Parehong hinahamon ang isa't isa at hindi natatakot sa isa't isa kahit bahagya
Nakahawak sa malalaking maces, pareho silang hindi umuurong ng isang hakbang sa larangan ng digmaan
Para silang leon na handang manghuli.1876.
Pinutol ni Balram ang tungkod ng hari at pinana siya ng mga palaso
Sinabi niya sa kanya, "Nakipag-away ka ba sa akin sa lakas ng kaisipang ito ng katapangan?"
Pagkasabi nito at paglabas ng kanyang mga palaso, inilagay ni Balram ang kanyang busog sa leeg ng hari
Si Balram, ang bayani ni Yadavas ay nanalo sa digmaang ito at ang mabigat na kaaway na iyon ay natalo.1877.
Siya, kung kanino, ang hari ng mga ibon na si Garuda at ang diyos na si Shiva ay nanginginig
Siya, kung kanino ang mga pantas, Sheshnaga, Varuna, Surya, Chandra, Indra atbp. lahat sila ay natatakot sa kanilang isipan
Sa ulo ng haring iyon ay naka-hover ngayon si Kal (Kamatayan)
Ang lahat ng mga mandirigma na nagpupuri kay Krishna ay nagsabi nito, "Sa biyaya ni Krishna ang mga dakilang kaaway ay nasakop."1878.
Si Balram, na hawak ang tungkod sa kanyang kamay, sa matinding galit, ay nagsabi, “Papatayin ko ang kaaway
Kung dumating man si Yama para protektahan ang buhay niya, lalaban din ako sa kanya
(Kung) kahit na isama ni Sri Krishna ang lahat ng mga Yadava at hilingin sa kanila na iwanan ito, O kapatid! (Hindi ako lalayo sa aking pasya).
“Kahit na hilingin sa akin ni Krishna na dalhin ang lahat ng Yadava kasama niya, kung gayon hindi ko rin siya hahayaang mabuhay,” sabi ni Balram ng ganito, “papatayin ko siya ngayon.”1879.
Nang marinig ang mga salita ni Balram, si Jarasandh ay naging lubhang natakot
At nakita niya si Balram, hindi bilang isang tao, ngunit bilang Yama lamang
Sa pagtingin kay Sri Krishna at itinapon ang kanyang baluti, niyakap niya ang (kanyang) paa.
Ngayon ang hari, na nakatingin kay Krishna, na iniwan ang kanyang mga sandata ay kumapit sa kanyang mga paa at nagsabi habang umiiyak, “O Panginoon! protektahan mo ako.”1880.
Ang Karagatan ng Biyaya (Sri Krishna) ay nagpapataas ng pakiramdam ng pagkahabag sa (kanyang) isip sa pamamagitan ng pagkakita sa kanyang kalagayan.
Si Krishna, ang kayamanan ng pakikiramay, nang makita siyang nasa ganoong kalagayan, ay nagulat at tinalikuran ang kanyang galit, naging dahilan ng pag-agos ng luha mula sa kanyang magkabilang mata.
Sa pagharap (kung saan) nakatayo si Balarama Surma, sinabi niya ang mga salitang ito,
Nang makita ang kanyang kapatid (isang bayani) na nakatayo roon, sinabi niya ito, “Pabayaan mo siya, kung kanino kami naparito upang lupigin, nasakop namin siya.”1881.
Sinabi ni Balram, “Hindi ko siya nilupig sa pamamagitan ng pag-alis ng mga palaso sa kanya at pagkatapos ay iniwan siya
Ano, kung nasakop ko siya, siya ay isang napakahusay at makapangyarihang kaaway,
Sino rin ang dakilang mangangabayo at sa panahong ito, na pinagkaitan ng kanyang karwahe, O Panginoon! siya ay bumagsak sa iyong paanan at sinasabi ang mga bagay na ito
Siya ang pinuno ng dalawampu't tatlong napakalaking yunit ng militar at kung kailangan niyang iwan siya, kung gayon bakit natin pinatay ang kanyang napakalaking hukbo?"1882.
DOHRA
(Ngayon, may isang) kaaway na may malaking hukbo; Kung siya ay nasakop (sa kanyang sarili) siya ay nasakop.
Ang lupigin ang isang napakalaking hukbo kasama ang kaaway ay itinuturing na isang tagumpay at ito ang naging kaugalian ng kadakilaan na sa halip na patayin ang kaaway, siya ay pinalaya.1883.
SWAYYA
Pinalaya si Jarasandh sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanya ng isang turban, damit at isang karwahe
Isinasaalang-alang ang kadakilaan ni Krishna, ang hari ay labis na nahihiya
Bumalik siya sa kanyang tahanan, nagsisi sa paghihirap
Sa ganitong paraan, lumaganap ang papuri kay Krishna sa buong labing-apat na mundo.1884.
Sinira ni Krishna ang dalawampu't tatlong napakalaking yunit ng militar sa ganitong paraan sa loob ng dalawampu't tatlong beses
Pinatay niya ang maraming kabayo at elepante,
At kahit na may isang palaso, iniwan nila ang mga katawan doon at pumunta sa tirahan ni Yama
Nagwagi si Krishna at sa ganitong paraan ay natalo si Jarasandh ng dalawampu't tatlong beses.1885.
DOHRA
Anuman ang eulogy na inaawit ng mga diyos, ay inilarawan
At sa paraan kung paano sumulong ang kuwentong ito, ngayon ay iniuugnay ko iyon.1886.
SWAYYA
Doon umuwi ang hari na talunan at dito umuwi si Sri Krishna matapos manalo sa digmaan.
Sa panig na iyon, ang hari sa kanyang pagkatalo ay bumalik sa kanyang tahanan at sa panig na ito, si Krishna ay nanalo sa digmaan, bumalik sa kanyang tahanan, nagbigay siya ng nararapat na paggalang sa kanyang mga magulang at pagkatapos ay ginawang ang palyo ay itinaas sa ulo ni Uggarsain.
Siya ay lumabas (sa bahay) at nagbigay ng limos sa mga taong mabubuti, at binibigkas nila ang Yash (ni Panginoong Krishna) nang ganito,
Nagbigay siya ng mga regalo bilang kawanggawa sa mga mahuhusay na tao, na nagpahalaga sa kanya sa pagsasabing si Krishna, ang dakilang bayani ng larangan ng digmaan, ang pagsakop sa isang napakahusay na kaaway ay hinangaan pa nga ang pagsang-ayon.1887.
Kasing dami ng mga kababaihan ng (Mathura) lungsod, (sila) lahat ay tumingin kay Sri Krishna nang sama-sama.