Hindi lamang magsalita tungkol sa mga naninirahan sa tubig, lupa at mga gumagala sa langit, lahat ng nilikha ng diyos ng kamatayan ay tuluyang lalamunin (wasak) niya.
Kung paanong ang liwanag ay nagsanib sa kadiliman at ang kadiliman sa liwanag ang lahat ng nilikhang nilikha ng Panginoon ay magsasama-sama sa Kanya. 18.88.
Maraming sumisigaw habang gumagala, maraming umiiyak at maraming namamatay marami ang nalunod sa tubig at marami ang nasusunog sa apoy.
Marami ang nakatira sa pampang ng Ganges at marami ang naninirahan sa Mecca at Medina, marami ang nagiging ermitanyo, nagpapakasawa sa paglalagalag.
Marami ang nagtitiis sa paghihirap ng paglalagari, marami ang nalilibing sa lupa, marami ang binitay sa bitayan at marami ang dumaranas ng matinding paghihirap.
Maraming lumilipad sa langit, maraming nabubuhay sa tubig at maraming walang kaalaman. Sa kanilang pagkaligaw ay sinusunog ang kanilang mga sarili hanggang sa mamatay. 19.89.
Ang mga diyos ay napagod sa pag-aalay ng mga pabango, ang antagonistic na mga demonyo ay napapagod, ang mga matalinong pantas ay napapagod at ang mga mananamba na may mabuting pang-unawa ay napapagod din.
Napagod na ang mga nagpapahid ng punungkahoy ng sandal, napagod na ang mga naglalagay ng masarap na pabango (otto), napagod na ang mga sumasamba sa imahen at napagod din ang mga naghahandog ng matamis na kari.
Ang mga bisita sa mga libingan ay napagod, ang mga sumasamba sa mga ermita at mga monumento ay napagod na ang mga naninira sa mga larawan sa dingding ay napagod at ang mga nag-iimprenta ng may embossing seal ay napapagod na rin.