Sri Guru Granth Sahib

Page - 475


ਨਾਨਕ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਸਾਹਿਬ ਤੁਠੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ॥੧॥
naanak saa karamaat saahib tutthai jo milai |1|

O Nanak, that is the most wonderful gift, which is received from the Lord, when He is totally pleased. ||1||

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |

Second Mehl:

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਚਾਕਰੀ ਜਿਤੁ ਭਉ ਖਸਮ ਨ ਜਾਇ ॥
eh kinehee chaakaree jit bhau khasam na jaae |

What sort of service is this, by which the fear of the Lord Master does not depart?

ਨਾਨਕ ਸੇਵਕੁ ਕਾਢੀਐ ਜਿ ਸੇਤੀ ਖਸਮ ਸਮਾਇ ॥੨॥
naanak sevak kaadteeai ji setee khasam samaae |2|

O Nanak, he alone is called a servant, who merges with the Lord Master. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

Pauree:

ਨਾਨਕ ਅੰਤ ਨ ਜਾਪਨੑੀ ਹਰਿ ਤਾ ਕੇ ਪਾਰਾਵਾਰ ॥
naanak ant na jaapanaee har taa ke paaraavaar |

O Nanak, the Lord's limits cannot be known; He has no end or limitation.

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਸਾਖਤੀ ਫਿਰਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਮਾਰ ॥
aap karaae saakhatee fir aap karaae maar |

He Himself creates, and then He Himself destroys.

ਇਕਨੑਾ ਗਲੀ ਜੰਜੀਰੀਆ ਇਕਿ ਤੁਰੀ ਚੜਹਿ ਬਿਸੀਆਰ ॥
eikanaa galee janjeereea ik turee charreh biseeaar |

Some have chains around their necks, while some ride on many horses.

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹਉ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
aap karaae kare aap hau kai siau karee pukaar |

He Himself acts, and He Himself causes us to act. Unto whom should I complain?

ਨਾਨਕ ਕਰਣਾ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਫਿਰਿ ਤਿਸ ਹੀ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥੨੩॥
naanak karanaa jin keea fir tis hee karanee saar |23|

O Nanak, the One who created the creation - He Himself takes care of it. ||23||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਆਪੇ ਭਾਂਡੇ ਸਾਜਿਅਨੁ ਆਪੇ ਪੂਰਣੁ ਦੇਇ ॥
aape bhaandde saajian aape pooran dee |

He Himself fashioned the vessel of the body, and He Himself fills it.

ਇਕਨੑੀ ਦੁਧੁ ਸਮਾਈਐ ਇਕਿ ਚੁਲੑੈ ਰਹਨਿੑ ਚੜੇ ॥
eikanaee dudh samaaeeai ik chulaai rahani charre |

Into some, milk is poured, while others remain on the fire.

ਇਕਿ ਨਿਹਾਲੀ ਪੈ ਸਵਨਿੑ ਇਕਿ ਉਪਰਿ ਰਹਨਿ ਖੜੇ ॥
eik nihaalee pai savani ik upar rahan kharre |

Some lie down and sleep on soft beds, while others remain watchful.

ਤਿਨੑਾ ਸਵਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧॥
tinaa savaare naanakaa jina kau nadar kare |1|

He adorns those, O Nanak, upon whom He casts His Glance of Grace. ||1||

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |

Second Mehl:

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਕਰੇ ਆਪਿ ਜਾਈ ਭਿ ਰਖੈ ਆਪਿ ॥
aape saaje kare aap jaaee bhi rakhai aap |

He Himself creates and fashions the world, and He Himself keeps it in order.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ ਦੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥
tis vich jant upaae kai dekhai thaap uthaap |

Having created the beings within it, He oversees their birth and death.

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥੨॥
kis no kaheeai naanakaa sabh kichh aape aap |2|

Unto whom should we speak, O Nanak, when He Himself is all-in-all? ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

Pauree:

ਵਡੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ਕਿਛੁ ਕਹਣਾ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
vadde keea vaddiaaeea kichh kahanaa kahan na jaae |

The description of the greatness of the Great Lord cannot be described.

ਸੋ ਕਰਤਾ ਕਾਦਰ ਕਰੀਮੁ ਦੇ ਜੀਆ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥
so karataa kaadar kareem de jeea rijak sanbaeh |

He is the Creator, all-powerful and benevolent; He gives sustenance to all beings.

ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਧੁਰਿ ਛੋਡੀ ਤਿੰਨੈ ਪਾਇ ॥
saaee kaar kamaavanee dhur chhoddee tinai paae |

The mortal does that work, which has been pre-destined from the very beginning.

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰੀ ਹੋਰ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥
naanak ekee baaharee hor doojee naahee jaae |

O Nanak, except for the One Lord, there is no other place at all.

ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੨੪॥੧॥ ਸੁਧੁ
so kare ji tisai rajaae |24|1| sudhu

He does whatever He wills. ||24||1|| Sudh||

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar sat naam karataa purakh nirbhau niravair akaal moorat ajoonee saibhan guraprasaad |

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀ ॥
raag aasaa baanee bhagataa kee |

Raag Aasaa, The Word Of The Devotees:

ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਨਾਮਦੇਉ ਜੀਉ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ॥
kabeer jeeo naamadeo jeeo ravidaas jeeo |

Kabeer, Naam Dayv And Ravi Daas.

ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥
aasaa sree kabeer jeeo |

Aasaa, Kabeer Jee:

ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗਿ ਹਮ ਬਿਨਵਤਾ ਪੂਛਤ ਕਹ ਜੀਉ ਪਾਇਆ ॥
gur charan laag ham binavataa poochhat kah jeeo paaeaa |

Falling at the Feet of the Guru, I pray, and ask Him, "Why was man created?

ਕਵਨ ਕਾਜਿ ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ਕਹਹੁ ਮੋਹਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥੧॥
kavan kaaj jag upajai binasai kahahu mohi samajhaaeaa |1|

What deeds cause the world to come into being, and be destroyed? Tell me, that I may understand." ||1||

ਦੇਵ ਕਰਹੁ ਦਇਆ ਮੋਹਿ ਮਾਰਗਿ ਲਾਵਹੁ ਜਿਤੁ ਭੈ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥
dev karahu deaa mohi maarag laavahu jit bhai bandhan toottai |

O Divine Guru, please, show Mercy to me, and place me on the right path, by which the bonds of fear may be cut away.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਫੇੜ ਕਰਮ ਸੁਖ ਜੀਅ ਜਨਮ ਤੇ ਛੂਟੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam maran dukh ferr karam sukh jeea janam te chhoottai |1| rahaau |

The pains of birth and death come from past actions and karma; peace comes when the soul finds release from reincarnation. ||1||Pause||

ਮਾਇਆ ਫਾਸ ਬੰਧ ਨਹੀ ਫਾਰੈ ਅਰੁ ਮਨ ਸੁੰਨਿ ਨ ਲੂਕੇ ॥
maaeaa faas bandh nahee faarai ar man sun na looke |

The mortal does not break free from the bonds of the noose of Maya, and he does not seek the shelter of the profound, absolute Lord.

ਆਪਾ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਨ ਚੀਨਿੑਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਅਭਿਉ ਨ ਚੂਕੇ ॥੨॥
aapaa pad nirabaan na cheeniaa in bidh abhiau na chooke |2|

He does not realize the dignity of the self, and Nirvaanaa; because of this, his doubt does not depart. ||2||

ਕਹੀ ਨ ਉਪਜੈ ਉਪਜੀ ਜਾਣੈ ਭਾਵ ਅਭਾਵ ਬਿਹੂਣਾ ॥
kahee na upajai upajee jaanai bhaav abhaav bihoonaa |

The soul is not born, even though he thinks it is born; it is free from birth and death.

ਉਦੈ ਅਸਤ ਕੀ ਮਨ ਬੁਧਿ ਨਾਸੀ ਤਉ ਸਦਾ ਸਹਜਿ ਲਿਵ ਲੀਣਾ ॥੩॥
audai asat kee man budh naasee tau sadaa sahaj liv leenaa |3|

When the mortal gives up his ideas of birth and death, he remains constantly absorbed in the Lord's Love. ||3||

ਜਿਉ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬੁ ਬਿੰਬ ਕਉ ਮਿਲੀ ਹੈ ਉਦਕ ਕੁੰਭੁ ਬਿਗਰਾਨਾ ॥
jiau pratibinb binb kau milee hai udak kunbh bigaraanaa |

As the reflection of an object blends in the water when the pitcher is broken,

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਗੁਣ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਨਾਂ ॥੪॥੧॥
kahu kabeer aaisaa gun bhram bhaagaa tau man sun samaanaan |4|1|

says Kabeer, just so virtue dispels doubt, and then the soul is absorbed in the profound, absolute Lord. ||4||1||


Index (1 - 1430)
Jap Page: 1 - 8
So Dar Page: 8 - 10
So Purakh Page: 10 - 12
Sohila Page: 12 - 13
Siree Raag Page: 14 - 93
Raag Maajh Page: 94 - 150
Raag Gauree Page: 151 - 346
Raag Aasaa Page: 347 - 488
Raag Gujri Page: 489 - 526
Raag Dayv Gandhaaree Page: 527 - 536
Raag Bihaagraa Page: 537 - 556
Raag Vadhans Page: 557 - 594
Raag Sorath Page: 595 - 659
Raag Dhanaasree Page: 660 - 695
Raag Jaithsree Page: 696 - 710
Raag Todee Page: 711 - 718
Raag Bairaaree Page: 719 - 720
Raag Tilang Page: 721 - 727
Raag Soohee Page: 728 - 794
Raag Bilaaval Page: 795 - 858
Raag Gond Page: 859 - 875
Raag Raamkalee Page: 876 - 974
Raag Nat Naaraayan Page: 975 - 983
Raag Maalee Gauraa Page: 984 - 988
Raag Maaroo Page: 989 - 1106
Raag Tukhaari Page: 1107 - 1117
Raag Kaydaaraa Page: 1118 - 1124
Raag Bhairao Page: 1125 - 1167
Raag Basant Page: 1168 - 1196
Raag Saarang Page: 1197 - 1253
Raag Malaar Page: 1254 - 1293
Raag Kaanraa Page: 1294 - 1318
Raag Kalyaan Page: 1319 - 1326
Raag Prabhaatee Page: 1327 - 1351
Raag Jaijaavantee Page: 1352 - 1359
Salok Sehshkritee Page: 1353 - 1360
Gaathaa Fifth Mehl Page: 1360 - 1361
Phunhay Fifth Mehl Page: 1361 - 1663
Chaubolas Fifth Mehl Page: 1363 - 1364
Salok Kabeer Jee Page: 1364 - 1377
Salok Fareed Jee Page: 1377 - 1385
Svaiyay Sri Mukhbak Mehl 5 Page: 1385 - 1389
Svaiyay First Mehl Page: 1389 - 1390
Svaiyay Second Mehl Page: 1391 - 1392
Svaiyay Third Mehl Page: 1392 - 1396
Svaiyay Fourth Mehl Page: 1396 - 1406
Svaiyay Fifth Mehl Page: 1406 - 1409
Salok Vaaran Thay Vadheek Page: 1410 - 1426
Salok Ninth Mehl Page: 1426 - 1429
Mundhaavanee Fifth Mehl Page: 1429 - 1429
Raagmala Page: 1430 - 1430
Share