ವಾರನ್ ಭಾಯಿ ಗುರುದಾಸ್ ಜಿ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ಒಂದು ಓಂಕಾರ್, ಮೂಲ ಶಕ್ತಿ, ದೈವಿಕ ಬೋಧಕನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅರಿತುಕೊಂಡಿತು

ਪਉੜੀ ੧

ਸਤਿਗੁਰ ਸਚਾ ਨਾਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ।

ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಹೆಸರು ಸತ್ಯ, ಕೇವಲ ಗುರುಮುಖನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಗುರು ಆಧಾರಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਚੁ ਥਾਉ ਸਬਦਿ ਵਖਾਣੀਐ ।

ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಯು ಸಬಾದ್-ಬ್ರಹ್ಮ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ,

ਦਰਗਹ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ਜਲ ਦੁਧੁ ਛਾਣੀਐ ।

ನಿಜವಾದ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ನೀರು ಅರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਗੁਰ ਸਰਣੀ ਅਸਰਾਉ ਸੇਵ ਕਮਾਣੀਐ ।

ಗುರುವಿನ ಮುಂದೆ ಶರಣಾಗುವುದು ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ (ಅರ್ಹತೆ) ಗಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਸੁਣਿ ਗਾਉ ਅੰਦਰਿ ਆਣੀਐ ।

ಇಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ಣ ಗಮನದಿಂದ ಪದವನ್ನು ಆಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದೆ.

ਤਿਸੁ ਕੁਰਬਾਣੈ ਜਾਉ ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੀਐ ।੧।

ವಿನಮ್ರರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೀನರಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡುವ ಅಂತಹ ಗುರುವಿಗೆ ನಾನು ತ್ಯಾಗ.

ਪਉੜੀ ੨

ਚਾਰਿ ਵਰਨ ਗੁਰਸਿਖ ਸੰਗਤਿ ਆਵਣਾ ।

ಗುರುಗಳ ಸಿಖ್ಖರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳ ಜನರು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਾਰਗੁ ਵਿਖੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਣਾ ।

ಗುರುಮುಖರ ಮಾರ್ಗವು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਤੁਲਿ ਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਇਖ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਵਣਾ ।

ಕಬ್ಬಿನ ಸಿಹಿ ರಸವನ್ನು ಸಹ ಕೀರ್ತನೆಯ ಆನಂದದೊಂದಿಗೆ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಸುಮಧುರ ಪಠಣದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਭਿਖ ਭਿਖਾਰੀ ਪਾਵਣਾ ।

ಇಲ್ಲಿ, ಸಾಧಕನು ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅಂದರೆ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ್ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಸ್.

ਲੇਖ ਅਲੇਖ ਅਲਿਖ ਸਬਦੁ ਕਮਾਵਣਾ ।

ಪದವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದವರು, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಖಾತೆಗಳಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ਸੁਝਨਿ ਭੂਤ ਭਵਿਖ ਨ ਆਪੁ ਜਣਾਵਣਾ ।੨।

ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ವಯಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಇತರರಿಗಿಂತ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ਪਉੜੀ ੩

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਆਦੇਸਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ।

ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತನ್ನ ಅದೃಶ್ಯ ರೂಪವನ್ನು (ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ) ತೋರಿಸುವ ಶಾಶ್ವತ ಭಗವಂತನ ಮುಂದೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ਅਨਹਦੁ ਸਬਦੁ ਅਵੇਸਿ ਅਘੜੁ ਘੜਾਇਆ ।

ಅವರು ಮೋಹಕವಾಗಿ ಹೊಡೆಯದ ಮಧುರವನ್ನು ಮಾರಾಟವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਪਰਵੇਸਿ ਅਪਿਓ ਪੀਆਇਆ ।

ಅವನು, ಸಂತರ ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿ, ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಲ್ಲ.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਉਪਦੇਸਿ ਸਚੁ ਦਿੜਾਇਆ ।

ಪರಿಪೂರ್ಣರ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭੂਪਤਿ ਵੇਸਿ ਨ ਵਿਆਪੈ ਮਾਇਆ ।

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಗುರುಮುಖರು ರಾಜರು ಆದರೆ ಅವರು ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೂರವಿರುತ್ತಾರೆ.

ਬ੍ਰਹਮੇ ਬਿਸਨ ਮਹੇਸ ਨ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ।੩।

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ ಭಗವಂತನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ (ಆದರೆ ಗುರುಮುಖರು ಒಂದೇ)

ਪਉੜੀ ੪

ਬਿਸਨੈ ਦਸ ਅਵਤਾਰ ਨਾਵ ਗਣਾਇਆ ।

ವಿಷ್ಣು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಅವತರಿಸಿ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰ ਵਾਦੁ ਵਧਾਇਆ ।

ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.

ਬ੍ਰਹਮੈ ਵੇਦ ਵੀਚਾਰਿ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ।

ಬ್ರಹ್ಮನು ಚಿಂತನಶೀಲವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದನು;

ਮਨ ਅੰਦਰਿ ਅਹੰਕਾਰੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ।

ಆದರೆ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ.

ਮਹਾਦੇਉ ਲਾਇ ਤਾਰ ਤਾਮਸੁ ਤਾਇਆ ।

ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಶಿವ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮತ್ತು ಕೋಪಗೊಂಡ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ।੪।

ಗುರುಮುಖಿಯಾದ ಗುರುಮುಖಿಗಳು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ವಿಮೋಚನೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੫

ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਅਖਾਇ ਗਲ ਸੁਣਾਇਆ ।

ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾರದರು ಕೇವಲ (ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ) ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ਲਾਇਤਬਾਰੀ ਖਾਇ ਚੁਗਲੁ ਸਦਾਇਆ ।

ಹಿಮ್ಮೇಳಗಾರನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಥೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದನು.

ਸਨਕਾਦਿਕ ਦਰਿ ਜਾਇ ਤਾਮਸੁ ਆਇਆ ।

ಸನಕ್ ಮತ್ತು ಇತರರು. ಅವರು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೋದಾಗ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಅನುಮತಿಸದಿದ್ದಾಗ ಕೋಪಗೊಂಡರು.

ਦਸ ਅਵਤਾਰ ਕਰਾਇ ਜਨਮੁ ਗਲਾਇਆ ।

ಅವರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹತ್ತು ಅವತಾರಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಾಂತಿಯುತ ಜೀವನವು ಜರ್ಜರಿತವಾಯಿತು.

ਜਿਨਿ ਸੁਕੁ ਜਣਿਆ ਮਾਇ ਦੁਖੁ ਸਹਾਇਆ ।

ಸುಖದೇವ್‌ಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ತಾಯಿಯು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಾಯಿಯಿಂದ ಪ್ರಸವವಾಗದೆ ಅವನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಳು.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖ ਫਲ ਖਾਇ ਅਜਰੁ ਜਰਾਇਆ ।੫।

ಪರಮ ಸಂತೋಷದ ಫಲವನ್ನು ಸವಿಯುವ ಗುರುಮುಖರು ಮಾತ್ರ ಸಹಿಸಲಾಗದ (ಭಗವಂತನ ಹೆಸರು) ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੬

ਧਰਤੀ ਨੀਵੀਂ ਹੋਇ ਚਰਣ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ।

ಭೂಮಿಯು (ಭಗವಂತನ) ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ.

ਚਰਣ ਕਵਲ ਰਸੁ ਭੋਇ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ।

ಪಾದಕಮಲಗಳ ಆನಂದದಿಂದ ಒಂದಾದ ಅದು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು.

ਚਰਣ ਰੇਣੁ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ਇਛ ਇਛਾਇਆ ।

ಆ ಪಾದಧೂಳಿಯೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ.

ਧੀਰਜੁ ਧਰਮੁ ਜਮੋਇ ਸੰਤੋਖੁ ਸਮਾਇਆ ।

ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆ, ನೆಮ್ಮದಿಯೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಆಧಾರ.

ਜੀਵਣੁ ਜਗਤੁ ਪਰੋਇ ਰਿਜਕੁ ਪੁਜਾਇਆ ।

ಇದು, ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಗಳ ಜೀವನ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ਮੰਨੈ ਹੁਕਮੁ ਰਜਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਇਆ ।੬।

ದೈವಿಕ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಅದು ಗುರುಮುಖನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ਪਉੜੀ ੭

ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਵਿਚਿ ਧਰਤਿ ਵਿਚਿ ਪਾਣੀਐ ।

ನೀರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯು ನೀರಿನಲ್ಲಿದೆ.

ਨੀਚਹੁ ਨੀਚ ਨ ਹਿਚ ਨਿਰਮਲ ਜਾਣੀਐ ।

ನೀರು ಕಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಶುದ್ಧ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ਸਹਦਾ ਬਾਹਲੀ ਖਿਚ ਨਿਵੈ ਨੀਵਾਣੀਐ ।

ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯಲು, ನೀರು ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯ ಬಲದ ಆಘಾತವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತದೆ.

ਮਨ ਮੇਲੀ ਘੁਲ ਮਿਚ ਸਭ ਰੰਗ ਮਾਣੀਐ ।

ಅದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತದೆ.

ਵਿਛੁੜੈ ਨਾਹਿ ਵਿਰਚਿ ਦਰਿ ਪਰਵਾਣੀਐ ।

ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಅದು ಬೇರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಭಗವಂತನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.

ਪਰਉਪਕਾਰ ਸਰਚਿ ਭਗਤਿ ਨੀਸਾਣੀਐ ।੭।

ನಿಷ್ಠಾವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು (ಭಗತ್) ಅವರ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ (ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ) ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਪਉੜੀ ੮

ਧਰਤੀ ਉਤੈ ਰੁਖ ਸਿਰ ਤਲਵਾਇਆ ।

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಮರವು ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಭಾಗಕ್ಕೆ ತಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ.

ਆਪਿ ਸਹੰਦੇ ਦੁਖ ਜਗੁ ਵਰੁਸਾਇਆ ।

ಅವರು ಸ್ವತಃ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ.

ਫਲ ਦੇ ਲਾਹਨਿ ਭੁਖ ਵਟ ਵਗਾਇਆ ।

ಕಲ್ಲೆಸೆದ ಮೇಲೂ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ನಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਛਾਵ ਘਣੀ ਬਹਿ ਸੁਖ ਮਨੁ ਪਰਚਾਇਆ ।

ಅವರ ನೆರಳು ತುಂಬಾ ದಪ್ಪವಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸು (ಮತ್ತು ದೇಹ) ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ਵਢਨਿ ਆਇ ਮਨੁਖ ਆਪੁ ਤਛਾਇਆ ।

ಯಾರಾದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಗರಗಸವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਸਨਮੁਖ ਭਾਣਾ ਭਾਇਆ ।੮।

ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮರದಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಅಪರೂಪ.

ਪਉੜੀ ੯

ਰੁਖਹੁ ਘਰ ਛਾਵਾਇ ਥੰਮ੍ਹ ਥਮਾਇਆ ।

ಮರದಿಂದ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಬಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.

ਸਿਰਿ ਕਰਵਤੁ ਧਰਾਇ ਬੇੜ ਘੜਾਇਆ ।

ಗರಗಸದ ಮರವು ದೋಣಿ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ਲੋਹੇ ਨਾਲਿ ਜੜਾਇ ਪੂਰ ਤਰਾਇਆ ।

ನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು (ಉಗುರುಗಳು) ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಅದು ಜನರು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ਲਖ ਲਹਰੀ ਦਰੀਆਇ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇਆ ।

ನದಿಯ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅಲೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅದು ಜನರನ್ನು ದಾಟುತ್ತದೆ.

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਭੈ ਭਾਇ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇਆ ।

ಅಂತೆಯೇ, ಗುರುವಿನ ಸಿಖ್ಖರು, ಭಗವಂತನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ, ಪದವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ਇਕਸ ਪਿਛੈ ਲਾਇ ਲਖ ਛੁਡਾਇਆ ।੯।

ಅವರು ಜನರು ಒಬ್ಬ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੧੦

ਘਾਣੀ ਤਿਲੁ ਪੀੜਾਇ ਤੇਲੁ ਕਢਾਇਆ ।

ಎಳ್ಳು ಎಣ್ಣೆ ಒತ್ತುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪುಡಿಮಾಡಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ਦੀਵੈ ਤੇਲੁ ਜਲਾਇ ਅਨ੍ਹੇਰੁ ਗਵਾਇਆ ।

ದೀಪದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಉರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ਮਸੁ ਮਸਵਾਣੀ ਪਾਇ ਸਬਦੁ ਲਿਖਾਇਆ ।

ದೀಪದ ಮಸಿಯು ಶಾಯಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಎಣ್ಣೆಯು ಶಾಯಿ-ಕುಡಿಕೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ, ಅದರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಗುರುಗಳ ಪದವನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਸੁਣਿ ਸਿਖਿ ਲਿਖਿ ਲਿਖਾਇ ਅਲੇਖੁ ਸੁਣਾਇਆ ।

ಪದಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ, ಬರೆಯುವ, ಕಲಿಯುವ ಮತ್ತು ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ, ಅಗ್ರಾಹ್ಯ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇਆ ।

ಗುರುಮುಖರು ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪದವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨ ਲਿਵ ਲਾਇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ।੧੦।

ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಕೊಲಿರಿಯಂ ಅನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಸಮಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ.

ਪਉੜੀ ੧੧

ਦੁਧੁ ਦੇਇ ਖੜੁ ਖਾਇ ਨ ਆਪੁ ਗਣਾਇਆ ।

ಹಳ್ಳದೊಳಗೆ ನಿಂತು ಅವರು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಣಿಕೆಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂದರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲ.

ਦੁਧਹੁ ਦਹੀ ਜਮਾਇ ਘਿਉ ਨਿਪਜਾਇਆ ।

ಹಾಲನ್ನು ಮೊಸರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೆಣ್ಣೆಯು ಬರುತ್ತದೆ.

ਗੋਹਾ ਮੂਤੁ ਲਿੰਬਾਇ ਪੂਜ ਕਰਾਇਆ ।

ಅವುಗಳ ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ಲಾಸ್ಟರ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ;

ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਇ ਕੁਚੀਲ ਕਰਾਇਆ ।

ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯ ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಸಹ್ಯಕರ ಮಲವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಯಾವುದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਚਲਿ ਜਾਇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਧਿਆਇਆ ।

ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದವರ ಜೀವನವು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਜਗਿ ਆਇ ਸੁਖ ਫਲ ਪਾਇਆ ।੧੧।

ಅವರು ಮಾತ್ರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಜೀವನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੧੨

ਦੁਖ ਸਹੈ ਕਪਾਹਿ ਭਾਣਾ ਭਾਇਆ ।

ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಹತ್ತಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ਵੇਲਣਿ ਵੇਲ ਵਿਲਾਇ ਤੁੰਬਿ ਤੁੰਬਾਇਆ ।

ರೋಲರ್ ಮೂಲಕ ಜಿನ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ਪਿੰਞਣਿ ਪਿੰਜ ਫਿਰਾਇ ਸੂਤੁ ਕਤਾਇਆ ।

ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅದರ ನೂಲು ನೂಲಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਨਲੀ ਜੁਲਾਹੇ ਵਾਹਿ ਚੀਰੁ ਵੁਣਾਇਆ ।

ನಂತರ ನೇಕಾರನು ತನ್ನ ಜೊಂಡು ಸಹಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.

ਖੁੰਬ ਚੜਾਇਨਿ ਬਾਹਿ ਨੀਰਿ ਧੁਵਾਇਆ ।

ಒಗೆಯುವವನು ಆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಡಾಯಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹೊಳೆಯ ಮೇಲೆ ತೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ਪੈਨ੍ਹਿ ਸਾਹਿ ਪਾਤਿਸਾਹਿ ਸਭਾ ਸੁਹਾਇਆ ।੧੨।

ಅದೇ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತರು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಸಭೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੧੩

ਜਾਣੁ ਮਜੀਠੈ ਰੰਗੁ ਆਪੁ ਪੀਹਾਇਆ ।

ಮ್ಯಾಡರ್ (ರುಬಿಯಾ ಮುಂಜಿಸ್ತಾ) ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಸ್ವತಃ ರುಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ਕਦੇ ਨ ਛਡੈ ਸੰਗੁ ਬਣਤ ਬਣਾਇਆ ।

ಅದರ ಪಾತ್ರವು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ਕਟਿ ਕਮਾਦੁ ਨਿਸੰਗੁ ਆਪੁ ਪੀੜਾਇਆ ।

ಅಂತೆಯೇ, ಕಬ್ಬು ಸಹ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಪುಡಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ਕਰੈ ਨ ਮਨ ਰਸ ਭੰਗੁ ਅਮਿਓ ਚੁਆਇਆ ।

ಅದರ ಮಾಧುರ್ಯವನ್ನು ಬಿಡದೆ ಮಕರಂದದ ರುಚಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ਗੁੜੁ ਸਕਰ ਖੰਡ ਅਚੰਗੁ ਭੋਗ ਭੁਗਾਇਆ ।

ಇದು ಬೆಲ್ಲ, ಸಕ್ಕರೆ, ಟ್ರೆಕಲ್ ಮೊಲಾಸಸ್ ಅನೇಕ ರುಚಿಕರವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ਸਾਧ ਨ ਮੋੜਨ ਅੰਗੁ ਜਗੁ ਪਰਚਾਇਆ ।੧੩।

ಹಾಗೆಯೇ, ಸಂತರು ಸಹ ಮನುಕುಲದ ಸೇವೆಯಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੧੪

ਲੋਹਾ ਆਰ੍ਹਣਿ ਪਾਇ ਤਾਵਣਿ ਤਾਇਆ ।

ಕುಲುಮೆಗೆ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಹಾಕುವುದರಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಬಿಸಿಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਘਣ ਅਹਰਣਿ ਹਣਵਾਇ ਦੁਖੁ ਸਹਾਇਆ ।

ನಂತರ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಿಗೆಯ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅಂವಿಲ್ ಮೇಲೆ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਆਰਸੀਆ ਘੜਵਾਇ ਮੁਲੁ ਕਰਾਇਆ ।

ಗಾಜಿನಂತೆ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವುದು, ಅದರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ਖਹੁਰੀ ਸਾਣ ਧਰਾਇ ਅੰਗੁ ਹਛਾਇਆ ।

ಗೋಧಿ ಕಲ್ಲುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ರುಬ್ಬುವ ಅದರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಂದರೆ ಅದರಿಂದ ಅನೇಕ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਿ ਰਖਾਇ ਸਿਕਲ ਕਰਾਇਆ ।

ಈಗ ಅದನ್ನು (ಅಥವಾ ಆ ಲೇಖನಗಳನ್ನು) ಗರಗಸ-ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಇಡುವುದರಿಂದ ಅದು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಲು ಉಳಿದಿದೆ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਆਪੁ ਦਿਖਾਇਆ ।੧੪।

ಅಂತೆಯೇ ಗುರುಮುಖರು ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮೂಲ ಸ್ವಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੧੫

ਚੰਗਾ ਰੁਖੁ ਵਢਾਇ ਰਬਾਬੁ ਘੜਾਇਆ ।

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮರವು ಸ್ವತಃ ಕತ್ತರಿಸಿ ರೆಬೆಕ್ ಆಗಿ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ਛੇਲੀ ਹੋਇ ਕੁਹਾਇ ਮਾਸੁ ਵੰਡਾਇਆ ।

ಒಂದು ಎಳೆಯ ಮೇಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಯಿತು; ಅದು ತನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿತು.

ਆਂਦ੍ਰਹੁ ਤਾਰ ਬਣਾਇ ਚੰਮਿ ਮੜ੍ਹਾਇਆ ।

ಅದರ ಕರುಳನ್ನು ಕರುಳಿನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಚರ್ಮವನ್ನು (ಡ್ರಮ್ನಲ್ಲಿ) ಜೋಡಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕಲಾಯಿತು.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਵਿਚਿ ਆਇ ਨਾਦੁ ਵਜਾਇਆ ।

ಈಗ ಅದನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತರಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಈ ವಾದ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧುರವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ਰਾਗ ਰੰਗ ਉਪਜਾਇ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ।

ಶಬ್ದವು ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಇದು ರಾಗದ ಮಧುರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ।੧੫।

ನಿಜವಾದ ಗುರುವನ್ನು, ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಯಾರಾದರೂ ಸಮಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ.

ਪਉੜੀ ੧੬

ਚੰਨਣੁ ਰੁਖੁ ਉਪਾਇ ਵਣ ਖੰਡਿ ਰਖਿਆ ।

ದೇವರು ಶ್ರೀಗಂಧದ ಮರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದನು.

ਪਵਣੁ ਗਵਣੁ ਕਰਿ ਜਾਇ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ।

ತಂಗಾಳಿಯು ಸ್ಯಾಂಡಲ್ ಸುತ್ತಲೂ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಅಗ್ರಾಹ್ಯ (ಮರದ ಸ್ವಭಾವ) ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਵਾਸੂ ਬਿਰਖ ਬੁਹਾਇ ਸਚੁ ਪਰਖਿਆ ।

ಸ್ಯಾಂಡಲ್ ತನ್ನ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಸುಗಂಧಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸತ್ಯವು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ਸਭੇ ਵਰਨ ਗਵਾਇ ਭਖਿ ਅਭਖਿਆ ।

ಗುರುಮುಖನು ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಭೇದಗಳನ್ನು ಮೀರುತ್ತಾನೆ.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਭੈ ਭਾਇ ਅਪਿਉ ਪੀ ਚਖਿਆ ।

ಅವನು ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಭಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਤਖਿਆ ।੧੬।

ಗುರುಮುಖ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸ್ವಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ (ಸಹಜ್ ಸುಭಾಯ್).

ਪਉੜੀ ੧੭

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਗੁਰਸਿਖ ਸੇਵ ਕਮਾਵਣੀ ।

ಗುರುವಿನ ಬೋಧನೆಯೊಳಗೆ, ಗುರುವಿನ ಸಿಖ್ಖರು (ಇತರರಿಗೆ) ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥਿ ਭਿਖ ਫਕੀਰਾਂ ਪਾਵਣੀ ।

ಅವರು ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಸಂಪತ್ತನ್ನು (ಚಾರ್ ಪದಾರತಿ) ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ਲੇਖ ਅਲੇਖ ਅਲਖਿ ਬਾਣੀ ਗਾਵਣੀ ।

ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಅದೃಶ್ಯ ಭಗವಂತನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਰਸ ਇਖ ਅਮਿਉ ਚੁਆਵਣੀ ।

ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯ ಭಕ್ತಿಯ ಕಬ್ಬಿನ ರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸಹ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਤੁਲਿ ਨ ਭੂਤ ਭਵਿਖ ਨ ਕੀਮਤਿ ਪਾਵਣੀ ।

ಅವರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸಮಾನವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਾਰਗ ਵਿਖ ਲਵੈ ਨ ਲਾਵਣੀ ।੧੭।

ಗುರುಮುಖರ ಮಾರ್ಗದ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೊಂದಿಗೂ ಯಾರೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ਪਉੜੀ ੧੮

ਇੰਦ੍ਰ ਪੁਰੀ ਲਖ ਰਾਜ ਨੀਰ ਭਰਾਵਣੀ ।

ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಗೆ ನೀರು ತರುವುದು ಇಂದ್ರಪುರಿಗಳ ಲಕ್ಷಗಳ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ਲਖ ਸੁਰਗ ਸਿਰਤਾਜ ਗਲਾ ਪੀਹਾਵਣੀ ।

ಜೋಳದ ರುಬ್ಬುವುದು (ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಗೆ) ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸ್ವರ್ಗದ ಆನಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು.

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਨਿਧਿ ਲਖ ਸਾਜ ਚੁਲਿ ਝੁਕਾਵਣੀ ।

ಸಭೆಗಾಗಿ ಲಂಗರ್ (ಉಚಿತ ಅಡುಗೆಮನೆ) ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹಾಕುವುದು ರ್ದ್ಧಿಗಳು, ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಸಂಪತ್ತುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ਸਾਧ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ ਗਰੀਬੀ ਆਵਣੀ ।

ಪವಿತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬಡವರ ಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿ ನಮ್ರತೆ (ಜನರ) ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.

ਅਨਹਦਿ ਸਬਦਿ ਅਗਾਜ ਬਾਣੀ ਗਾਵਣੀ ।੧੮।

ಗುರುವಿನ ಕೀರ್ತನೆಗಳ ಗಾಯನವು ಅಖಂಡ ರಾಗದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಾಗಿದೆ.

ਪਉੜੀ ੧੯

ਹੋਮ ਜਗ ਲਖ ਭੋਗ ਚਣੇ ਚਬਾਵਣੀ ।

ಸಿಖ್‌ಗೆ ಒಣಗಿದ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಿಸುವುದು ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ದಹನ ಬಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಬ್ಬಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

ਤੀਰਥ ਪੁਰਬ ਸੰਜੋਗੁ ਪੈਰ ਧੁਵਾਵਣੀ ।

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಳ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನ ತೊಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਲਖ ਜੋਗ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਵਣੀ ।

ಗುರುಗಳ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿಖ್‌ಗೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದು ನೂರು ಸಾವಿರ ಇತರ ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ਰਹੈ ਨ ਸਹਸਾ ਸੋਗ ਝਾਤੀ ਪਾਵਣੀ ।

ಗುರುವಿನ ದರ್ಶನವೂ ಸಹ ಎಲ್ಲಾ ಸಂದೇಹಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಷಾದಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ.

ਭਉਜਲ ਵਿਚਿ ਅਰੋਗ ਨ ਲਹਰਿ ਡਰਾਵਣੀ ।

ಅಂತಹ ಮನುಷ್ಯನು ಭಯಾನಕ ವಿಶ್ವ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ.

ਲੰਘਿ ਸੰਜੋਗ ਵਿਜੋਗ ਗੁਰਮਤਿ ਆਵਣੀ ।੧੯।

ಗುರುಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು (ಗುರ್ಮತಿ) ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಲಾಭ ಅಥವಾ ನಷ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ಸಂತೋಷ ಅಥವಾ ದುಃಖದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ್ದಾನೆ.

ਪਉੜੀ ੨੦

ਧਰਤੀ ਬੀਉ ਬੀਜਾਇ ਸਹਸ ਫਲਾਇਆ ।

ಬೀಜವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಂತೆ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ਗੁਰਸਿਖ ਮੁਖਿ ਪਵਾਇ ਨ ਲੇਖ ਲਿਖਾਇਆ ।

ಗುರುಮುಖನ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಆಹಾರವು ಅನಂತವಾಗಿ ಗುಣಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಎಣಿಕೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ਧਰਤੀ ਦੇਇ ਫਲਾਇ ਜੋਈ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ।

ಭೂಮಿಯು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಬೀಜದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ;

ਗੁਰਸਿਖ ਮੁਖਿ ਸਮਾਇ ਸਭ ਫਲ ਲਾਇਆ ।

ಆದರೆ ಅದು ಗುರುಮುಖಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಬೀಜವು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ਬੀਜੇ ਬਾਝੁ ਨ ਖਾਇ ਨ ਧਰਤਿ ਜਮਾਇਆ ।

ಬಿತ್ತನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಯಾರೂ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯು ಏನನ್ನೂ ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ;

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਿਤਿ ਵਸਾਇ ਇਛਿ ਪੁਜਾਇਆ ।੨੦।੧੪। ਚਉਦਾਂ ।

ಗುರುಮುಖ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.