ఒక ఓంకార్, ఆదిమ శక్తి, దైవిక బోధకుడు అయితే దయ ద్వారా గ్రహించారు
(బహిత=కూర్చుంది. ఇత=ఇష్టమైన పదార్ధం. అభిరిత=ప్రియమైనది. సరిత=సృష్టి. పనీత=దూరంగా ఉండటం.)
గురువుగారి దర్శనం కోసం వెళ్ళే గురుశిఖులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
గురువుగారి సభలో కూర్చునే పాదాలను తాకిన గురుశిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
మధురంగా మాట్లాడే గుర్సిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
తమ కుమారులు మరియు స్నేహితుల కంటే తోటి శిష్యులను ఇష్టపడే గురుశిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
గురువు సేవను ఇష్టపడే గురుశిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
ఇతర ప్రాణులను కూడా ఈదుతూ అడ్డంగా వచ్చేలా చేసే గురుశిఖులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
అటువంటి గురుశిఖులను కలవడం వలన సకల పాపాలు తొలగిపోతాయి.
రాత్రి చివరి త్రైమాసికంలో లేచే గుర్సిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
అమృత ఘడియలలో లేచి పవిత్రతొట్టిలో స్నానమాచరించే గురుశిఖులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
భగవంతుడిని ఏక భక్తితో స్మరించే గురుశిఖులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
పవిత్రమైన సభకు వెళ్లి అక్కడ కూర్చునే గుర్సిక్కులకు కూడా నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
ప్రతిరోజూ గుర్బానీ పాడే మరియు వినే గురుసిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
ఇతరులను హృదయపూర్వకంగా కలిసే గుర్సిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
గురు జయంతిని భక్తిశ్రద్ధలతో జరుపుకునే గురుశిక్కులకు నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
అటువంటి సిక్కులు గురువు యొక్క సేవ ద్వారా ధన్యులు అవుతారు మరియు మరింత విజయవంతంగా పురోగమిస్తారు.
బలవంతుడైన తనను తాను శక్తిహీనుడని భావించేవాడికి నేను బలి.
గొప్పవాడిని తనను తాను వినయంగా భావించేవాడికి నేను త్యాగం.
అన్ని తెలివితేటలను తృణీకరించి పిల్లవాడిగా మారేవారికి నేను త్యాగం
గురువు ఇష్టాన్ని ప్రేమించేవాడికి నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
గురువు మార్గాన్ని అనుసరించాలని కోరుకునే వ్యక్తికి నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
తనను తాను ఈ లోకానికి అతిథిగా భావించి, ఇక్కడి నుండి బయలుదేరడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవాడికి నేను త్యాగం చేస్తున్నాను.
అటువంటి వ్యక్తి ఇక్కడ మరియు పరలోకంలో ఆమోదయోగ్యుడు.
గురువు యొక్క జ్ఞానం అయిన గుర్మత్ ద్వారా వినయాన్ని పెంపొందించే అతన్ని నేను గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాను.
మరొకరి భార్య దగ్గరికి వెళ్లని వాడిని నేను గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాను.
ఇతరుల సంపదను తాకని వాడిని నేను గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాను.
ఇతరుల వెక్కిరింపుల పట్ల ఉదాసీనంగా ఉండి తనను తాను విడిచిపెట్టే అతన్ని నేను గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాను.
నిజమైన గురువు యొక్క బోధనను వింటూ దానిని వాస్తవ జీవితంలో ఆచరించే వ్యక్తిని నేను గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాను.
నేను తక్కువ నిద్రపోయే మరియు తక్కువ తినే వాడిని గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాను.
అటువంటి గురుముఖ్ తనను తాను సమస్థితిలో గ్రహిస్తాడు.
గురువును, భగవంతుడిని ఒక్కటిగా స్వీకరించే వాని కోసం నేను నాలుగు ముక్కలవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.
తనలో ద్వంద్వ భావాన్ని ప్రవేశించనివ్వని అతని కోసం నేను నాలుగు ముక్కలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.
తనకు చేసిన చెడును మంచివాడిగా అర్థం చేసుకున్న అతని కోసం నేను నాలుగు ముక్కలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.
ఎవ్వరినీ హీనంగా మాట్లాడని ఆయన కోసం నాలుగు ముక్కలు కావడానికి నేను సిద్ధమే.
ఇతరుల కోసం నష్టపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న అతని కోసం నేను నాలుగు ముక్కలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.
పరోపకార కార్యక్రమాలు చేస్తూ ఆనందించే అతని కోసం నేను నాలుగు ముక్కలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.
(విధేయత=) శ్రద్ధలేని వారి (అకల్ పురఖ్) మందిరం వద్ద, వినయస్థులు గర్వంగా ఉంటారు మరియు గర్వించేవారు వినయపూర్వకంగా ఉంటారు (చెప్పండి), ("భేఖరీ తే రాజు కరవై రాజా తే భేఖరీ" వలె).
అటువంటి వినయస్థుడు గురు వాక్యాన్ని అర్థం చేసుకుంటే, తానే పరిపూర్ణ గురువు అవుతాడు.
గురు పురాణం (ఇస్, అర్) గురు యొక్క పదాన్ని బోధించే (=నమ్మే) (అతను బి పురాణం. యథా:-"జిన్ జాతా సో తిషి జెహా"
నిజమైన గురువును కలుసుకోవడం వల్ల అహం కోల్పోయిన గురుశిఖులకు నేను త్యాగం చేయాలనుకుంటున్నాను.
మాయ మధ్య జీవిస్తున్నప్పుడు, దాని పట్ల ఉదాసీనంగా ఉండే గురుశిక్కులకు నేను బలిదానం చేస్తున్నాను.
గుర్మత్కు అనుగుణంగా తమ మనస్సును గురువు పాదాలపై కేంద్రీకరించే గురుశిక్కులకు నేను బలి అర్పిస్తాను.
గురుశిష్యులను బోధిస్తూ, మరొక శిష్యుడిని గురువుగారిని కలుసుకునేటట్లు చేసే గురుశిక్కులకు నేను త్యాగనిరతిగా ఉంటాను.
ప్రతిఘటించిన మరియు బయటికి వెళ్ళే మనస్సును కట్టడి చేసిన గురుశిక్కులకు నేను బలి అవుతుంటాను.
ఆశలు, కోరికల మధ్య జీవిస్తున్న గురుశిఖులకు నేను బలిదానంగా ఉంటాను.
వారి పట్ల ఉదాసీనంగా ఉండి, నిజమైన గురువు యొక్క బోధనను స్థిరంగా నేర్చుకోండి.
తనను తాను గొప్పగా పిలుచుకుంటూ, బ్రహ్మ నావికా కమలంలోకి ప్రవేశించాడు (దాని ముగింపు తెలుసుకోవడానికి విష్ణువు).
అతను అనేక యుగాల పాటు పరివర్తన చక్రంలో సంచరించాడు మరియు చివరికి మూగవాడు అయ్యాడు.
అతను ఏ రాయిని వదిలిపెట్టలేదు కానీ తన గొప్పతనం అని పిలవబడే దానిలో తప్పుదారి పట్టించాడు.
అతను నాలుగు తలలు మరియు జ్ఞానవంతుడు అయ్యాడు, నాలుగు వేదాలను పఠించేవాడు.
అతను ప్రజలకు చాలా విషయాలు అర్థమయ్యేలా చేస్తాడు కానీ తన సొంత కుమార్తె సరస్వతి అందాన్ని చూసి ముగ్ధుడయ్యాడు.
నాలుగు వేదాల గురించిన జ్ఞానాన్ని వ్యర్థం చేశాడు. అతను గర్వంగా మారినందున, అతను చివరికి పశ్చాత్తాపపడవలసి వచ్చింది.
నిజానికి భగవంతుడు చెప్పలేనివాడు; వేదాలలో కూడా అతను నేతి నేతి అని కూడా వర్ణించబడ్డాడు, (ఇది కాదు, ఇది కాదు).
విష్ణువు పదిసార్లు అవతరించి తన ప్రత్యర్థి యోధులను అంతమొందించాడు.
చేపలు, తాబేలు, పందులు, మనిషి-సింహం, మరుగుజ్జు మరియు బుద్ధుడు మొదలైన రూపాల్లో అవతారాలు జరిగాయి.
పర్సు రామ్, రామ్, కిసాన్ మరియు చాలా గర్వించదగిన కల్కి అవతారం వర్ధిల్లింది.
రామాయణంలో రామ్ హీరో, కిసాన్ అంతా మహాభారతంలో ఉంది.
కానీ కామము మరియు క్రోధము అణచివేయబడలేదు మరియు దురాశ, మోహము మరియు అహంకారము విడిచిపెట్టబడలేదు.
ఎవరూ నిజమైన గురువును (దేవుని) స్మరించుకోలేదు మరియు పవిత్ర సమాజంలో ఎవరూ తనకు తానుగా ప్రయోజనం పొందలేదు.
అందరూ దుష్ట ప్రవృత్తితో అహంకారంతో వ్యవహరించారు.
మహాదేవ్ ఉన్నత శ్రేణి యొక్క సన్యాసి అయినప్పటికీ, అజ్ఞానంతో నిండినందున అతను యోగాను కూడా గుర్తించలేకపోయాడు.
అతను కేవలం భైరవుడు, దయ్యాలు, క్షేత్రపాలకులు మరియు బైటాల్స్ (అన్ని ప్రాణాంతక ఆత్మలు) అధీనంలోకి తీసుకున్నాడు.
అతను అక్ (ఇసుక ప్రాంతంలోని అడవి మొక్క - కలోట్రోపిస్ ప్రొసెరా) మరియు డాతురాను తింటాడు మరియు రాత్రిపూట స్మశానవాటికలో నివసించేవాడు.
అతను సింహం లేదా ఏనుగు చర్మాన్ని ధరిస్తాడు మరియు డమరు (తాబోర్) మీద ఆడటం ద్వారా ప్రజలను శాంతింపజేస్తాడు.
అతను నాథుల నాథ్ (యోగి) అని పిలువబడ్డాడు, కాని అతను ఎప్పుడూ మాస్టర్లెస్ (అనాథ్) లేదా వినయంగా మారలేదు.
ప్రపంచాన్ని ఘోరంగా నాశనం చేయడమే అతని ప్రధాన పని. అతను ఆనందం మరియు తిరస్కరణ (యోగ) యొక్క సాంకేతికతను అర్థం చేసుకోలేడు.
ఒకరు గురుముఖ్గా మారడం మరియు పవిత్రమైన సమాజంలో ఉండటం వంటి ఆనంద ఫలాలను పొందుతారు.
ఇంద్రుడికి చాలా కాలం ఉంది; అతను ఇంద్రపురిని పాలించాడు.
పద్నాలుగు ఇంద్రులు పూర్తయినప్పుడు, బ్రహ్మ పద్నాలుగు ఇంద్రుల పాలన యొక్క ఒక రోజులో బ్రహ్మ యొక్క ఒక రోజు గడిచిపోతుంది.
లోమస్ ఋషి యొక్క ఒక వెంట్రుక రాలడంతో, ఒక బ్రహ్మ తన జీవితాన్ని ముగించుకుంటాడు (అసంఖ్యాకమైన జుట్టు బ్రహ్మలు కూడా చాలా మంది ఉన్నారని బాగా ఊహించవచ్చు).
శేషనాగ్ మరియు మహేసాలు కూడా శాశ్వతంగా జీవించాలి కానీ ఎవరూ శాంతిని పొందలేదు.
యోగం, సుఖభోగాలు, పారాయణం, సన్యాసం, సాధారణ ఆచార వ్యవహారాలు మొదలైన కపటత్వం భగవంతుడికి నచ్చదు.
తన అహాన్ని తనతో ఉంచుకునేవాడు సమస్థితిలో కలిసిపోలేడు.
వేదాలు మరియు శాస్త్రాలలో ప్రవీణుడైన నారదుడు అనే ఋషికి సహనం లేదు.
ఆయన ఒక సభలో చర్చలు వింటూ మరో సభలో మాట్లాడేవారు.
సనాక్స్ మరియు ఇతరులు. పిల్లల జ్ఞానాన్ని ఎల్లప్పుడూ గుర్తు చేసుకుంటారు మరియు వారి విశ్రాంతి స్వభావం కారణంగా వారు ఎప్పుడూ సంతృప్తిని పొందలేరు మరియు ఎల్లప్పుడూ నష్టాన్ని చవిచూశారు.
వారు స్వర్గానికి వెళ్లి, డోర్ కీపర్స్ అయిన జే మరియు విజయ్లను శపించేవారు. చివరికి వారు పశ్చాత్తాపపడవలసి వచ్చింది.
అతని అహం కారణంగా సుకదేవ్ కూడా తన తల్లి కడుపులో చాలా కాలం (పన్నెండేళ్ళు) బాధపడ్డాడు.
సూర్యుడు మరియు చంద్రులు కూడా మచ్చలతో నిండి ఉన్నారు, ఉదయించే మరియు అస్తమించే చక్రంలో మునిగిపోతారు.
మాయలో మునిగిపోయిన వారంతా అహంకారానికి గురవుతున్నారు.
బ్రహ్మచారులు అని పిలవబడే వారు, సద్గురువులు మరియు తృప్తిపరులు కూడా సంతృప్తిని, బ్రహ్మచర్యం యొక్క వాస్తవ సాంకేతికత మరియు ఇతర ధర్మాలను అర్థం చేసుకోలేరు.
సిద్ధులు మరియు నాథులు అహంకారంచే నియంత్రించబడి, అనేక శాఖలుగా విడిపోయి అటూ ఇటూ తిరుగుతూ అద్భుత విన్యాసాలు చేస్తున్నారు.
ప్రపంచంలోని నాలుగు వర్ణాలు భ్రమల్లో దారితప్పి ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొంటున్నాయి.
ఆరు శాస్త్రాల ఆధ్వర్యంలో, యోగులు పన్నెండు మార్గాలను అవలంబించారు మరియు ప్రపంచం పట్ల ఉదాసీనతతో దాని బాధ్యతల నుండి దూరమయ్యారు.
వర్ణాలకు అతీతమైన గురుముఖ్, తమలపాకు వంటిది, ఇది వివిధ రంగుల నుండి అన్ని సద్గుణాలలో ఒక స్థిరమైన రంగును (ఎరుపు) అవలంబిస్తుంది.
ఆరు ఋతువులు మరియు పన్నెండు నెలలలో మరియు గురుముఖుని దృశ్యమానం చేయబడినప్పుడు, అతను జ్ఞాన సూర్యుని వలె అందరికీ జ్ఞానోదయం చేస్తాడు.
గురుముఖులకు సంతోషకరమైన ఫలం భగవంతుని పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమ.
ఐదు మూలకాల యొక్క హేతుబద్ధమైన కలయిక ఫలితంగా భూమి రూపంలో ధర్మం యొక్క ఈ సుందరమైన నివాసం సృష్టించబడింది.
భూమి నీటిలో ఉంచబడుతుంది మరియు మళ్లీ భూమిలో నీరు ఉంచబడుతుంది.
వాటి తలలు క్రిందికి ఉండటం వలన భూమిలో పాతుకుపోయిన చెట్లు దానిపై పెరుగుతాయి మరియు లోతైన ఒంటరి అడవులలో నివసిస్తాయి.
ఈ చెట్లు కూడా నిస్వార్ధపరులే, ఇవి రాళ్లతో కురిసినప్పుడు భూమిపై ఉన్న జీవులకు ఫలాలను అందిస్తాయి.
చెప్పుల సువాసన మొత్తం వృక్షసంపదను సువాసనగా మారుస్తుంది.
గురుముఖుల పవిత్ర సంస్థలో స్పృహ పదంలో కలిసిపోతుంది మరియు అమృత ప్రసంగం ద్వారా మనిషి ఆనంద ఫలాలను పొందుతాడు.
అవ్యక్తమైన భగవంతుని కథ; అతని చైతన్యం తెలియనిది.
ధ్రు, ప్రహ్లాదుడు, విభీషణుడు, అంబ్రిస్, బలి, జనక్ సుప్రసిద్ధ వ్యక్తులు.
వారందరూ యువరాజులు, అందుకే వారిపై ఆశ మరియు కోరికల రాజస క్రీడ ఎప్పుడూ ఉంటుంది.
ధ్రుని సవతి తల్లి కొట్టింది మరియు ప్రహ్లాదుడు అతని తండ్రి వల్ల బాధపడ్డాడు.
విభీషణుడు ఇంటి రహస్యాలను వెల్లడించడం ద్వారా లంకను పొందాడు మరియు అంబ్రిస్ తన రక్షకునిగా సుదర్శన చక్రాన్ని చూసి సంతోషించాడు (దూర్వాసుని శాపం నుండి అంబ్రిస్ను రక్షించడానికి, విష్ణువు తన చక్రాన్ని పంపాడు).
జానక్ ఒక కాలును మెత్తని పరుపులోకి మరియు మరొక కాలు మరుగుతున్న జ్యోతిలోకి ఉంచి తన హఠయోగ శక్తిని చూపించాడు మరియు నిజమైన ధర్మాన్ని వదులుకున్నాడు.
తన అహాన్ని విడిచిపెట్టి, ప్రభువులో లొంగిపోయిన వ్యక్తి ప్రభువు ఆస్థానంలో గౌరవించబడతాడు.
గురుముఖులు మాత్రమే ఆనందం యొక్క ఫలాలను పొందారు మరియు వారు మాత్రమే అంగీకరించబడతారు (ఇక్కడ మరియు ఇకపై).
కలియుగంలో నామ్దేవ్ అనే భక్తుడు ఆలయాన్ని తిరిగేలా చేసి చనిపోయిన ఆవును బతికించాడు.
కబీర్ తన ఇష్టం వచ్చినప్పుడు జైలు నుంచి బయటకు వెళ్లేవాడని చెబుతారు.
ధన్నా, జట్ (రైతు) మరియు సాధన ప్రపంచ సముద్రాన్ని దాటారు.
రవి దాస్ను భగవంతుని భక్తుడిగా భావించి, నాలుగు వర్ణాలు అతనిని స్తుతిస్తాయి.
బేని, సాధువు ఆధ్యాత్మికవేత్త, మరియు తక్కువ మంగలి కులంలో జన్మించిన సైన్ (ప్రభువు) భక్తుడు.
గురువు యొక్క సిక్కుల వద్ద పడి పాదధూళిగా మారడం (వారి కులాన్ని పరిగణించరాదు) యొక్క గొప్ప ట్రాన్స్.
భక్తులు, వారు అవ్యక్తుడైన స్వామిని చూసినప్పటికీ, ఈ విషయాన్ని ఎవరికీ చెప్పరు.
సత్యయుగము శ్రేష్ఠమైనదిగా చెప్పబడినది కాని అందులో ఒక పాపము చేసి దేశమంతయు బాధలను అనుభవించెను.
త్రేతాలో, ఒక వ్యక్తి తప్పు చేసాడు మరియు నగరం మొత్తం బాధపడుతుంది. దువాపర్లో, ఒక వ్యక్తి చేసిన పాపం మొత్తం కుటుంబాన్ని బాధించింది.
కలియుగం యొక్క న్యాయం నిజం ఎందుకంటే అందులో చెడు విత్తనాలను ఎవరు నాటారో అతను మాత్రమే పండిస్తాడు.
బ్రహ్మ పరిపూర్ణ శబ్దబ్రహ్మ మరియు ఆ శిష్యుడు తన స్పృహను శబ్దబ్రహ్మలో విలీనం చేసుకున్నాడు నిజానికి గురువు మరియు నిజమైన గురువు (దేవుడు).
శబ్దబ్రహ్మ, అమృత ఘడియలలో భగవంతుని నామ స్మరణ ద్వారా పవిత్రమైన సభలో గురువును పొందుతాడు.
మృదువుగా మాట్లాడే, వినయపూర్వకంగా మరియు తన చేతులతో ఇచ్చే వ్యక్తి ప్రశాంతంగా కదులుతాడు మరియు సంతోషంగా ఉంటాడు.
భగవంతుని పట్ల నిత్య నూతనమైన భక్తి ప్రేమ గురుముఖులను సంతోషంగా ఉంచుతుంది.
నిరాకార భగవంతుడు కాంతి రూపంలో (గురునానక్ మరియు ఇతర గురువులలో) చూడబడ్డాడు.
గురువులు పద-గురువును వేదాలు మరియు కటేబాస్ (అర్థ గ్రంథాలు) మించిన వాహిగురుగా పఠించారు.
అందువల్ల నాలుగు వర్ణాలు మరియు నాలుగు సెమిటిక్ మతాలు గురువు యొక్క పాద కమలాల ఆశ్రయాన్ని పొందాయి.
తత్వవేత్త రాయి రూపంలో ఉన్న గురువులు వారిని తాకినప్పుడు, ఎనిమిది లోహాల మిశ్రమం ఒక లోహం (సిక్కుమతం రూపంలో బంగారం)గా మారింది.
గురువులు వారి పాదాల చెంత వారికి స్థానం కల్పించి వారి అహంకారాన్ని తొలగించారు.
గురుముఖ్ల కోసం వారు దేవుని సంకల్పం యొక్క రహదారిని క్లియర్ చేసారు.
పరిపూర్ణుడు (గురువు) సరైన ఏర్పాట్లు చేశాడు.
పరివర్తనకు అతీతంగా ఉండటం వల్ల ఈ ప్రపంచంలో నిస్వార్ధులు వచ్చారు.
ప్రేమతో కూడిన భక్తిని బోధిస్తూ, వారు పవిత్ర సమాజం ద్వారా సత్య నివాసంలో ఉంటారు.
గురుముఖ్లు అత్యున్నత శ్రేణి (పరామ్హైన్లు) హంసలుగా ఉండటం వలన వారి స్పృహను వర్డ్, బ్రహ్మంలో విలీనం చేస్తారు.
వారు చెప్పు వంటివారు, ఇది ఫలవంతమైన మరియు ఫలించని వృక్షాలను సువాసనగా చేస్తుంది.
ప్రపంచ మహాసముద్రంలోకి వారు మొత్తం కుటుంబాన్ని హాయిగా తీసుకెళ్ళే ఓడలా ఉంటారు.
ప్రాపంచిక దృగ్విషయాల తరంగాల మధ్య అవి పంపిణీ చేయబడకుండా మరియు నిర్లిప్తంగా ఉంటాయి.
గురుముఖులైతే సమస్థితిలో శోషించబడిన శేషము సంతోషకరమైన ఫలము.
శ్రేయస్కరుడు శిష్యుడు అలాగే శిష్యుడిని ఆదిమ ప్రభువు ముందు ప్రార్థించేలా చేసిన గురువు.
నిజమైన గురువు యొక్క సంగ్రహావలోకనం ధన్యమైనది మరియు ఆ దర్శనం కూడా దీవించబడినది, ఇది మనస్సును గురువుపై కేంద్రీకరించింది.
నిజమైన గురువు యొక్క వాక్యం మరియు ఆ ధ్యాన అధ్యాపకులు కూడా ఆశీర్వదించబడ్డారు, ఇది గురువు ప్రసాదించిన నిజమైన జ్ఞానాన్ని మనస్సును నిలబెట్టేలా చేసింది.
గురువుగారి పాదములపై ఆశ్రయించిన ఆ నుదుటితో పాటుగా గురువు పాద పద్మములు ధన్యమైనవి.
గురువు యొక్క బోధన శుభప్రదం మరియు ఆ హృదయం గురు మంత నివసిస్తుంది.
గురువు యొక్క పాదాలను కడగడం శుభప్రదం మరియు దాని ప్రాముఖ్యతను అర్థం చేసుకున్న వ్యక్తి ఆ అరుదైన అమృతాన్ని రుచి చూసిన వ్యక్తికి ఆ జ్ఞానం కూడా అనుగ్రహిస్తుంది.
ఈ విధంగా, గురుముఖులు గురువు యొక్క దర్శన ఫలం యొక్క నిలకడలేని ఆనందాన్ని భరించారు.
పవిత్ర సమాజమంటే భగవంతుని స్తుతి తరంగాలు అలంకరింపజేసే ఆనంద సముద్రం.
ఈ సముద్రంలో గురు బోధనల రూపంలో అనేక కెంపులు వజ్రాలు మరియు ముత్యాలు ఉన్నాయి.
ఇక్కడ సంగీతం ఒక ఆభరణం లాంటిది మరియు వారి స్పృహను అస్పష్టమైన పదం యొక్క లయలో విలీనం చేస్తుంది, శ్రోతలు దానిని శ్రద్ధగా వింటారు.
ఇక్కడ అద్భుత శక్తులు అధీనంలో ఉంటాయి మరియు జీవితంలోని నాలుగు ఆదర్శాలు (ధర్మం, అర్థం, కం మరియు మోక్స్) సేవకులు మరియు తాత్కాలికంగా ఉండటం ఈ దశకు చేరుకున్న వ్యక్తుల దృష్టిని ఆకర్షించదు.
మిరియడ్ అంటే ఇక్కడ దీపాలుగా పని చేస్తాయి మరియు అసంఖ్యాక పురుషులు అమృతాన్ని ఆనందిస్తారు.
అనేక కోరికలు తీర్చే ఆవులు కోరికలు తీర్చే చెట్ల అడవిలో ఆనందంగా చూస్తున్నాయి.
నిజానికి గురుముఖుల ఆనంద ఫలం అనిర్వచనీయమైనది.