Een Oankar, die oerenergie, het deur die genade as goddelike leermeester besef
(Bahitha=sit. Itha=gewenste stof. Abhiritha=geliefde. Saritha=skepping. Panitha=wegwees.)
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat gaan om die blik op die Guru te kry.
Ek is 'n offer aan daardie Gursikhs wat aan die voete raak, sit in die vergadering van die Guru.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat soet praat.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat hul mede-dissipels verkies bo hul seuns en vriende.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat die diens aan die Guru liefhet.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat oorkom en ander wesens ook laat oorswem.
Om sulke Gursikhs te ontmoet, word al die sondes verwyder.
Ek is 'n offer aan daardie Gursikhs wat in die laaste kwartier van die nag opstaan.
Ek is 'n offer aan daardie Gursikhs wat in die ambrosiale ure opstaan en in die heilige tenk bad.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat die Here met enkele toewyding onthou.
Ek is ook offer aan daardie Gursikhs wat na die heilige gemeente gaan en daar sit.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat daagliks na Gurbani sing en luister.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat ander heelhartig ontmoet.
Ek is opoffering aan daardie Gursikhs wat Guru se herdenkings met volle toewyding vier.
Sulke Sikhs word geseën deur die diens van die Guru en vorder suksesvol verder.
Ek is 'n offer aan hom wat magtig beskou homself as kragteloos.
Ek is 'n offer aan hom wat groot is, homself nederig ag.
Ek is 'n offer aan hom wat alle slimmighede verwerp, kinderlik word
Ek is 'n offer aan hom wat die wil van die Meester liefhet.
Ek is opoffering aan hom wat gurmukh word, die weg van die Guru wil volg.
Ek is 'n offer aan hom wat homself as 'n gas in hierdie wêreld beskou en homself gereed hou om hiervandaan te vertrek.
So 'n persoon is aanvaarbaar hier en in die hiernamaals.
Ek het hom innig lief wat nederigheid kweek deur Gurmat, die wysheid van Guru.
Ek het hom innig lief wat nie naby 'n ander se vrou kom nie.
Ek het hom innig lief wat nie die ander se rykdom raak nie.
Ek is innig lief vir hom wat onverskillig raak teenoor die agterbaks van ander homself losmaak.
Ek is baie lief vir hom wat luister na die lering van die ware Guru dit in die werklike lewe beoefen.
Ek is innig lief vir hom wat min slaap en min eet.
So 'n gurmukh absorbeer homself in die ewewig.
Ek is gereed om in vier stukke gesny te word vir hom wat Guru en God as een aanvaar.
Ek is gereed om in vier stukke gesny te word vir hom wat nie die gevoel van dualiteit in hom laat ingaan nie.
Ek is gereed om in vier stukke gesny te word vir hom wat die kwaad wat hom aangedoen word as 'n goeie verstaan.
Ek is gereed om in vier stukke gesny te word vir hom wat nooit sleg praat van iemand nie.
Ek is gereed om in vier stukke gesny te word vir hom wat gereed is om verlies te ly ter wille van ander.
Ek is gereed om in vier stukke gesny te word vir hom wat daarvan hou om altruïstiese aktiwiteite te doen.
(Lojaliteit=) By die heiligdom (van die Akal Purakh) van die onverskilliges, is die nederiges trots en die trotses is nederig (sê), (soos "Bhekhari te Raju Karavai Raja te Bhekhari").
So 'n nederige persoon wat die Woord van Guru verstaan, word self die perfekte Guru.
Guru Puran (is, ar) wat die woord van die Guru leer (=glo) (Hy is Bi Puran. Yatha:-"Jin Jata So Tishi Jeha"
Mag ek 'n offer wees vir daardie Gursikhs wat, om die ware Guru te ontmoet, hul ego verloor het.
Mag ek 'n offer wees vir daardie Gursikhs wat, terwyl hulle te midde van maya leef, onverskillig bly daarteenoor.
Mag ek 'n offer wees vir daardie Gursikhs wat, in ooreenstemming met Gurmat, hul gedagtes op die voete van die Guru konsentreer.
Mag ek 'n offer wees vir daardie Gursikhs wat, deur die leerstellings van die Guru te gee, 'n ander dissipel die Guru laat ontmoet.
Mag ek 'n offer wees vir daardie Gursikhs wat die uitgaande verstand teëgestaan en begrens het.
Mag ek 'n offer wees vir daardie Gursikhs wat, terwyl hulle tussen hoop en begeertes leef.
Bly onverskillig teenoor hulle en leer onwrikbaar die leer van die ware Guru.
Brahma het homself groot genoem en het die vlootlotus (Van Visnu) binnegegaan om die einde daarvan te weet.
Vir baie eeue het hy in die siklus van transmigrasie rondgedwaal en uiteindelik stomgeslaan.
Hy het geen steen onaangeroer gelaat nie, maar het mislei gebly in sy eie sogenaamde grootheid.
Hy word vierkoppig en wys, sal die vier Vedas opsê.
Hy sou mense baie dinge laat verstaan, maar om die skoonheid van sy eie dogter, Sarasvati, te sien, het verlief geraak.
Hy het sy kennis van die vier Vedas nutteloos gemaak. Hoe trots hy geword het, moes hy uiteindelik berou hê.
In werklikheid is die Here onuitspreeklik; in Vedas word Hy ook beskryf as neti neti, (nie dit nie, nie dit nie).
Visnue het tien keer geïnkarneer en sy opponerende krygers vernietig.
Die inkarnasies in die vorms van visse, skilpad, varke, man-leeu, dwerg en Boeddha ens. het gebeur.
Parsu Ram, Ram, Kisan en baie trotse inkarnasie van Kalki het gefloreer.
Ram was die held van Ramayan, en kisan was almal in die mahabharat.
Maar die wellus en woede was nie verhewe nie en hebsug, verliefdheid en ego is nie vermy nie.
Niemand het die ware Guru (God) onthou nie en niemand het homself in die heilige gemeente bevoordeel nie.
Almal het arrogant opgetree, vol bose neigings.
Alhoewel Mahadev 'n askeet van hoë orde was, maar vol onkunde was, kon hy nie eens joga identifiseer nie.
Hy het bloot Bhairav, spoke, Ksetrapale en lokvalle (almal kwaadaardige geeste) ondergeskik gestel.
Hy het akk ('n wilde plant van sanderige streek - calotropis procera) en datura geëet en in die nag in die begraafplaas gewoon.
Hy sou die leeu- of olifantvel dra en sou mense rustig maak deur op damaru (tabor) te speel.
Hy was bekend as die nath (yogi) van die naths, maar hy het nooit meesterloos (anath) of nederig geword nie, hy het God onthou.
Sy hooftaak was om die wêreld kwaadaardig te vernietig. Hy sou nie die tegniek van genot en verwerping (joga) verstaan nie.
Mens bereik die vrugte van plesier om 'n gurmukh 'n gurmukh te word en in die heilige gemeente te wees.
Indr het 'n lang ouderdom; hy het indrpuri regeer.
Wanneer veertien Indrs klaar is, gaan die een dag van Brahma verby Dws in een dag van Brahma veertien Indrs heerskappy.
Met die val van een haar van Lomas Rishi, is dit bekend dat ene Brahma sy lewe beëindig ('n mens kan baie goed raai dat soos ontelbare hare Brahmas ook baie is).
Sesanag en Mahesa is ook veronderstel om vir ewig te lewe, maar niemand het vrede bereik nie.
God hou nie van die skynheiligheid van joga, hedonisme, voordrag, asketisme, algemene gebruiklike handelinge ens.
Hy wat sy ego by hom hou, kan nie in ewewig saamsmelt nie.
Selfs om bedrewe in die Vedas en Shastras te wees, het Narad, die wyse, geen verdraagsaamheid gehad nie.
Hy sou na die gesprekke van die een vergadering luister en in die ander daaroor praat.
Sanaks et al. het ook altyd aan die kinderwysheid herinner en vanweë hul rustige aard kon hulle nooit tevredenheid bereik nie en het altyd verlies gely.
Hulle het hemel toe gegaan en toevallig vir Jay en Vijay, die deurwagters, vervloek. Uiteindelik moes hulle hulle bekeer.
As gevolg van sy ego het Sukadev ook vir 'n lang tyd (twaalf jaar) in die baarmoeder van sy moeder gely.
Son en maan ook vol vlekke, geniet die siklus van opkoms en ondergang.
Verwelk in maya word hulle almal deur ego geteister.
Sogenaamde selibate, deugsame en tevrede mense het ook nie tevredenheid, die werklike tegniek van selibaat en ander deugde verstaan nie.
Die siddhas en naths wat deur ego beheer word en in baie sektes verdeel is, dwaal hierheen en daarheen en toon wonderbaarlike prestasies.
Al die vier varnas in die wêreld wat in dwalings dwaal, bots met mekaar.
Onder die beskerming van die ses Shastras, het yogi's twaalf maniere aangeneem en om onverskillig teenoor die wêreld te word, het weggegaan van sy verantwoordelikhede.
Gurmukh, wat verby varnas en sy verdere denominasies is, is soos die betelblaar, wat uit verskeie kleure een standvastige kleur (rooi) van al die deugde aanneem.
In die ses seisoene en twaalf maande soos en wanneer die gurmukh gevisualiseer word, verlig hy almal soos die son van kennis.
Die heerlike vrug vir gurmukhs is sy liefde vir die Here.
As gevolg van die rasionele kombinasie van vyf elemente is hierdie lieflike woonplek van dharma in die vorm van aarde geskep.
Die aarde word in water geplaas en weer in die aarde word water geplaas.
Met hul koppe na onder, dws die bome wat in die aarde gewortel is, groei daarop en woon in die diep eensame woude.
Hierdie bome is ook altruïste wat, wanneer dit gestenig word, vrugte reën vir die wesens op aarde.
Die geur van sandaal maak die hele plantegroei geurig.
In die heilige geselskap van Gurmukhs word die bewussyn saamgevoeg in Woord en die mens bereik die vrugte van genot deur die ambrosiale toespraak.
Onuitspreeklik is die verhaal van die ongemanifesteerde Here; Sy dinamika is onkenbaar.
Dhru, Prahlad, Vibhisan, Ambris, Bali, Janak is bekende persoonlikhede.
Hulle was almal prinse, en daarom was die rajas-spel van hoop en begeerte altyd op hulle.
Dhru is deur sy stiefma geslaan en Prahlad is deur sy pa laat ly.
Vibhisan het Lanka gekry deur die geheime van die huis te verklap en Ambris het gelukkig geword om die Sudarsan-chakr as sy beskermer te sien (om Ambris van die vloek van Durvasa te red, het Visnu sy chakr gestuur).
Janak deur een been in die sagte beddegoed te hou en 'n ander in die kokende ketel het sy krag van hathayoga gewys en die ware dharma in die steek gelaat.
Die man wat sy ego ontwyk het en hom in die Here onderwerp het, word gerespekteer in die hof van die Here.
Slegs Gurmukhs het die vrugte van genot bereik en net hulle word aanvaar (hier en hierna).
In kaliyuga het 'n toegewyde genaamd Namdev die tempel laat draai en die dooie koei lewendig gemaak.
Daar word gesê dat Kabir uit die tronk gegaan het soos en wanneer hy wou.
Dhanna, die jatt (boer) en Sadhana gebore in 'n bekende laeslagslagter het oor die wêreldsee gekom.
As Ravi Das as 'n aanhanger van die Here beskou word, loof al die vier varnas hom.
Beni, die heilige was 'n spiritualis, en gebore in 'n sogenaamde lae barbierkaste. Sain was 'n toegewyde (van Here).
Om te val en die stof van die voete te word, is die groot beswyming vir die Sikhs van die Guru (hul kaste moet nie oorweeg word nie).
Die toegewydes, al sien hulle die onmerkbare Here, openbaar dit tog aan niemand nie.
Daar word gesê dat Satyuga die beste is, maar daarin het een sonde gepleeg en die hele land het gely.
In treta het 'n mens die verkeerde daad gedoen en die hele stad sou ly. In Duapar het sondige daad van een persoon die hele gesin laat ly.
Die geregtigheid van Kaliyuga is waar, want daarin maai net hy wie die bose saad saai.
Brahm is die perfekte Sabdabrahm en daardie dissipel wat sy bewussyn in die Sabdabrahm saamsmelt, is in werklikheid Guru en die ware Guru (God).
Sabdabrahm, die Guru word in die heilige gemeente verkry deur die naam van die Here te onthou in die ambrosiale ure.
'n Saggesproke, nederige en gewer deur sy hande beweeg in ewewig en bly gelukkig.
Immer nuwe liefde van toewyding aan die Here hou die gurmukhs gelukkig.
Die vormlose Here is aanskou in die vorm van die lig (in Guru Nanak en ander Gurus).
Die Goeroes het Woord-Guru voorgedra as Vahiguru wat buite die Vedas en Katebas (die semtiese geskrifte) is.
Daarom het al die vier varnas en al vier semitiese godsdienste die skuiling van die lotusvoete van die Guru gesoek.
Toe die Goeroes in die vorm van Filosoof se klip aan hulle geraak het, het daardie legering van agt metaal verander in een metaal (goud in die vorm van Sikhisme).
Die Goeroes wat hulle plek aan hul voete gegee het, het hul ongeneeslike siekte van ego verwyder.
Vir Gurmukhs het hulle die snelweg van God se wil skoongemaak.
Die perfekte (Guru) het die perfekte reëlings getref.
Omdat hulle verby transmigrasie was, het die altruïste in hierdie wêreld gekom.
Met die prediking van liefdevolle toewyding, woon hulle deur die heilige gemeente in die woonplek van die waarheid.
Gurmukhs synde swane van die hoogste orde (paramhains) hou hul bewussyn saamgevoeg in Woord, die Brahm.
Hulle is soos sandale, wat die vrugbare en vrugtelose plantegroei geurig maak.
In die wêreldsee is hulle soos daardie vaartuig wat die hele gesin gemaklik oorneem.
Hulle bly onverdeeld en losstaande te midde van die golwe van wêreldse verskynsels.
Bly geabsorbeer in die ewewig is die heerlike vrugte as die gurmukhs.
Die seën is dissipel sowel as die Guru wat die dissipel gemaak het om voor die oer-Here te bid.
Geseënd is die blik op die ware Guru en daardie visie is ook geseënd een wat die gedagtes gekonsentreer op die Guru loer.
Die Woord van die ware Guru en daardie meditasiefakulteit is ook geseën, wat die verstand die ware kennis wat deur Guru verleen is, laat onderhou.
Geseënd is die lotusvoete van die Guru saam met daardie voorkop wat op die voete van die Guru rus.
Voorspoedig is die leer van die Guru en daardie hart is 'n geseënde een waarin die Guru-manta woon.
Voorspoedig is die was van Guru se voete en daardie wysheid is ook geseënd een wat die belangrikheid daarvan verstaan het daardie seldsame nektar geproe.
Op hierdie manier het die gurmukhs die onvolhoubare genot van die vrug van Guru's Glimpse verduur.
Heilige gemeente is daardie oseaan van genot waarin die golwe van die Here se lof dit versier.
Magdom robyne diamante en pêrels in die vorm van Guru se leringe bestaan in hierdie oseaan.
Musikaliteit hier is soos 'n juweel en die samesmelting van hul bewussyn in die ritme van die ongestoorde Woord, die luisteraars luister daarna met opgewonde aandag.
Hier is die wonderbaarlike magte diensbaar en die vier ideale van die lewe (dharm, arth, kam en moks) is dienaars en om verganklik te wees trek nie die aandag van die mense wat hierdie stadium bereik het nie.
Myriad beteken hier werk as lampe en talle manne wat opgewonde raak oor die nektar.
Magdom wens vervullende koeie staar verruklik in die woud van wens vervullende bome.
In werklikheid is die plesiervrug van die gurmukhs onuitspreeklik.