Een Oankar, die oerenergie, verwesenlik deur die genade van goddelike leermeester
Deur Sy een vibrasie (vak, klank) te versprei, het Oaiikar gemanifesteer in die vorms (van die hele skepping).
Deur die aarde van die lug te skei, het die Oankar lug onderhou sonder die ondersteuning van enige pilaar.
Hy het aarde in water geplaas en water in die aarde.
Vuur is in hout gesit en vuur nieteenstaande, die bome gelaai met pragtige vrugte is geskep.
Lug, water en vuur is vyande van mekaar, maar Hy het hulle harmonieus laat ontmoet (en die wêreld geskep).
Hy het Brahma, Visnu en Mahes'a geskep wat die eienskappe van aksie (rajas), onderhoud (sattv) en ontbinding (tamas) koester.
Vervaardiger van wonderlike prestasies, daardie Here het die wonderlike skepping geskep.
Siva en Sakti dws die hoogste element in die vorm van bewussyn en prakrti, die materie wat dinamiese krag daarin bevat, is saamgevoeg om die wêreld te skep, en son en maan is sy lampe gemaak.
Skynende sterre in die nag gee die voorkoms van lampe wat in elke huis aangesteek word.
In die dag met die opkoms van een groot son, gaan die sterre in die vorm van lampe wegkruip.
Sy een vibrasie (vak) bevat miljoene riviere (van die lewe) en Sy weergalose grootsheid kan nie gemeet word nie.
Die welwillende onderhouer Here het ook Sy vorm as Oankar gemanifesteer.
Sy dinamika is latent, ongenaakbaar en Sy storie is onuitspreeklik.
Die basis van praat oor die Here is bloot hoorsê (en nie die eerstehandse ervaring nie).
Vier lewensmyne, vier toesprake en vier Eeue ingesluit, die Here het water, aarde, bome en berge geskep.
Die een Here het die drie wêrelde, veertien sfere en baie heelalle geskep.
Vir Hom word die musiekinstrumente in al die tien rigtings, sewe kontinente en nege afdelings van die heelal bespeel.
Uit elke oorspronklike bron is een-en-twintig lacs van wesens geproduseer.
Dan bestaan daar in elke spesie ontelbare wesens.
Onvergelykbare vorms en skakerings verskyn dan in bont golwe (van die lewe).
Liggame wat gevorm word deur die assosiasie van lug en water, het elk nege deure.
Swart, wit, rooi, blou, geel en groen kleure pryk (die skepping).
Wonderlike smake van eetbare en oneetbare voorwerpe is gemaak wat deur die tong bekend is.
Hierdie smake is soet, bitter, suur, sout en flou.
Deur baie geure te meng, is die kanfer, sandaal en saffraan geskep.
Ander soos muskuskat, muskus, betel, blomme, wierook, kamfers, ens. word ook as soortgelyk beskou.
Baie is die musikale maatstawwe, vibrasies en dialoë, en deur veertien vaardighede klink die ongestampte melodie.
Riviere is daar waarop crores van skepe vaar.
Verskeie vorme van landbouprodukte, medisyne, klere en voedsel is op aarde geskep.
Verskeie vorme van landbouprodukte, medisyne, klere en voedsel is op aarde geskep.
Skaduryke bome, blomme, vrugte, takke, blare, wortels bestaan daar.
In die berge is agt metale, robyne, juwele, filosoofsteen en kwik.
Onder die vier en tagtig Lacs van spesies van die lewe, groot families ontmoet net om te deel, maw hulle neem geboorte en sterf.
In die siklus van transmigrasie kom en gaan die troppe wesens in hierdie wêreld-oseaan in duisende..
Slegs deur die menslike liggaam kan mens oorkom.
Alhoewel menslike geboorte 'n seldsame geskenk is, is hierdie liggaam wat van klei gemaak is, kortstondig.
Gemaak van eiersel en semen, hierdie lugdigte liggaam het nege deure.
Daardie Here red hierdie liggaam selfs in die helse vuur van die moederskoot.
Tydens swangerskap hang die wese onderstebo in die moeder se baarmoeder en mediteer voortdurend.
Na tien maande word die ftv gebore wanneer dit as gevolg van daardie meditasie uit daardie poel van vuur bevry word.
Reg vanaf die tyd van geboorte raak hy verdiep in maya en nou word daardie beskermer Here nie deur hom aanskou nie.
Jiv die reisende handelaar word dus geskei van die Here, die groot bankier.
Deur die juweel (in die vorm van die naam van die Here) te verloor, huil en huil die skepsel (by sy geboorte) in uiterste duisternis van maya en verliefdheid.
Hy huil oor sy eie lyding maar die hele gesin sing vrolik.
Die hart van almal is vol geluk en musikale klank van tromme word oral rondom gehoor.
Sing liedjies van geluk moederlike en vaderlike gesinne seën die geliefde kind.
Van 'n klein druppel het dit toegeneem en nou lyk daardie druppel soos 'n berg.
Nadat hy grootgeword het, het hy met trots die waarheid, tevredenheid, deernis, dharma en hoër waardes vergeet.
Hy het begin leef tussen begeertes, woede, teenstand, hebsug, verliefdheid, verraad en trots,
En so het die arme kêrel verstrengel geraak in die groot web van maya..
Die geïnkarneerde jiv-bewussyn is soveel onbewus (van sy doel in die lewe) asof hy blind is al het hy die oë;
Onderskei nie tussen 'n vriend en 'n vyand nie; en volgens hom is die aard van 'n ma en 'n heks identies.
Hy is doof ten spyte van ore en onderskei nie tussen heerlikheid en skande of tussen liefde en verraad nie.
Hy is stom ten spyte van tong en drink gif gemeng in melk.
As gif en nektar identies beskou word, drink hy dit
En vir sy onkunde oor lewe en dood, hoop en begeertes kry hy nêrens toevlug nie.
Hy rek sy begeertes na slang en vuur en om hulle vas te vang, onderskei nie tussen 'n put en 'n hoop nie.
Alhoewel met voete, is 'n kind (man) kreupel en kan nie op sy bene staan nie.
Weamig die krans van hoop en desis hy dans in die arms van ander.
Hy ken nie tegniek of onderneming nie, en as hy onverskillig teenoor die liggaam is, bly hy nie fiks en gesond nie.
Met geen beheer oor sy uitskeidingsorgane van ontlasting en ontlasting, huil hy van siekte en lyding.
Hy neem nie die eerste kos (van die Naam van die Here) gelukkig nie en gaan hardnekkig voort om slange (in die vorm van hartstogte en begeertes) te vang.
Hy dink nooit oor verdienstes en nadele en word nie welwillend nie, hy kyk altyd na bose neigings.
Vir so 'n (dwase) persoon is die wapen en die wapenrusting identies.
Ontmoeting en paring van ma en pa maak die ma swanger wat hoopvol word, hou die kind in haar baarmoeder.
Sy geniet eetbares en oneetbares sonder enige inhibisie en beweeg versigtig met afgemete treë op die aarde.
Sy skenk geboorte aan haar dierbare seun nadat sy die pyn gedra het om hom vir tien maande in haar baarmoeder te dra.
Nadat die moeder beval het, voed die moeder die kind en bly self matig in eet en drink.
Nadat sy die gebruiklike eerste kos en melk bedien het, staar sy met innige liefde na hom.
Sy dink aan sy kos, klere, tonsuur, verlowing, opvoeding ens.
Sy gooi 'n handvol munte oor sy kop en gee hom 'n behoorlike bad en stuur hom na die kenner vir onderwys.
Op hierdie manier maak sy die skuld (van haar moederskap) skoon.
Ouers is bly dat die verlowingseremonie van hul seun gevier is.
Ma word verheug en sing liedjies van geluk.
Sy sing lofsange van bruidegom en bid vir die welsyn van die egpaar, sy voel baie bly dat haar seun getroud is.
Vir die welsyn en harmonie van bruid en bruidegom maak die moeder geloftes van offers (voor die gode).
Nou begin die bruid die seun sleg adviseer, hom aanspoor om van die ouers af te skei, en gevolglik word die skoonma bedroef.
Deur 'n klomp weldade (van ma) te vergeet, raak die seun dislojaal en stel hy hom in die gedrang met sy ouers.
Skaars is enige gehoorsame seun soos Sravan van die mitologie wat die gehoorsaamste aan sy blinde ouers was.
Die towenaarvrou met haar sjarme het die man haar verheug.
Hy het die ouers vergeet wat vir hom geboorte gegee het en met hom getrou het.
Nadat hy geloftes van offers gemaak het en baie goeie en slegte voortekens en gunstige kombinasies oorweeg het, is sy huwelik deur hulle gereël.
Toe die ouers by die vergaderings van die seun en die skoondogter gesien het, het hulle baie bly gevoel.
Die bruid het toe die man aanhoudend begin aanraai om sy ouers in die steek te laat omdat hulle tiranne was.
Die seun en sy vrou het die weldade van ouers vergeet en van hulle geskei.
Nou het die manier van die wêreld erg immoreel geword.
Deur die ouers te verloën, kan die luisteraar van Vedas nie hul misterie verstaan nie.
Om die ouers te verwerp, is meditasie in die woud soortgelyk aan die omswerwinge by verlate plekke.
Die diens en aanbidding aan die gode en godinne is nutteloos as 'n mens sy ouers verloën het.
Sonder diens aan die ouers is 'n bad by die agt-en-sestig pelgrimsentrums niks anders as om in 'n maalkolk rond te draai nie.
Die persoon wat sy ouers in die steek gelaat het, doen liefdadigheid, is korrup en onkundig.
Hy wat die ouers verwerp, vas onderneem, gaan voort om in die kringloop van geboortes en sterftes te dwaal.
Daardie man het (in werklikheid) nie die essensie van Guru en God verstaan nie.
In die natuur word daardie skepper aanskou maar die jiv het hom vergeet.
Deur liggaam, lewensbelangrike lug, vlees en asem aan elkeen te skenk, het Hy een en almal geskep.
As geskenke is oë, mond, neus, ore, hande en voete deur Hom gegee.
Die mens sien vorm en kleur deur oë en deur mond en ore praat en luister hy onderskeidelik na die Woord.
Hy ruik deur die neus en werk met hande en gly stadig op sy voete.
Hy hou sy hare, tande, naels, trichome, asem en kos versigtig. Jiv, jy word beheer deur die smaak en hebsug, onthou altyd die wêreldse meesters.
Onthou daardie Here ook net een honderdste deel daarvan.
Gooi sout van toewyding in die meel van die lewe en maak dit smaakvol.
Niemand ken die woonplek van slaap en honger in die liggaam nie.
Laat iemand vertel waar die gelag, geween, gesing, nies, uitbarsting en hoes in die liggaam woon.
Van waar ledigheid, gaap, hik, jeuk, gaps, sug, klap en klap?
Hoop, begeerte, geluk, hartseer, verloëning, genot, lyding, plesier, ens. is onvernietigbare emosies.
Miljoene gedagtes en bekommernisse is daar gedurende wakker ure
En dieselfde raak diep gewortel in gedagtes terwyl mens slaap en droom.
Watter roem en skande ook al deur die mens in sy bewuste toestand verdien is, hy gaan ook voort en prewel in die slaap.
Die mens wat deur begeertes beheer word, gaan intens aan verlang en smag.
Persone wat geselskap hou van sadhoe's en kwaaddoeners tree op volgens die wysheid van onderskeidelik Guru, gurmat en kwaadwilligheid.
Die mens tree op volgens drie lewenstoestande (kinderjare, jeug, ouderdom) onderhewig aan safijog, ontmoeting en vijog, skeiding.
Duisende slegte gewoontes word nie vergeet nie maar die skepsel, RV voel gelukkig om die Here te vergeet.
Hy geniet dit om saam met ander se vrou te wees, ander se rykdom en ander se laster.
Hy het die onthou van die Here se naam, liefdadigheid en wassing verloën en gaan nie na heilige gemeente om na toesprake en kirtan, lofsange van die Here te luister nie.
Hy is soos daardie hond wat al in 'n hoë posisie geplaas is, maar tog hardloop om die meelmolens te lek.
Bose mens waardeer nooit lewenswaardes nie.
Een plantegroei onderhou heelal van wortels, blare, blomme en vrugte.
Dieselfde een vuur woon in bont voorwerpe.
Die geur is dieselfde wat daar bly in die materiale van verskillende kleure en vorms.
Vuur kom uit die bamboes en stamp die hele plantegroei om dit tot as te verminder.
Koeie van verskillende kleure kry verskillende name. Die melkman wei hulle almal maar elke koei wat na sy naam luister, beweeg na die roeper.
Kleur van die melk van elke koei is dieselfde (wit).
Foute word nie in ghee en sy gesien nie maw 'n mens moet nie vir klasse gaan kaste en variëteite nie; slegs ware mensdom moet geïdentifiseer word.
0 man, onthou die kunstenaar van hierdie kunsskepping!
Aarde woon in water en geur woon in blomme.
Die afgebreekte sesamsaad wat met die essensie van blomme meng, word as geurige geur geheilig.
Die blinde verstand, selfs nadat hy deur die fisiese oë gekyk het, tree op soos 'n skepsel wat in duisternis leef, d.w.s. die mens is geestelik blind al sien hy fisies.
In al die ses seisoene en twaalf maande werk dieselfde een son maar die uil sien dit nie.
Herinnering en meditasie koester die nageslag van florican en skilpad en daardie Here voorsien ook lewensonderhoud aan die wurms van die klippe.
Selfs dan onthou die skepsel (mens) nie daardie Skepper nie.
Niks kan deur vlermuis en uil in die daglig gesien word nie.
Hulle sien net in die donker nag. Hulle bly stil, maar soos en wanneer hulle praat, is hulle klank sleg.
Manmukhs bly ook dag en nag blind en sonder bewussyn gaan voort om die quern van onenigheid te bedryf.
Hulle tel nadele op en laat meriete weg; hulle verwerp die diamant en berei die tou klippe voor.
Hierdie blindes word sujOns genoem, die geleerdes en intelligentes. Beswelg met die trots van hul rykdom huil en huil hulle.
Verswelg in wellus, woede en antagonisme was hulle die vier hoeke van hul gevlekte laken.
Hulle word nooit bevry daarvan om die las van hul klipperige sondes te dra nie.
Akk plant groei in sanderige streke en tydens reën val dit op sy gesig.
Melk vloei daaruit wanneer sy blaar gepluk word, maar dit blyk gif te wees wanneer dit gedrink word.
Die peul is 'n nuttelose vrug van akk waarvan net sprinkane hou.
Die gif word deur akk-melk verdun en (soms) word 'n persoon wat deur sanke gebyt is, van sy gif genees.
Wanneer 'n bok dieselfde akk wei, lewer dit nektaragtige drinkbare melk.
Melk wat aan slang gegee word, word onmiddellik daardeur in die vorm van gif uitgeblaas.
Die goddelose gee kwaad vir goed wat aan hom gedoen is.
Die slagter slag bok en sy vleis word gesout en aan 'n toetspen geryg.
Laggend sê die bok terwyl hy doodgemaak word dat ek tot hierdie toestand gekom het net vir weiende blare van akk plant.
Maar wat sal die lot wees van diegene wat die keel afsny met 'n mes, eet vleis (van dier).
Die verdraaide smaak van die tong is skadelik vir die tande en beskadig die mond.
Die genieter van ander se rykdom, liggaam en laster word 'n giftige amfisbaena.
Hierdie slang word beheer deur die mantra van die Guru, maar manmukh, sonder Guru, luister nooit na die glorie van so mantra nie.
Terwyl hy vorentoe beweeg, sien hy nooit die put voor hom nie.
Die goddelose meisie gaan self nie na haar skoonpa se huis nie maar leer ander hoe om op te tree by skoonpa se huis.
Lamp kan die huis verlig, maar dit kan nie die donkerte onder homself verdryf nie.
Die man wat met lamp in die hand loop, struikel omdat hy verblind word deur die vlam daarvan.
Hy wat die weerkaatsing van sy armband in 'n avast probeer sien;
Spieël wat op die duim van dieselfde hand gedra word, kan dit skaars sien of vir ander wys.
As hy nou 'n spieël in die een hand en 'n lamp in die ander hand gryp, dan sal hy in 'n put struikel.
Dubbelhartigheid is 'n bose spel wat uiteindelik 'n nederlaag veroorsaak.
'n Eigensinnige nie-swemmer sou verdrink en sterf selfs in die tenk met nektar.
Deur die filosoof se klip aan te raak, verander 'n ander klip nie in goud nie en kan dit ook nie in 'n ornament gebeitel word nie.
Slang gooi nie sy gif uit nie, alhoewel dit al die agt horlosies (dag en nag) met sandelhout verstrengel kan bly.
Ten spyte van die lewe in die see, bly die konka leeg en hol en huil bitterlik (wanneer dit geblaas word).
Uil sien niks terwyl niks in sonskyn weggesteek is nie.
Manmukh, die verstand-georiënteerde, is baie ondankbaar en geniet altyd daarvan om die gevoel van andersheid te geniet.
Hy koester nooit daardie skepper Here in sy hart nie.
'n Swanger ma voel dat 'n vertroostende waardige seun deur haar gebore sal word.
Beter is 'n dogter as 'n onwaardige seun, sy sal ten minste 'n ander se huis oprig en nie terugkom nie (om haar ma in die moeilikheid te sit).
As goddelose dogter, is 'n vroulike slang beter wat sy nageslag by sy geboorte eet (sodat meer slange nie daar sal wees om ander te benadeel nie).
As 'n vroulike slang is 'n heks beter wat versadig voel nadat sy haar verraderlike seun geëet het.
Selfs 'n slang, die byter van brahmane en koeie, wat na die mantra van die Guru luister, sal rustig in 'n mandjie sit.
Maar niemand is vergelykbaar (in goddeloosheid) met 'n Gurulose man in die hele heelal wat deur die Skepper geskep is nie.
Hy kom nooit na die skuiling van sy ouers of van die Guru nie.
Hy wat nie in die skuiling van die Here God kom nie, is onvergelykbaar selfs met miljoene mense sonder Guru.
Selfs die Guruless mense voel skaam om die man te sien wat sleg praat van sy Guru.
Dit is beter om 'n leeu in die gesig te staar as om daardie afvallige man te ontmoet.
Om te gaan met 'n persoon wat wegdraai van die ware Guru, is om 'n ramp te nooi.
Om so 'n persoon dood te maak, is 'n regverdige daad. As dit nie gedoen kan word nie, moet 'n mens self wegbeweeg.
Ondankbare persoon verraai sy meester en maak brahmane en koeie verraderlik dood.
Sulke afvallige is nie. gelyk in waarde aan een trichoom.
Na baie eeue kom die beurt om die menslike liggaam aan te neem.
Dit is 'n seldsame seën om gebore te word in 'n familie van opregte en intelligente mense.
Byna skaars om gesond te wees en om weldadige en gelukkige ouers te hê wat na die welstand van die kind kan omsien.
Ook skaars is die heilige gemeente en liefdevolle toewyding, die plesiervrug van gurrnukhs.
Maar die Jiv, vasgevang in die web van vyf bose neigings, dra die swaar straf van Yama, die god van die dood.
Die toestand van jiv word dieselfde as dié van 'n haas wat in 'n skare gevang word. Die dobbelsteen wat in ander se hand is, gaan die hele wedstryd topsyturvy.
Die foelie van Yama val op die kop van 'n jiv wat in dualiteit dobbel.
So 'n skepsel wat in die siklus van die transmigrasie verstrengel is, gaan voort met skande in die wêreldoseaan.
Soos 'n dobbelaar verloor hy en mors hy sy kosbare lewe.
Hierdie wêreld is 'n speletjie van langwerpige dobbelstene en die wesens beweeg voort in en uit die wêreld-oseaan.
Gurmukhs sluit aan by die vereniging van die heilige manne en van daar af neem die perfekte Guru (God) hulle oor.
Hy wat homself aan die Guru toewy, word aanvaarbaar en die Guru verdryf sy vyf bose neigings.
Die gurmukh bly in 'n toestand van geestelike kalmte en hy dink nooit sleg van iemand nie.
As bewussyn met die Woord afgestem word, beweeg die gurmukhs waaksaam met ferm voete op die pad van die Guru.
Daardie Sikhs, dierbaar vir die Here Guru, tree op in ooreenstemming met moraliteit, godsdienstige geskrifte en die wysheid van die Guru.
Deur middel van die Guru stabiliseer hulle in hul eie self.
Bamboes word nie geurig nie maar deur die was van Gum se voete word dit ook moontlik.
Glas word nie goud nie maar met die impak van filosoofsteen in die vorm van Guru verander glas ook in goud.
Sy-katoenboom is veronderstel om vrugteloos te wees, maar ook dit (deur die genade van Guru) word vrugbaar en gee allerhande vrugte.
Manmukhs soos kraaie verander egter nooit in wit van swart nie, selfs al word hul swart hare wit, maw hulle verlaat nooit hul natuur nie, selfs op ouderdom.
Maar (deur die genade van die tandvleis) verander die kraai in swaan en tel onskatbare pêrels op om te eet.
Die heilige gemeente wat diere en spoke in gode omskep, laat hulle die woord van die Guru besef.
Daardie goddeloses wat verdiep is in die sin van dualiteit het nie die glorie van die Guru geken nie.
As die leier blind is, sal sy metgeselle seker van hul besittings beroof word.
Daar is ook nie, en daar sal ook nie 'n ondankbare persoon soos ek wees nie.
Niemand is daar wat op bose middele bestaan nie en 'n goddelose mens soos ek.
Geen lasteraar is daar soos ek wat die swaar klip van die laster van die Guru op sy kop dra nie.
Niemand is 'n wrede afvallige soos ek wat wegdraai van die Guru nie.
Niemand anders is 'n bose mens soos ek wat vyandskap het met mense wat geen vyandigheid het nie.
Geen verraderlike mens is gelyk aan my wie se beswyming soos kraanvoël is wat vis optel vir kos nie.
My liggaam, onkundig oor die Here se naam, eet oneetbares en die laag klipperige sondes daarop kan nie verwyder word nie.
Geen baster is soos ek wat die wysheid van die Guru verwerp het diep gehegtheid met goddeloosheid nie.
Alhoewel my naam dissipel is, het ek nog nooit oor die Woord (van die Guru) nagedink nie.
Deur die gesig van 'n afvallige soos ek te sien, word die afvalliges meer diepgewortelde afvalliges.
Die ergste sondes het my geliefde ideale geword.
Omdat ek hulle as afvalliges beskou het, het ek hulle uitgetart (alhoewel ek erger as hulle is).
Die verhaal van my sondes kan nie eers deur Yama se skrifgeleerdes geskryf word nie, want die rekord van my sondes sou die sewe seë vul.
My stories sou verder vermenigvuldig word in lacs elkeen dubbel skandelik as die ander.
So baie het ek ander so gereeld nageboots dat alle buffels skaam voel voor my.
Niemand is erger as ek in die hele skepping nie.
Toe Majana die hond van Laild se huis aanskou, was Majana bekoor.
Hy het voor die hond se voete geval en gesien wat mense brullik lag.
Uit (Moslem) barde het een bard dissipel van Baia (Nanak) geword.
Sy metgeselle het hom 'n dog-bard genoem, selfs onder honde 'n nederige een.
Die Sikhs van die Guru wat aanbidders van die Woord (die Brhm) was, het lus gehad vir daardie sogenaamde hond van honde.
Byt en lek is die aard van honde, maar hulle het geen verliefdheid, verraad of vervloeking nie.
Die gurmukhs is offerandes aan die heilige gemeente, want dit is welwillend selfs vir die bose en goddelose persone.
Heilige gemeente is bekend vir sy reputasie as opheffing van die gevalles.