Unus Oankar, prima vis, per gratiam praeceptoris divini effecta
Vera Guru inaccessibilis est, sine rancore et extraordinario.
Terram considera verum domicilium LEX.
Hic karmas curam de fructibus ie quis metit quod seminat.
Ille (Dominus) est speculum in quo mundus vultum ejus reflexum videre potest.
Visurus eandem faciem ante speculum feret.
Servi Dei manent rubicunda facie et triumphantes, apostatae vero denigrant faciem suam.
Si nescit discipulus de guru suo, quomodo posset liberari.
Vinctus in vinculis solus in via Yama mortis ambulare cogitur.
Perplexus stat et patitur infernum.
Etsi in octoginta quattuor vitae speciebus transmigrat, Domino tamen non occurrit.
Sicut ludus lusus in hoc ludo vitae inaestimabilis amittit.
In fine habet jitteras et lamenta, sed tempus non redit.
Guru praevaricator similis est puellae quae ipsa non it ad domum soceri et aliis praecepta dat.
Vir eius numquam curat, et paeanas suae vitae beatam coniugalem cantat.
Talis est ut ipsum rat foramen intrare non possit, sed ventilat repositorium ad umbilicum suum ligatum vagatur.
Talis est qui ne centipedis quidem mantra novit serpenti manum.
Sagittam qui respicit caelum figit in faciem suam.
Apostata crocea facie, tam mundo territus et poenitet.
Simia nihil valet de monili suo ad collum ligatum.
Etiam cum in cibo, trulla non novit saporem ferculorum.
Rana semper in coeno vivit, sed tamen lotum nescit.
Habens muscam in umbilico suo cervus circum- currit confusae.
Boves foecunda lac sale vendit, domum, oleum placentas et paleam.
Apostata persona est plerumque errans et passiones a Yama datas patitur.
Mense savan, tota silva viridis fit sed pilis, aculeata planta sicca manet.
In pluviis quisque delectatur, textor tamen tristis videtur.
In nocte omnia paria conveniunt sed chakavi, id est tempus separationis.
Concha etiam in Oceano vacua manet, et canite clamat.
Erravit homo certo spoliatus collo collo ponens.
Similiter in hoc mundo ingemiscunt apostatae.
Draconarius uvas attingere non potest et dicit fastidiose uvas esse amaras.
saltator nescit saltare sed angustum esse locum dicit.
Ante surdum cantus in mensura Bhairav vel Gallia idem est.
Qualiter auctor volare cygno potest.
Tota silva in tempore siccitatis (sit-van) virescit, sed akk, fera herba arenosae regionis (calotropis procera) in tempore siccitatis crescit.
Apostata felicitatem habere non potest sicut mulier relicta.
Qualiter quis posset transire aquam prensando ouis caudam.
Amicitia cum larva semper suspicionis vitae fons est.
Lignum in ripa fluminis fidem habere non potest (id flumen non peribit).
Qualiter mulier nupta defuncto possit dici suhagina, id est cuius maritus vivit.
Ut potus nectare serendo venenum.
Apostata passio virgae Yama fert amicitia.
Cum tinea pulsus Indus super ignem coquitur, quaedam grana dura incocta manent.
Hoc non est culpa ignis. Si fructus unus ex mille recidet, non culpa est arboris.
Non est vitium aquae, quod non in colle quiescit.
Si quis aegrotus propter praescriptam disciplinam non servata decedit, non medici.
Si foemina sterilis non habet prolem, sors ejus est, non culpa viri.
Similiter si perversus disciplinam Guru non recipiat, sua culpa est, non Guru.
Caeci lunam videre non possunt, quamvis eius lumen undique spargat.
Musica melodiam suam non amittit si eam surdi intellegere non possunt.
Quamvis odoris copia, homo sine vi odoris eodem frui non potest.
Verbum in uno est omnibus, mutum movere linguam non potest.
Verus Guru oceanus est et veri servi thesauros ex eo accipiunt.
Apostatae 'conchas' tantum habent, quia eorum cultura et labor deficiens est.
Gemmae e mari prodierunt, sed tamen aqua potat.
Lustra lunae tres mundi videntur, stigma tamen lunae persistit.
Terra frumentum producit, terra tamen alcalina est et ibi.
Sia, laetus questus, aliis tribuit bona, sed in sua sola domo cineres et phialas mendicans reperiuntur.
Potens Hanuman multum aliis facere potest, sed solum laqueum ad induendum habet.
Fatum quis apostatae aboleat.
Vacca armenta ibi sunt in domo domini, stultus in domo sua bacula concutiens.
Equi cum mercatoribus et stultus vagatur flagellis emendis.
Stultus homo impressit domi suae solum videndo messem aliorum circa aream.
Aurum est cum auro mercatore, stultus autem aurificem in domo sua vocat ad ornamentum parandum.
Non habet domi locum, sed foris gloriatur.
Apostata instabilis est sicut nubes celeris et pergit mendacium dicere.
Cum butyrum exturbetur et tollitur, lac butyrum relinquitur.
Extracto suco sacchari, nemo bagassam attingit.
Cum jejunus color Rubiae munjista tollitur, tunc nemo curat etiam denarium pretium.
Odor florum deficiente, iam non receptus est.
Cum atman a corpore disiungitur, nullus remanet comes corporis.
Omnibus patet quod apostata est sicut lignum aridum (quod solum in ignem trudi potest).
Aqua e puteo extrahitur, nisi quando urceus a collo ligatur.
Cobra laetus gemmam in capite non dat (tantum dat postquam occidit).
Cervus etiam muscam nonnisi post mortem suam dat.
Oleum e sesamo semine sine dolore Ghani extrahi potest.
Cocoes nucleus non nisi os fracto sumi potest.
Apostata tale ferrum est quod nonnisi cum mallei ictibus describi potest.
Stultus diceres venenum dulce et iratum faustum.
Lucerna exstincta dicit auctam, et capram occisam ei colitur.
urere se diceret refrigeratum: 'venit' pro eo 'venit', et 'veniet' pro eo est elopede, id est si aliquid in oculis ponit, dicitur oculus ardea et si vidua consedit. in alicujus domo nubere, elo- qui dicitur habere
Ad moron simplex diceret, et omnes sermones eius contra normales erunt.
Ad hominem perditum, stultum se dicere, suaque omnia suavia velle relinquere.
Tales sunt sicut mater furis quae plorat in angulo latens (ne detegatur et augeatur possibilitas capiendi filium).
Si quis cubiculum fuligine plenum intraverit, faciei ejus certus est denigratus.
Si in agro alcalino seratur, id inutile erit.
Si quis in adductius fracto oscillat, cadet et se ipsum occidit.
Si homo, qui natare nescit, umeris alterius innititur aeque inscius, quomodo altum flumen transibit?
Noli cum eo, qui domum suam incendit et postea dormit.
Talis est dolosorum et apostatorum societas, in qua homo semper timet vitam suam.
Occisio brahmini, vaccae et propriae familiae homo est peccatum mortale.
Ebrii ludunt et spectant aliorum uxores.
Fures et decoits alienas spoliant opes.
Hi omnes perfidi, ingrati, peccatores et interfectores sunt.
Si tales in infinitum congregantur;
Etiam omnes non sunt pares pilis simplicibus apostatae.
Si quis ad Gangem, Yamuna, Godavari et Kurukshetr adeat.
Mathure, Mayapuri, Ayodhya, Kasi, Kedarnath etiam visitantur.
Ostium Gomati, Sarasvati, Prayag. Gaya nimium accedit.
Omnes rectationes, poenitentiae, continentiae, yajns, homs exercentur, et dii omnes laudantur.
Oculi super terram impositi, si etiam tres mundi visuntur.
Etiam tunc peccatum apostasiae nunquam excidit.
Multi in myriadibus saporum occupati sunt, et multi sunt reges silvarum.
Multa loca, turbines, montes, umbrae.
Multi sunt fluvii, rivi et piscinae altae.
Caelum multas stellas habet et in infernis innumerabiles serpentes sunt.
Multi in labyrintho mundi confusi errant.
Sine uno vero Guru reliqua omnia perplexitates sunt.
(babu = res, pater. dhad = orum. dhukha = anxietas, sollicitudo, anxietas. Beme says Bemukha — Bemukha.)
Hospes multarum domorum esurit.
Amisso communi multorumque patre fletus et aegritudines animi exigui sunt.
Cum multi tympanistae tympanum percutiunt, nemo dissona voce delectatur.
Quomodo corvus e silva in silvam vagans felix et honorabilis sit.
Sicut corpus meretricis laborat multis amatoribus;
Qui alios quam Guru colunt, in apostasia sua infelices sunt.
Cum sonitu seive vanum est ut camelus surgat.
Terribilis est elephas plausibus manuum quasi vanus
Sicut ardere lucernae ante cohram Väsuki (in spe fugiet).
Si lepus oculos inspiciens vult leonem terrere (nihil est nisi mortiferum).
Aquae parvae fistulae aquae oceano aequales esse non possunt.
Sicut phantasma, cum apostata nihil pergit ad exprimendum suum ego.
Mulier sine viro delectationibus lecti non potest frui.
Si filius parentibus non obedierit, spurius censetur.
Si mercator verbum suum dato non servat, fidem amittit.
Non arma capias contra dominum tuum.
Falsitas nunquam ad veritatem potest pervenire, etiam si centum sint excusationes.
Inaures (quia duriores sunt) contumaciter se gerere non debet.