सहावे गुरु, गुरु हर गोविंद जी. सहावे गुरू, गुरु हर गोविंद जी यांचे व्यक्तिमत्त्व पवित्र चकाकी पसरवत होते आणि भयभीत दिव्यांच्या रूपाचे आणि आकाराचे प्रतिनिधित्व करत होते. त्याच्या आशीर्वादाच्या किरणांची भेदक चमक जगाला दिवसाचा प्रकाश देत होती आणि त्याच्या जयजयकाराची तेजस्वीता अज्ञानात जगणाऱ्यांचा अंधार दूर करणारी होती. त्याची तलवार अत्याचारी शत्रूंचा नायनाट करेल आणि त्याचे बाण सहजपणे दगड फोडू शकतील. त्याचे शुद्ध चमत्कार स्पष्ट दिवसासारखे स्पष्ट आणि तेजस्वी होते; आणि त्याचे उंच अंगण प्रत्येक उंच आणि पवित्र आकाशापेक्षा अधिक तेजस्वी होते. जेथे अध्यात्मिक शिक्षण देण्याचे प्रवचन आयोजित केले जात होते आणि जगाला शोभणाऱ्या पाच मशालींची भव्यता ठळकपणे मांडण्यात आली होती, अशा मंडळ्यांचा तो आनंद होता. त्यांच्या नावाचा पहिला 'हे' हा वाहेगुरुच्या नामाच्या दैवी शिकवणीचा दाता होता आणि दोन्ही जगासाठी मार्गदर्शक होता. त्यांच्या नावाचा पहिला 'हे' हा वाहेगुरुच्या नामाच्या दैवी शिकवणीचा दाता होता आणि दोन्ही जगासाठी मार्गदर्शक होता. त्यांच्या नावाचा दयाळू 'रे' सर्वांच्या डोळ्यातील बाहुली आणि प्रिय होता; फारसी 'काफ' (गाफ) हा दैवी स्नेह आणि सौहार्दाचा मोती दर्शवितो आणि पहिला 'वायो' हा ताजेपणा देणारा गुलाब होता. शाश्वत-जीवन देणारी 'बे' ही अमर सत्याची किरण होती; अर्थपूर्ण 'नून' हे चिरस्थायी गुरबानीचे देवाने दिलेले वरदान होते. त्यांच्या नावातील शेवटचा 'डाळ' गुप्त आणि उघड गूढ (निसर्गाच्या) ज्ञानाने परिचित होता आणि गुरूंना सर्व अदृश्य आणि अलौकिक रहस्ये स्पष्टपणे पाहण्यास सक्षम होते.
वाहेगुरु हेच सत्य आहे,
वाहेगुरु सर्वव्यापी आहेत
गुरु हर गोविंद हे शाश्वत कृपा आणि वरदानाचे अवतार होते,
आणि, त्याच्यामुळे, अकालपुराखच्या दरबारात दुर्दैवी आणि सुस्त लोकही स्वीकारले गेले. (८१)
फजालो क्रमाश फाझून 'अझ हिसा
शिकोहिश हमा फराहाये किबरीया (८२)
वजूदश सरापा करम्हाये हक्क
झे ख्वासान' रबाएंदा गूये सबक्क (८३)
हम्म अझ फुक्रो हम्म सलातनत नामवार
बी-फरमाने ऊ जुमला झायरो जबर (८४)
दो आलम मौन्नवर झे अन्वारे ऊ
हमा तिष्नाये फैज दीदारे ऊ (८५)