ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
सलोक मः ३ ॥

सलोक, तृतीय मेहल : १.

ਰਾਮੁ ਰਾਮੁ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਰਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
रामु रामु करता सभु जगु फिरै रामु न पाइआ जाइ ॥

राम राम भगवन् भगवन् इति जपं कुर्वन् सर्वं जगत् भ्रमति, परन्तु भगवता एवं न लभ्यते।

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਅਤੁਲੁ ਨ ਤੁਲਿਆ ਜਾਇ ॥
अगमु अगोचरु अति वडा अतुलु न तुलिआ जाइ ॥

सः दुर्गमः, अगाधः, तथा च अतीव महान्; अतुलनीयः, न च तुलनीयः।

ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ਕਿਤੈ ਨ ਲਇਆ ਜਾਇ ॥
कीमति किनै न पाईआ कितै न लइआ जाइ ॥

तस्य मूल्याङ्कनं कोऽपि कर्तुं न शक्नोति; सः केनचित् मूल्येन क्रेतुं न शक्यते।

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
गुर कै सबदि भेदिआ इन बिधि वसिआ मनि आइ ॥

गुरुस्य शाबादस्य वचनस्य माध्यमेन तस्य रहस्यं ज्ञायते; एवं मनसि निवसितुं आगच्छति।

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਅਮੇਉ ਹੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
नानक आपि अमेउ है गुर किरपा ते रहिआ समाइ ॥

हे नानक स्वयं अनन्तः; गुरुप्रसादेन सर्वत्र व्याप्तः व्याप्तः इति प्रसिद्धः।

ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੧॥
आपे मिलिआ मिलि रहिआ आपे मिलिआ आइ ॥१॥

स्वयं मिश्रमायाति, मिश्रं कृत्वा मिश्रितः तिष्ठति। ||१||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग बिहागड़ा
लेखकः: गुरु अमर दास जी
पुटः: 555
पङ्क्तिसङ्ख्या: 10 - 13

राग बिहागड़ा

बिहागरस्य मनोभावः अत्यन्तं दुःखस्य, दुःखस्य च भवति, येन शान्तिः, अवगमनस्य च आवश्यकता भवति । दुःखस्य उन्नतभावनास्थितिः केवलं सत्यार्थतृष्णया एव उपयुज्यते।