सलोक, तृतीय मेहल : १.
राम राम भगवन् भगवन् इति जपं कुर्वन् सर्वं जगत् भ्रमति, परन्तु भगवता एवं न लभ्यते।
सः दुर्गमः, अगाधः, तथा च अतीव महान्; अतुलनीयः, न च तुलनीयः।
तस्य मूल्याङ्कनं कोऽपि कर्तुं न शक्नोति; सः केनचित् मूल्येन क्रेतुं न शक्यते।
गुरुस्य शाबादस्य वचनस्य माध्यमेन तस्य रहस्यं ज्ञायते; एवं मनसि निवसितुं आगच्छति।
हे नानक स्वयं अनन्तः; गुरुप्रसादेन सर्वत्र व्याप्तः व्याप्तः इति प्रसिद्धः।
स्वयं मिश्रमायाति, मिश्रं कृत्वा मिश्रितः तिष्ठति। ||१||
बिहागरस्य मनोभावः अत्यन्तं दुःखस्य, दुःखस्य च भवति, येन शान्तिः, अवगमनस्य च आवश्यकता भवति । दुःखस्य उन्नतभावनास्थितिः केवलं सत्यार्थतृष्णया एव उपयुज्यते।