سالڪ، ٽيون مهل:
”رام، رام، رب، رب“ جا نعرا هڻندي سڄي دنيا گهمي رهي آهي، پر رب اهڙيءَ طرح حاصل نه ٿو ٿئي.
هو ناقابل رسائي، ناقابل فراموش ۽ تمام وڏو آهي. هو بي وزن آهي، ۽ وزن نه ٿو ڪري سگهجي.
ڪو به کيس اندازو نٿو ڪري سگهي. هن کي ڪنهن به قيمت تي خريد نٿو ڪري سگهجي.
گرو جي ڪلام جي ذريعي، سندس اسرار معلوم ٿئي ٿو؛ اهڙيءَ طرح هو ذهن ۾ اچي وڃي ٿو.
اي نانڪ، هو پاڻ لامحدود آهي. گروءَ جي مهربانيءَ سان، هو هر جاءِ تي پکڙيل ۽ پکڙيل طور سڃاتو وڃي ٿو.
پاڻ ملائڻ لاءِ اچي ٿو، ۽ مليل هئڻ ڪري، مليل رهي ٿو. ||1||
بهگارا جو مزاج انتهائي اداسي ۽ درد جو آهي، جيڪو امن ۽ سمجهه جي ڳولا جي ضرورت کي جنم ڏئي ٿو. اداس جي بلند جذباتي حالت صرف سچ ۽ معني جي لالچ جي ذريعي استعمال ڪئي وئي آهي.