Eerste Mehl, Basant:
Die lenteseisoen, so heerlik, het aangebreek.
Diegene wat met liefde vir U deurdrenk is, o Here, besing U Naam met blydskap.
Wie anders moet ek aanbid? Voor wie se voete moet ek buig? ||1||
Ek is die slaaf van U slawe, o my Soewereine Heer Koning.
O Lewe van die Heelal, daar is geen ander manier om U te ontmoet nie. ||1||Pouse||
Jy het net Een Vorm, en tog het jy ontelbare vorme.
Watter een moet ek aanbid? Voor watter een moet ek wierook brand?
Jou limiete kan nie gevind word nie. Hoe kan iemand hulle vind?
Ek is die slaaf van U slawe, o my Soewereine Heer Koning. ||2||
Die siklusse van jare en die plekke van pelgrimstogte is U s'n, o Here.
U Naam is Waaragtig, O Transendente Here God.
U Staat kan nie geken word nie, o Ewige, Onveranderlike Here God.
Alhoewel U onbekend is, sing ons steeds U Naam. ||3||
Wat kan arme Nanak sê?
Alle mense loof die Een Here.
Nanak plaas sy kop op die voete van sulke mense.
Ek is 'n offer aan U Name, soveel as wat daar is, o Here. ||4||2||
Basant dui op die verandering van die seisoen en die nuutheid van die lente. Hierdie Raag moedig die verstand aan om sy selfsug weg te borsel, net soos lenteskoonmaak al die spinnerakke verwyder en 'n nuwe begin skep. Daar is gevoelens van hoop en verwagting van 'n nuwe begin en die begin van 'n nuwe siklus. Hierdie emosies is egter nie afhanklik van die fisiese verandering van die seisoen nie, maar is 'n aanmoediging van 'n interne poging om te verander.