سکھ سمردھی - ਚਾਰਿ ਦਿਨ ਅਪਨੀ ਨਉਬਤਿ ਚਲੇ ਬਜਾਇ ॥ ਇਤਨਕੁ ਖਟੀਆ ਗਠੀਆ ਮਟੀਆ ਸੰਗਿ ਨ ਕਛੁ ਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

chaar din apanee naubat chale bajaae |

منکھّ (جے راجا بھی بن جائے تاں بھی) تھوڑھے ہی دن راج مان کے اتھوں) تر پیندا ہے۔

eitanak khatteea gattheea matteea sang na kachh lai jaae |1| rahaau |

جے اتنا دھن بھی جوڑ لئے کِ گنڈھاں بنھ لئے، زمین وچ دبّ رکھے، تاں بھی کوئی چیز (انت ویلے جیو دے) نال نہیں جاندی ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔

diharee baitthee miharee rovai duaarai lau sang maae |

(جدوں مر جاندا ہے تاں) گھر دی دلیز اتے بیٹھی وہٹی روندی ہے، باہرلے بوہے تک اس دی ماں (اس دے مردا سریر دا) ساتھ کردی ہے،

marahatt lag sabh log kuttanb mil hans ikelaa jaae |1|

مساناں تک ہور لوک تے پروار دے بندے جاندے ہن۔ پر جند اکلی ہی جاندی ہے ۔۔1۔۔

vai sut vai bit vai pur paattan bahur na dekhai aae |

اہ (آپنے) پتر، دھن، نگر شہر مڑ کدے آ کے نہیں ویکھ سکدا۔

kahat kabeer raam kee na simarahu janam akaarath jaae |2|6|

کبیر آکھدا ہے کِ پرماتما دا سمرن کیوں نہیں کردا؟ (سمرن توں بنا) جیون وئرتھ چلا جاندا ہے ۔۔2۔۔6۔۔

کیدارا پرگٹ کردا ہے اتے من نوں روہ دے اسل چرتر اتے سبھاء توں جانو کرواؤندا ہے۔