مرد فانی چند روز بر طبل می کوبد و بعد باید برود.
با این همه ثروت و پول نقد و گنج های مدفون، هنوز نمی تواند چیزی با خود ببرد. ||1||مکث||
زنش در آستانه نشسته گریه می کند و ناله می کند. مادرش او را تا دروازه بیرونی همراهی می کند.
همه مردم و اقوام با هم به کورهسوزی میروند، اما قو روح باید تنها به خانه برود. ||1||
آن بچه ها، آن ثروت، آن شهر و شهر - دیگر به دیدنشان نخواهد آمد.
کبیر می گوید چرا در پروردگار تعمق نمی کنی؟ زندگی شما بیهوده از بین می رود! ||2||6||
Kedara بیانگر و آگاه ساختن ذهن از شخصیت و ماهیت واقعی روح است. احساسات صداقت، درستکاری و راستگویی را به شیوه ای عملی و مراقبتی منتقل می کند. این رویکرد شخصیت روح را برجسته می کند و به یاد ماندنی است، به طوری که ذهن آگاه می شود، بدون اینکه بدبینی را برانگیزد.