ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
सलोक मः १ ॥

सलोक, प्रथम मेहल : १.

ਦੁਇ ਦੀਵੇ ਚਉਦਹ ਹਟਨਾਲੇ ॥
दुइ दीवे चउदह हटनाले ॥

दीपद्वयं चतुर्दश विपण्यं प्रकाशयति।

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥
जेते जीअ तेते वणजारे ॥

यावन्तः व्यापारिणः सन्ति तावन्तः जीवाः सन्ति ।

ਖੁਲੑੇ ਹਟ ਹੋਆ ਵਾਪਾਰੁ ॥
खुले हट होआ वापारु ॥

दुकानानि उद्घाटितानि सन्ति, व्यापारः च प्रचलति;

ਜੋ ਪਹੁਚੈ ਸੋ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
जो पहुचै सो चलणहारु ॥

यः तत्र आगच्छति, सः प्रस्थातुमर्हति।

ਧਰਮੁ ਦਲਾਲੁ ਪਾਏ ਨੀਸਾਣੁ ॥
धरमु दलालु पाए नीसाणु ॥

धर्मन्यायाधीशः दलालः, यः स्वस्य अनुमोदनचिह्नं ददाति।

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਲਾਹਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥
नानक नामु लाहा परवाणु ॥

नानके नाम लाभार्जनाः स्वीक्रियन्ते अनुमोदिताः च।

ਘਰਿ ਆਏ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥
घरि आए वजी वाधाई ॥

यदा च ते गृहं प्रत्यागच्छन्ति तदा तेषां स्वागतं जयजयकारः भवति;

ਸਚ ਨਾਮ ਕੀ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
सच नाम की मिली वडिआई ॥१॥

ते सत्यनामस्य गौरवपूर्णं महत्त्वं प्राप्नुवन्ति। ||१||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग सूही
लेखकः: गुरु नानक देव जी
पुटः: 789
पङ्क्तिसङ्ख्या: 13 - 15

राग सूही

सुही तादृशस्य भक्तिस्य अभिव्यक्तिः अस्ति यत् श्रोता अत्यन्तं सामीप्यस्य, अमृतस्य प्रेमस्य च भावाः अनुभवति । श्रोता तस्मिन् प्रेम्णि स्नातः भवति, आराधनस्य अर्थः किम् इति यथार्थतया ज्ञायते ।