Baarah Maahaa ~ Ang Labindalawang Buwan: Maajh, Fifth Mehl, Fourth House:
Isang Pansansinukob na Maylalang Diyos. Sa Biyaya Ng Tunay na Guro:
Sa mga aksyon na aming ginawa, kami ay nahiwalay sa Iyo. Mangyaring ipakita ang Iyong Awa, at ipagkaisa mo kami sa Iyong Sarili, Panginoon.
Pagod na kaming gumala sa apat na sulok ng mundo at sa sampung direksyon. Kami ay dumating sa Iyong Santuwaryo, Diyos.
Kung walang gatas, walang layunin ang baka.
Kung walang tubig, nalalanta ang pananim, at hindi ito magdadala ng magandang presyo.
Kung hindi natin makikilala ang Panginoon, ang ating Kaibigan, paano natin mahahanap ang ating pahingahan?
Yaong mga tahanan, yaong mga puso, kung saan ang Asawa na Panginoon ay hindi nahayag—ang mga bayan at mga nayon ay parang nagniningas na mga hurno.
Ang lahat ng mga palamuti, ang pagnguya ng hitso upang matamis ang hininga, at ang katawan mismo, ay pawang walang silbi at walang kabuluhan.
Kung wala ang Diyos, ang ating Asawa, ang ating Panginoon at Guro, lahat ng kaibigan at kasama ay parang Sugo ng Kamatayan.
Ito ang panalangin ni Nanak: "Pakiusap, ipakita ang Iyong Awa, at ipagkaloob ang Iyong Pangalan.
O aking Panginoon at Guro, ipagkaisa Mo po ako sa Iyong Sarili, O Diyos, sa Walang Hanggang Mansyon ng Iyong Presensya". ||1||
Sa buwan ng Chayt, sa pamamagitan ng pagmumuni-muni sa Panginoon ng Uniberso, isang malalim at malalim na kagalakan ang lumitaw.
Ang pakikipagpulong sa mapagpakumbabang mga Banal, ang Panginoon ay matatagpuan, habang binibigkas natin ang Kanyang Pangalan sa ating mga dila.
Ang mga nakatagpo ng pinagpala ng Diyos ay ang kanilang pagdating sa mundong ito.
Yaong mga nabubuhay nang wala Siya, para kahit isang saglit-ang kanilang mga buhay ay ginawang walang silbi.
Ang Panginoon ay lubos na sumasaklaw sa tubig, sa lupa, at sa buong kalawakan. Siya ay nakapaloob sa kagubatan din.
Yaong mga hindi naaalala ang Diyos-kung gaano karaming sakit ang dapat nilang pagdusahan!
Ang mga nananahan sa kanilang Diyos ay may malaking magandang kapalaran.
Ang aking isip ay nananabik para sa Mapalad na Pangitain ng Darshan ng Panginoon. O Nanak, uhaw na uhaw ang isip ko!
Hinahawakan ko ang mga paa ng isa na nag-uugnay sa akin sa Diyos sa buwan ng Chayt. ||2||
Sa buwan ng Vaisaakh, paano magtitiis ang nobya? Nahiwalay siya sa kanyang Mahal.
Nakalimutan na niya ang Panginoon, ang kanyang kasama sa Buhay, ang kanyang Guro; naging attached na siya kay Maya, ang daya.
Ni ang anak, o asawa, o kayamanan ay sasama sa iyo-tanging ang Walang Hanggang Panginoon.
Nalilibugan at nalilibugan sa pag-ibig sa mga huwad na hanapbuhay, ang buong mundo ay napapahamak.
Kung wala ang Naam, ang Pangalan ng Nag-iisang Panginoon, mawawalan sila ng buhay sa kabilang buhay.
Ang pagkalimot sa Maawaing Panginoon, sila ay napahamak. Kung wala ang Diyos, wala nang iba.
Dalisay ang reputasyon ng mga taong nakakabit sa Paa ng Mahal na Panginoon.
Ginawa ni Nanak ang panalanging ito sa Diyos: "Pakiusap, halika at ipagkaisa mo ako sa Iyong Sarili."
Ang buwan ng Vaisaakh ay maganda at kaaya-aya, kapag ang Santo ay nagdulot sa akin na makilala ang Panginoon. ||3||
Sa buwan ng Jayt'h, ang nobya ay nananabik na makatagpo ang Panginoon. Lahat ay yumukod sa pagpapakumbaba sa harap Niya.
Ang isa na nakahawak sa laylayan ng damit ng Panginoon, ang Tunay na Kaibigan-walang sinuman ang makapagpipigil sa kanya sa pagkaalipin.
Ang Pangalan ng Diyos ay ang Hiyas, ang Perlas. Hindi ito maaaring ninakaw o kunin.
Nasa Panginoon ang lahat ng kasiyahan na nakalulugod sa isip.
Kung ano ang nais ng Panginoon, gayon Siya kumilos, at gayon din ang Kanyang mga nilalang.
Sila lamang ang tinatawag na mapalad, na ginawa ng Diyos na Kanyang Sarili.
Kung ang mga tao ay makakatagpo ng Panginoon sa pamamagitan ng kanilang sariling pagsisikap, bakit sila iiyak sa sakit ng paghihiwalay?
Ang pagpupulong sa Kanya sa Saadh Sangat, ang Kumpanya ng Banal, O Nanak, ang celestial na kaligayahan ay tinatamasa.
Sa buwan ng Jayt'h, nakilala siya ng mapaglarong Husband Lord, na sa kanyang noo ay nakatala ang magandang kapalaran. ||4||
Ang buwan ng Aasaarh ay tila nagniningas, sa mga hindi malapit sa kanilang Asawa na Panginoon.
Tinalikuran nila ang Diyos na Primal Being, ang Buhay ng Mundo, at umasa sila sa mga mortal lamang.
Sa pag-ibig ng duality, ang kaluluwa-nobya ay wasak; sa kanyang leeg ay isinusuot niya ang silong ng Kamatayan.
Kung paanong ikaw ay nagtatanim, gayon ka mag-aani; ang iyong kapalaran ay nakatala sa iyong noo.
Ang buhay-gabi ay lumilipas, at sa huli, ang isang tao ay nagsisi at nagsisi, at pagkatapos ay aalis nang walang pag-asa.
Ang mga nakikipagpulong sa mga Banal na Banal ay pinalaya sa Hukuman ng Panginoon.
Ipakita mo sa akin ang Iyong Awa, O Diyos; Ako ay nauuhaw sa Mapalad na Pangitain ng Iyong Darshan.
Kung wala ka, Diyos, wala nang iba. Ito ang mapagpakumbabang panalangin ni Nanak.
Ang buwan ng Aasaarh ay kaaya-aya, kapag ang mga Paa ng Panginoon ay nananatili sa isip. ||5||
Sa buwan ng Saawan, masaya ang soul-bride, kung siya ay umibig sa Lotus Feet ng Panginoon.
Ang kanyang isip at katawan ay puspos ng Pag-ibig ng Tunay; Ang Kanyang Pangalan ay ang kanyang tanging Suporta.
Ang Raag Majh ay binubuo ng Fifth Sikh Guru (Shri Guru Arjun Dev ji). Ang mga pinagmulan ng Raag ay batay sa Punjabi Folk Music at ang esensya nito ay hango sa mga tradisyon ng 'Ausian' sa mga rehiyon ng Majha; ang laro ng paghihintay at pananabik sa pagbabalik ng isang mahal sa buhay.Ang damdaming dulot ng Raag na ito ay madalas na naihahalintulad sa isang ina na naghihintay sa pagbabalik ng kanyang anak pagkatapos ng mahabang panahon ng paghihiwalay. Siya ay may pag-asa at pag-asa sa pagbabalik ng anak, bagama't sa parehong sandali ay masakit niyang nababatid ang kawalan ng katiyakan ng kanilang pag-uwi. Binibigyang-buhay ng Raag na ito ang damdamin ng matinding pag-ibig at ito ay pinatingkad ng kalungkutan at dalamhati ng paghihiwalay.