ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
gaurree mahalaa 1 |

گوري، پهرين مهل:

ਖਿਮਾ ਗਹੀ ਬ੍ਰਤੁ ਸੀਲ ਸੰਤੋਖੰ ॥
khimaa gahee brat seel santokhan |

استغفار ڪرڻ ئي اصل روزو، نيڪ اخلاق ۽ قناعت آهي.

ਰੋਗੁ ਨ ਬਿਆਪੈ ਨਾ ਜਮ ਦੋਖੰ ॥
rog na biaapai naa jam dokhan |

مون کي بيماري نه ايندي آهي ۽ نه موت جو درد.

ਮੁਕਤ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਰੂਪ ਨ ਰੇਖੰ ॥੧॥
mukat bhe prabh roop na rekhan |1|

مان آزاد ٿي چڪو آهيان، ۽ خدا ۾ جذب ٿي چڪو آهيان، جنهن جو ڪوبه روپ يا خاصيت ناهي. ||1||

ਜੋਗੀ ਕਉ ਕੈਸਾ ਡਰੁ ਹੋਇ ॥
jogee kau kaisaa ddar hoe |

يوگي کي ڪهڙو خوف آهي؟

ਰੂਖਿ ਬਿਰਖਿ ਗ੍ਰਿਹਿ ਬਾਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
rookh birakh grihi baahar soe |1| rahaau |

رب وڻن ۽ ٻوٽن جي وچ ۾ آهي، گهر جي اندر ۽ ٻاهر پڻ. ||1||روڪ||

ਨਿਰਭਉ ਜੋਗੀ ਨਿਰੰਜਨੁ ਧਿਆਵੈ ॥
nirbhau jogee niranjan dhiaavai |

يوگيس بي خوف، بي عيب رب تي غور ڪن ٿا.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥
anadin jaagai sach liv laavai |

اُهي رات ڏينهن جاڳندا رهن ٿا، سچي رب جي محبت ۾ جڪڙندا رهن ٿا.

ਸੋ ਜੋਗੀ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥੨॥
so jogee merai man bhaavai |2|

اهي يوگيا منهنجي ذهن کي وڻندڙ آهن. ||2||

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨੀ ਜਾਰੇ ॥
kaal jaal braham aganee jaare |

موت جو ڦل خدا جي باهه سان ساڙيو وڃي ٿو.

ਜਰਾ ਮਰਣ ਗਤੁ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥
jaraa maran gat garab nivaare |

وڏي ڄمار، موت ۽ غرور کي فتح ڪيو وڃي ٿو.

ਆਪਿ ਤਰੈ ਪਿਤਰੀ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩॥
aap tarai pitaree nisataare |3|

اُهي تري پار ڪن ٿا، ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن کي به بچائين ٿا. ||3||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਜੋਗੀ ਹੋਇ ॥
satigur seve so jogee hoe |

جيڪي سچا گرو جي خدمت ڪن ٿا، سي يوگي آهن.

ਭੈ ਰਚਿ ਰਹੈ ਸੁ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ॥
bhai rach rahai su nirbhau hoe |

جيڪي الله جي خوف ۾ غرق رهن ٿا اهي بي خوف ٿي وڃن ٿا.

ਜੈਸਾ ਸੇਵੈ ਤੈਸੋ ਹੋਇ ॥੪॥
jaisaa sevai taiso hoe |4|

اهي ائين ٿي ويندا آهن جيئن اهي خدمت ڪندا آهن. ||4||

ਨਰ ਨਿਹਕੇਵਲ ਨਿਰਭਉ ਨਾਉ ॥
nar nihakeval nirbhau naau |

نالو انسان کي پاڪ ۽ بي خوف بڻائي ٿو.

ਅਨਾਥਹ ਨਾਥ ਕਰੇ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
anaathah naath kare bal jaau |

اهو بي بي کي سڀني جو مالڪ بڻائي ٿو. مان مٿس قربان آهيان.

ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨਾਹੀ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੫॥
punarap janam naahee gun gaau |5|

اهڙو ماڻهو وري جنم نه وٺندو آهي. هو خدا جي شان کي ڳائي ٿو. ||5||

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
antar baahar eko jaanai |

باطن ۽ ٻاهران، هو هڪ رب کي ڄاڻي ٿو.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥
gur kai sabade aap pachhaanai |

گرو جي ڪلام جي ذريعي، هو پاڻ کي محسوس ڪري ٿو.

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥੬॥
saachai sabad dar neesaanai |6|

هو رب جي درٻار ۾ سچي شبد جو بينر ۽ نشان رکي ٿو. ||6||

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਿਸੁ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ॥
sabad marai tis nij ghar vaasaa |

جيڪو شبد ۾ مري ٿو سو پنهنجي گهر ۾ ئي رهي ٿو.

ਆਵੈ ਨ ਜਾਵੈ ਚੂਕੈ ਆਸਾ ॥
aavai na jaavai chookai aasaa |

هو نه ٿو اچي يا وري اوتار ۾ وڃي ٿو، ۽ هن جون اميدون ماتحت آهن.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਕਮਲੁ ਪਰਗਾਸਾ ॥੭॥
gur kai sabad kamal paragaasaa |7|

گرو جي ڪلام جي ذريعي، هن جي دل جي لوٽس ڦلجي ٿي. ||7||

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ॥
jo deesai so aas niraasaa |

جيڪو به ڏسجي ٿو، سو اميد ۽ نا اميديءَ ۾ ڦاٿل آهي،

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਬਿਖੁ ਭੂਖ ਪਿਆਸਾ ॥
kaam krodh bikh bhookh piaasaa |

جنسي خواهش، ڪاوڙ، فساد، بک ۽ اڃ.

ਨਾਨਕ ਬਿਰਲੇ ਮਿਲਹਿ ਉਦਾਸਾ ॥੮॥੭॥
naanak birale mileh udaasaa |8|7|

اي نانڪ، اُهي جدا جدا رهاڪو جيڪي رب سان ملن ٿا، تمام گهٽ آهن. ||8||7||

Sri Guru Granth Sahib
شبد جي معلومات

عنوان: راگ گوري
لکڻ وارو: گرو نانک دیو جی
صفحو: 223 - 224
لائن نمبر: 15 - 4

راگ گوري

گوري هڪ موڊ ٺاهي ٿو جتي ٻڌندڙ کي حوصلا افزائي ڪئي وئي آهي ته هو هڪ مقصد حاصل ڪرڻ لاء سخت ڪوشش ڪري. بهرحال، راگ پاران ڏنل حوصلا افزائي انا کي وڌائڻ جي اجازت نه ڏيندا آهن. تنهن ڪري اهو ماحول پيدا ڪري ٿو جتي ٻڌندڙ کي همٿايو وڃي ٿو، پر اڃا تائين مغرور ۽ خود اهم ٿيڻ کان روڪيو وڃي ٿو.