गौरी, पहिली मेहल:
क्षमाशीलतेचे पालन करणे हे खरे व्रत, चांगले आचरण आणि समाधान आहे.
मला रोगाचा त्रास होत नाही आणि मरणाचे दुःखही नाही.
मी मुक्त झालो आहे, आणि भगवंतामध्ये लीन झालो आहे, ज्याचे कोणतेही रूप किंवा वैशिष्ट्य नाही. ||1||
योगींना कसली भीती?
परमेश्वर झाडांमध्ये आणि वनस्पतींमध्ये आहे, घरामध्ये आणि बाहेरही आहे. ||1||विराम||
योगी निर्भय, निष्कलंक परमेश्वराचे ध्यान करतात.
रात्रंदिवस ते जागृत व जागृत राहतात, खऱ्या परमेश्वरावर प्रेम करतात.
ते योगी माझ्या मनाला प्रसन्न करणारे आहेत. ||2||
मृत्यूचा सापळा देवाच्या अग्नीने जाळला आहे.
म्हातारपण, मृत्यू आणि अभिमान जिंकले जातात.
ते पोहत ओलांडतात आणि त्यांच्या पूर्वजांनाही वाचवतात. ||3||
जे खरे गुरूंची सेवा करतात तेच योगी आहेत.
जे भगवंताच्या भयात मग्न राहतात ते निर्भय होतात.
ते ज्याची सेवा करतात त्याप्रमाणेच ते बनतात. ||4||
नाम माणसाला शुद्ध आणि निर्भय बनवते.
हे निष्णात सर्वांचे स्वामी बनवते. मी त्याच्यासाठी यज्ञ आहे.
अशा व्यक्तीचा पुनर्जन्म होत नाही; तो देवाचे गौरव गातो. ||5||
अंतर्यामी आणि बाह्यतः तो एकच परमेश्वर जाणतो;
गुरूच्या शब्दाच्या माध्यमातून तो स्वतःला ओळखतो.
तो लॉर्ड्स कोर्टात खऱ्या शब्दाचा बॅनर आणि चिन्ह धारण करतो. ||6||
जो शब्दात मरतो तो स्वतःच्या घरीच राहतो.
तो पुनर्जन्मात येत नाही किंवा जात नाही, आणि त्याच्या आशा दबल्या जातात.
गुरूंच्या वचनाने त्यांचे हृदय-कमळ फुलते. ||7||
जो कोणी दिसतो, तो आशा आणि निराशेने प्रेरित होतो,
लैंगिक इच्छा, क्रोध, भ्रष्टाचार, भूक आणि तहान यांनी.
हे नानक, परमेश्वराला भेटणारे ते अलिप्त एकांती फार दुर्मिळ आहेत. ||8||7||
गौरी एक मूड तयार करते जिथे श्रोत्याला उद्दिष्ट साध्य करण्यासाठी अधिक प्रयत्न करण्यास प्रोत्साहित केले जाते. मात्र, रागाने दिलेले प्रोत्साहन अहंकार वाढू देत नाही. यामुळे असे वातावरण निर्माण होते जेथे श्रोत्याला प्रोत्साहन दिले जाते, परंतु तरीही ते गर्विष्ठ आणि आत्म-महत्त्वाचे बनण्यापासून रोखले जाते.