ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਛੰਤ ਘਰੁ ੧ ॥
आसा महला ३ छंत घरु १ ॥आसा, तृतीय मेहल, छन्त, प्रथम सदन : १.
ਹਮ ਘਰੇ ਸਾਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ਰਾਮ ॥
हम घरे साचा सोहिला साचै सबदि सुहाइआ राम ॥मम गृहस्य अन्तः आनन्दस्य सत्यानि विवाहगीतानि गायन्ति; मम गृहं शब्दस्य सत्यवचनेन अलङ्कृतम् अस्ति।
ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ਰਾਮ ॥
धन पिर मेलु भइआ प्रभि आपि मिलाइआ राम ॥आत्मा-वधूः स्वपतिं प्रभुं मिलितवान् अस्ति; ईश्वरः एव एतत् संयोगं सम्पन्नवान्।
ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ॥
प्रभि आपि मिलाइआ सचु मंनि वसाइआ कामणि सहजे माती ॥ईश्वरः एव एतत् संयोगं सम्पन्नवान्; आत्मा वधूः शान्तिशान्तिमत्तं मनसि सत्यं निक्षिपति।
ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੀ ਸਚਿ ਸਵਾਰੀ ਸਦਾ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥
गुर सबदि सीगारी सचि सवारी सदा रावे रंगि राती ॥गुरुशब्दवचनेन अलङ्कृता, सत्येन च शोभिता, सा स्वप्रियं तस्य प्रेम्णा ओतप्रोतं सदा भुङ्क्ते।
ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਏ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
आपु गवाए हरि वरु पाए ता हरि रसु मंनि वसाइआ ॥अहङ्कारं निर्मूल्य पतिं भगवन्तं प्राप्नोति, ततः, भगवतः उदात्ततत्त्वं तस्याः मनसि निवसति।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸਫਲਿਉ ਜਨਮੁ ਸਬਾਇਆ ॥੧॥
कहु नानक गुर सबदि सवारी सफलिउ जनमु सबाइआ ॥१॥नानकः वदति, फलप्रदं समृद्धं च तस्याः सम्पूर्णं जीवनम्; सा गुरुशब्दवचनेन अलङ्कृता अस्ति। ||१||
ਦੂਜੜੈ ਕਾਮਣਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਹਰਿ ਵਰੁ ਨ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥
दूजड़ै कामणि भरमि भुली हरि वरु न पाए राम ॥द्वन्द्वसंशयेन भ्रष्टा आत्मा वधूः पतिं भगवन्तं न प्राप्नोति।
ਕਾਮਣਿ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ਰਾਮ ॥
कामणि गुणु नाही बिरथा जनमु गवाए राम ॥तस्याः आत्मा वधूः गुणः नास्ति, सा वृथा प्राणान् अपव्ययति।
ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ਮਨਮੁਖਿ ਇਆਣੀ ਅਉਗਣਵੰਤੀ ਝੂਰੇ ॥
बिरथा जनमु गवाए मनमुखि इआणी अउगणवंती झूरे ॥स्वेच्छा अज्ञः अपमानजनकः मनमुखः वृथा प्राणान् अपव्ययति, अन्ते सा शोकं प्राप्नोति।
ਆਪਣਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਤਾ ਪਿਰੁ ਮਿਲਿਆ ਹਦੂਰੇ ॥
आपणा सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ ता पिरु मिलिआ हदूरे ॥परन्तु यदा सा स्वस्य सत्यगुरुं सेवते तदा सा शान्तिं प्राप्नोति, ततः सा स्वपतिं भगवन्तं साक्षात्कारं करोति।
ਦੇਖਿ ਪਿਰੁ ਵਿਗਸੀ ਅੰਦਰਹੁ ਸਰਸੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਏ ॥
देखि पिरु विगसी अंदरहु सरसी सचै सबदि सुभाए ॥पतिं भगवन्तं दृष्ट्वा सा प्रफुल्लते; तस्याः हृदयं प्रसन्नं भवति, सा च सत्यवचनेन शबदस्य शोभते।
ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਾਮਣਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੨॥
नानक विणु नावै कामणि भरमि भुलाणी मिलि प्रीतम सुखु पाए ॥२॥नानक, नाम्ना विना आत्मा वधूः संशयमोहितः परिभ्रमति। प्रियं मिलित्वा सा शान्तिं लभते। ||२||
ਪਿਰੁ ਸੰਗਿ ਕਾਮਣਿ ਜਾਣਿਆ ਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥
पिरु संगि कामणि जाणिआ गुरि मेलि मिलाई राम ॥आत्मा वधूः जानाति यत् तस्याः पतिः प्रभुः तया सह अस्ति; गुरुः तां अस्मिन् संयोगे एकीकरोति।
ਅੰਤਰਿ ਸਬਦਿ ਮਿਲੀ ਸਹਜੇ ਤਪਤਿ ਬੁਝਾਈ ਰਾਮ ॥
अंतरि सबदि मिली सहजे तपति बुझाई राम ॥हृदि शाबादविलीयते तस्याः कामाग्निः सुलभतया निष्प्रभः भवति ।
ਸਬਦਿ ਤਪਤਿ ਬੁਝਾਈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ॥
सबदि तपति बुझाई अंतरि सांति आई सहजे हरि रसु चाखिआ ॥शाबादः कामस्य अग्निम् अशमयत्, तस्याः हृदयस्य अन्तः शान्तिः, शान्तिः च आगता; सा सहजतया भगवतः सारस्य स्वादनं करोति।
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਪਣੇ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਮਾਣੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਖਿਆ ॥
मिलि प्रीतम अपणे सदा रंगु माणे सचै सबदि सुभाखिआ ॥प्रियं मिलित्वा सा तस्य प्रेमं निरन्तरं भोजयति, तस्याः वाक् सत्यशब्देन सह ध्वनितुं शक्नोति।
ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਮੋਨੀ ਥਾਕੇ ਭੇਖੀ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥
पड़ि पड़ि पंडित मोनी थाके भेखी मुकति न पाई ॥सततं पठन्तः अध्ययनं च कुर्वन्तः पण्डिताः, धर्मविदः, मौनऋषिः च श्रान्ताः अभवन्; धर्मवस्त्रधारिणो मोक्षो न लभ्यते |
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ॥੩॥
नानक बिनु भगती जगु बउराना सचै सबदि मिलाई ॥३॥हे नानक, भक्तिपूजां विना जगत् उन्मत्तं जातम्; शब्दस्य सत्यवचनेन भगवता सह मिलति। ||३||
ਸਾ ਧਨ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਲਿ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ॥
सा धन मनि अनदु भइआ हरि जीउ मेलि पिआरे राम ॥आनन्दः व्याप्तः आत्मा वधूः, या तस्याः प्रियेश्वरं मिलति।
ਸਾ ਧਨ ਹਰਿ ਕੈ ਰਸਿ ਰਸੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰੇ ਰਾਮ ॥
सा धन हरि कै रसि रसी गुर कै सबदि अपारे राम ॥आत्मा-वधूः भगवतः उदात्ततत्त्वेन मुग्धः भवति, गुरुस्य शब्दस्य अतुलनीयस्य वचनस्य माध्यमेन।
ਸਬਦਿ ਅਪਾਰੇ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰੇ ਸਦਾ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ਮਨਿ ਵਸੇ ॥
सबदि अपारे मिले पिआरे सदा गुण सारे मनि वसे ॥गुरुस्य शाबादस्य अतुलस्य वचनस्य माध्यमेन सा स्वप्रियं मिलति; सा तस्य गौरवगुणान् मनसि निरन्तरं चिन्तयति, निक्षिपति च।
ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਜਾ ਪਿਰਿ ਰਾਵੀ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਵਗਣ ਨਸੇ ॥
सेज सुहावी जा पिरि रावी मिलि प्रीतम अवगण नसे ॥तस्याः शय्या अलङ्कृता आसीत् यदा सा भर्तारं भगवन्तं भोजयति स्म; प्रियया सह मिलित्वा तस्याः दोषाः मेटिताः।
ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਸੋਹਿਲੜਾ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ॥
जितु घरि नामु हरि सदा धिआईऐ सोहिलड़ा जुग चारे ॥यस्मिन् गृहे भगवतः नाम निरन्तरं ध्यायते, तत् गृहं चतुर्युगपर्यन्तं हर्षविवाहगीतैः प्रतिध्वन्यते।
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਅਨਦੁ ਹੈ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਕਾਰਜ ਸਾਰੇ ॥੪॥੧॥੬॥
नानक नामि रते सदा अनदु है हरि मिलिआ कारज सारे ॥४॥१॥६॥नामेन ओतप्रोत नानक वयं सदा आनन्दे स्मः; भगवन्तं मिलित्वा अस्माकं कार्याणि निराकृतानि भवन्ति। ||४||१||६||
राग आसा
आसा इत्यस्य प्रेरणायाः, साहसस्य च प्रबलाः भावाः सन्ति । अयं रागः श्रोत्रे यत्किमपि बहानानि त्यक्त्वा लक्ष्यस्य प्राप्त्यर्थं आवश्यकं कार्यं प्रवर्तयितुं दृढनिश्चयं महत्त्वाकांक्षां च ददाति । सफलतायै रागस्य, उत्साहस्य च भावाः जनयति तथा च एतेभ्यः भावनाभ्यः उत्पन्ना ऊर्जा श्रोतारं सफलतां प्राप्तुं अन्तः बलं अन्वेष्टुं समर्थयति, यदा अपि उपलब्धिः कठिना इव भासते अस्य रागस्य दृढनिश्चयः मनोभावः असफलता विकल्पः नास्ति इति सुनिश्चितं करोति, श्रोतारं च प्रेरितुं प्रेरयति।