सलोक, पञ्चम मेहलः १.
कृपां कुरु करुणेश्वर; कृपया मां क्षमस्व।
सदा नित्यं तव नाम जपामि; अहं सच्चिगुरोः चरणयोः पतामि।
कृपया मम मनसः शरीरस्य अन्तः निवसन् मम दुःखानि समाप्तं कुर्वन्तु।
हस्तं देहि मां त्राहि यथा भयं मां न पीडयेत् ।
अहर्निशं तव गौरवं स्तुतिं गायामि; कृपया मां अस्मिन् कार्ये प्रतिबद्धं कुरुत।
विनम्रसन्तसङ्गं कृत्वा अहङ्काररोगः निर्मूलितः भवति।
एकः प्रभुः गुरुः सर्वतः सर्वत्र व्याप्तः।
गुरुप्रसादेन सत्यतमं सत्यं मया लब्धम् |
कृपां कुरु मे दयालु स्तुतिभिः ।
भवतः दर्शनस्य भगवन्तं दर्शनं दृष्ट्वा अहं आनन्दितः अस्मि; एतत् एव नानकं प्रेम करोति। ||१||
रामकालीयां भावाः यथा ज्ञानी आचार्यः स्वछात्रं अनुशासयति। छात्रः शिक्षणस्य वेदनां विषये अवगतः अस्ति, परन्तु अन्ततः एतत् सर्वोत्तमस्य कृते एव इति तथ्यस्य विषये अद्यापि सचेतनः अस्ति । एवं रामकाली अस्माभिः परिचितेभ्यः सर्वेभ्यः परिवर्तनं, यत् किमपि श्रेयस्करं भविष्यति इति निश्चितं तत् प्रति प्रसारयति।