సలోక్, ఐదవ మెహల్:
దయగల ప్రభువా, దయచేసి మీ కృపను ఇవ్వండి; దయచేసి నన్ను క్షమించు.
ఎప్పటికీ మరియు ఎప్పటికీ, నేను నీ నామాన్ని జపిస్తాను; నేను నిజమైన గురువు పాదాలపై పడతాను.
దయచేసి, నా మనస్సు మరియు శరీరంలో నివసించండి మరియు నా బాధలను ముగించండి.
దయచేసి మీ చేయి నాకు అందించండి మరియు నన్ను రక్షించండి, తద్వారా భయం నన్ను బాధించదు.
నేను రాత్రి మరియు పగలు నీ గ్లోరియస్ స్తోత్రాలను పాడతాను; దయచేసి నన్ను ఈ పనికి అప్పగించండి.
వినయపూర్వకమైన సాధువులతో సహవాసం చేయడం వల్ల అహంకార వ్యాధి నశిస్తుంది.
ఒకే ప్రభువు మరియు గురువు సర్వవ్యాప్తి, ప్రతిచోటా వ్యాపించి ఉన్నాడు.
గురు కృపతో, నేను నిజంగా నిజమైన సత్యాన్ని కనుగొన్నాను.
దయగల ప్రభువా, దయచేసి నన్ను మీ దయతో ఆశీర్వదించండి మరియు మీ స్తోత్రాలతో నన్ను ఆశీర్వదించండి.
నీ దర్శనం యొక్క ఆశీర్వాద దర్శనాన్ని చూస్తూ, నేను పారవశ్యంలో ఉన్నాను; నానక్ ఇష్టపడేది ఇదే. ||1||
రాంకలిలోని భావోద్వేగాలు తెలివైన ఉపాధ్యాయుడు తమ విద్యార్థిని క్రమశిక్షణలో పడేసేలా ఉంటాయి. విద్యార్థికి నేర్చుకోవడం వల్ల కలిగే బాధ గురించి తెలుసు, కానీ చివరికి అది ఉత్తమమైనదనే వాస్తవాన్ని ఇప్పటికీ తెలుసుకుంటాడు. ఈ విధంగా రాంకాలీ మనకు తెలిసిన అన్నిటి నుండి, మనకు మంచిదని ఖచ్చితంగా భావించే మార్పును తెలియజేస్తుంది.