सालोक, पाचवी मेहल:
हे दयाळू परमेश्वरा, कृपा कर. कृपया मला माफ करा.
सदैव मी तुझे नाम जपतो; मी खऱ्या गुरूंच्या पाया पडतो.
कृपा करून माझ्या मन आणि शरीरात वास करून माझ्या दुःखाचा अंत कर.
कृपया मला तुझा हात द्या आणि मला वाचवा, जेणेकरून मला भीती वाटू नये.
मी रात्रंदिवस तुझी स्तुती गातो; कृपया मला या कार्यासाठी वचनबद्ध करा.
नम्र संतांच्या सहवासाने अहंकाराचा रोग नाहीसा होतो.
एकच प्रभु आणि स्वामी सर्वत्र व्याप्त आहे, सर्वत्र व्याप्त आहे.
गुरूंच्या कृपेने मला खऱ्याचा खरा माणूस सापडला आहे.
हे दयाळू प्रभु, मला तुझ्या दयाळूपणाने आशीर्वाद द्या आणि मला तुझ्या स्तुतीने आशीर्वाद द्या.
तुझ्या दर्शनाच्या धन्य दर्शनाने मी आनंदात आहे; नानकांना हेच आवडते. ||1||
रामकलीतील भावना एखाद्या बुद्धिमान शिक्षकाने आपल्या विद्यार्थ्याला शिस्त लावल्यासारख्या आहेत. विद्यार्थ्याला शिकण्याच्या वेदनांची जाणीव असते, परंतु तरीही ते शेवटी चांगल्यासाठीच असते याची जाणीव असते. अशा प्रकारे रामकली आपल्याला परिचित असलेल्या सर्व गोष्टींमधून बदल घडवून आणते, ज्याची आपल्याला खात्री आहे की ते अधिक चांगले होईल.