സലോക്, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:
കരുണാമയനായ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കൃപ നൽകണമേ; എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ.
എന്നേക്കും, ഞാൻ നിൻ്റെ നാമം ജപിക്കുന്നു; ഞാൻ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു.
ദയവായി എൻ്റെ മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും വസിക്കുകയും എൻ്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക.
ഭയം എന്നെ ബാധിക്കാതിരിക്കാൻ ദയവായി അങ്ങയുടെ കൈ തരൂ, എന്നെ രക്ഷിക്കൂ.
രാവും പകലും ഞാൻ നിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ പാടട്ടെ; ദയവായി എന്നെ ഈ ചുമതല ഏൽപ്പിക്കുക.
വിനയാന്വിതരായ സന്യാസിമാരുമായി സഹവസിക്കുന്നതിനാൽ അഹംഭാവം എന്ന രോഗം ഇല്ലാതാകുന്നു.
ഏകനായ നാഥനും യജമാനനും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നവനാണ്.
ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ സത്യത്തിൻ്റെ സത്യാവസ്ഥ കണ്ടെത്തി.
ദയയുള്ള കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ദയയാൽ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ, അങ്ങയുടെ സ്തുതികളാൽ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
അങ്ങയുടെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീതമായ ദർശനത്തിൽ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട്, ഞാൻ ആഹ്ലാദത്തിലാണ്; ഇതാണ് നാനാക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. ||1||
രാംകാലിയിലെ വികാരങ്ങൾ ജ്ഞാനിയായ ഒരു അധ്യാപകൻ തൻ്റെ വിദ്യാർത്ഥിയെ ശിക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. പഠനത്തിൻ്റെ വേദനയെക്കുറിച്ച് വിദ്യാർത്ഥിക്ക് ബോധമുണ്ട്, പക്ഷേ ആത്യന്തികമായി അത് മികച്ചതാണെന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ച് വിദ്യാർത്ഥിക്ക് ഇപ്പോഴും ബോധമുണ്ട്. ഈ രീതിയിൽ രാംകാളി നമുക്ക് പരിചിതമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും നല്ലതായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ള ഒന്നിലേക്ക് മാറ്റത്തെ അറിയിക്കുന്നു.