ਹਮ ਅਵਗੁਣਿ ਭਰੇ ਏਕੁ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛਾਡਿ ਬਿਖੈ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ॥
हम अवगुणि भरे एकु गुणु नाही अंम्रितु छाडि बिखै बिखु खाई ॥

अहं पापैः दोषैः च आक्रान्तः अस्मि; न मे पुण्याः गुणाः वा सर्वथा न सन्ति। अम्ब्रोसियामृतं त्यक्त्वा तस्य स्थाने विषं पिबितवान् ।

ਮਾਯਾ ਮੋਹ ਭਰਮ ਪੈ ਭੂਲੇ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥
माया मोह भरम पै भूले सुत दारा सिउ प्रीति लगाई ॥

मायासक्तोऽस्मि, संशयेन च मोहितः; अहं मम बालकानां, पतिपत्न्याः च प्रेम्णा पतितः अस्मि।

ਇਕੁ ਉਤਮ ਪੰਥੁ ਸੁਨਿਓ ਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਤਿਹ ਮਿਲੰਤ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸ ਮਿਟਾਈ ॥
इकु उतम पंथु सुनिओ गुर संगति तिह मिलंत जम त्रास मिटाई ॥

सर्वेभ्यः उच्चतमः मार्गः सङ्गत् गुरुसङ्घः इति मया श्रुतम्। तत्सङ्गं कृत्वा मृत्युभयम् अपहृतं भवति।

ਇਕ ਅਰਦਾਸਿ ਭਾਟ ਕੀਰਤਿ ਕੀ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਰਾਖਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥੫੮॥
इक अरदासि भाट कीरति की गुर रामदास राखहु सरणाई ॥४॥५८॥

कीरत कविः एतां एकां प्रार्थनां करोति- हे गुरु राम दास, मां त्राहि! मां भवतः अभयारण्ये नयतु! ||४||५८||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: सवईए महले चौथे के
लेखकः: भट किर्तु
पुटः: 1406
पङ्क्तिसङ्ख्या: 8 - 10

सवईए महले चौथे के

गुरु रामदास जी की स्तुति