सिख समृद्धी - ਮਃ ੧ ॥ ਵੇਖੁ ਜਿ ਮਿਠਾ ਕਟਿਆ ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥

ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

पहिली मेहल:

ਵੇਖੁ ਜਿ ਮਿਠਾ ਕਟਿਆ ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥

वेखु जि मिठा कटिआ कटि कुटि बधा पाइ ॥

पहा, ऊस कसा तोडला आहे ते पहा. त्याच्या फांद्या कापल्यानंतर, त्याचे पाय गुंठ्यात बांधले जातात,

ਖੁੰਢਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਦੇਨਿ ਸੁ ਮਲ ਸਜਾਇ ॥

खुंढा अंदरि रखि कै देनि सु मल सजाइ ॥

आणि नंतर, ते लाकडी रोलर्समध्ये ठेवले जाते आणि चिरडले जाते.

ਰਸੁ ਕਸੁ ਟਟਰਿ ਪਾਈਐ ਤਪੈ ਤੈ ਵਿਲਲਾਇ ॥

रसु कसु टटरि पाईऐ तपै तै विललाइ ॥

त्याची काय शिक्षा! त्याचा रस काढून कढईत ठेवला जातो; जेव्हा ते गरम होते तेव्हा ते ओरडते आणि ओरडते.

ਭੀ ਸੋ ਫੋਗੁ ਸਮਾਲੀਐ ਦਿਚੈ ਅਗਿ ਜਾਲਾਇ ॥

भी सो फोगु समालीऐ दिचै अगि जालाइ ॥

आणि मग, ठेचलेला ऊस गोळा करून खाली आगीत जाळला जातो.

ਨਾਨਕ ਮਿਠੈ ਪਤਰੀਐ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਆਇ ॥੨॥

नानक मिठै पतरीऐ वेखहु लोका आइ ॥२॥

नानक: लोकांनो, या आणि गोड उसाला कसे वागवले जाते ते पहा! ||2||

शबद माहिती

शीर्षक:	राग माझ
लेखक:	गुरु नानक देव जी
पान:	142 - 143
ओळ क्रमांक:	19 - 2

राग माझ

राग माझ हे शिखांचे पाचवे गुरु (श्री गुरु अर्जुन देव जी) यांनी रचले होते. रागाचा उगम पंजाबी लोकसंगीतावर आधारित आहे आणि त्याचे सार 'ऑशियन' च्या माझा प्रदेशातील परंपरेपासून प्रेरित आहे; एखाद्या प्रिय व्यक्तीच्या परत येण्याची वाट पाहण्याचा आणि तळमळण्याचा खेळ. या रागामुळे निर्माण झालेल्या भावनांची तुलना अनेकदा विभक्त झाल्यानंतर आपल्या मुलाच्या परत येण्याची वाट पाहणाऱ्या आईशी केली गेली आहे. तिला मुलाच्या परत येण्याची अपेक्षा आणि आशा आहे, जरी त्याच क्षणी तिला त्यांच्या घरी परतण्याच्या अनिश्चिततेची वेदनादायक जाणीव आहे. हा राग आत्यंतिक प्रेमाची भावना जिवंत करतो आणि हे वियोगाच्या दु:खाने आणि वेदनांनी ठळक केले आहे.