Bilaaval, Fifth Mehl:
Katawan, isip, kayamanan at lahat ng bagay, ako ay sumusuko sa aking Panginoon.
Ano ang karunungan na iyon, kung saan maaari akong umawit sa Pangalan ng Panginoon, Har, Har? ||1||
Nagpapalaki ng pag-asa, naparito ako upang magmakaawa sa Diyos.
Nakatitig sa Iyo, ang looban ng aking puso ay pinalamutian. ||1||I-pause||
Sinusubukan ko ang ilang mga pamamaraan, malalim akong nagmumuni-muni sa Panginoon.
Sa Saadh Sangat, ang Kumpanya ng Banal, ang isip na ito ay naligtas. ||2||
Wala akong katalinuhan, karunungan, sentido komun o katalinuhan.
Nakikilala kita, kung akayin Mo lang akong makilala Ka. ||3||
Ang aking mga mata ay nasisiyahan, nakatingin sa Mapalad na Pangitain ng Darshan ng Diyos.
Sabi ni Nanak, ang ganitong buhay ay mabunga at kapakipakinabang. ||4||4||9||
| Pamagat: | Raag Bilaaval |
|---|---|
| Manunulat: | Guru Arjan Dev Ji |
| Pahina: | 804 |
| Bilang ng Linya: | 3 - 7 |
Inihahatid ni Bilaval ang mga damdamin ng malaking kaligayahan na nagmumula sa pagkamit ng isang layunin o pagkamit ng isang layunin. Ito ay isang napakalaking pakiramdam ng katuparan, kasiyahan at kagalakan, na nararanasan kapag ang mga nagawa ay napakahalaga at mahal sa iyo. Ang kaligayahang nadarama ay parang tumawa ng malakas, walang pagpaplano o anumang lihim na motibo; ito ay isa lamang natural na pagpapahayag ng taos-pusong kaligayahan na nagmumula sa isang pakiramdam ng tagumpay.