بلاول، پنجين مهل:
جسم، دماغ، دولت ۽ سڀ ڪجهه، مان پنهنجي رب جي حوالي ڪريان ٿو.
اها ڪهڙي حڪمت آهي، جنهن سان مان رب، هار، هار جو نالو ٻڌان؟ ||1||
اميد جي پرورش ڪندي، مان خدا کان دعا گهرڻ آيو آهيان.
توکي ڏسندي، دل جو صحن سينگاريل آهي. ||1||روڪ||
ڪيترن ئي طريقن جي ڪوشش ڪندي، مان رب تي دل سان غور ڪريان ٿو.
ساد سنگت ۾، حضور جي صحبت ۾، هي ذهن بچيل آهي. ||2||
مون وٽ نه عقل آهي، نه عقل، نه عقل ۽ نه هوشياري.
مان توسان ملان ٿو، تڏهن ئي جڏهن تون مون کي توسان ملڻ جي هدايت ڪرين. ||3||
منهنجون اکيون مطمئن آهن، خدا جي درشن جي برڪت وارو نظارو ڏسي رهيو آهي.
نانڪ چوي ٿو، اهڙي زندگي ثمر ۽ ثواب واري آهي. ||4||4||9||
بلاول وڏي خوشي جي جذبن کي بيان ڪري ٿو جيڪو مقصد حاصل ڪرڻ يا مقصد حاصل ڪرڻ سان حاصل ٿئي ٿو. اهو مڪمل ٿيڻ، اطمينان ۽ خوشي جو هڪ زبردست احساس آهي، اهو تجربو آهي جڏهن ڪاميابيون توهان لاء تمام اهم ۽ پيارا آهن. خوشي محسوس ٿئي ٿي زور سان کلڻ وانگر، ڪا به رٿابندي يا ڪو به مقصد نه آهي؛ اهو صرف دلي خوشي جو هڪ قدرتي اظهار آهي جيڪو حاصل ڪرڻ جي احساس مان پيدا ٿئي ٿو.