ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |سالڪ، ٽيون مهل:
ਏਹਾ ਸੰਧਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥
ehaa sandhiaa paravaan hai jit har prabh meraa chit aavai |اها شام جي دعا ئي قبول آهي، جيڪا رب العالمين کي منهنجي شعور ۾ آڻي ٿي.
ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਲਾਵੈ ॥
har siau preet aoopajai maaeaa mohu jalaavai |منهنجي اندر ۾ رب لاءِ محبت پيدا ٿي وئي آهي، ۽ منهنجو مايا سان تعلق سڙي ويو آهي.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਰੈ ਮਨੂਆ ਅਸਥਿਰੁ ਸੰਧਿਆ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥
guraparasaadee dubidhaa marai manooaa asathir sandhiaa kare veechaar |گرو جي فضل سان، دوئي جي فتح آهي، ۽ ذهن مستحڪم ٿي ويندو آهي؛ مون پنهنجي شام جي نماز کي غور فڪر ڪيو آهي.
ਨਾਨਕ ਸੰਧਿਆ ਕਰੈ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਉ ਨ ਟਿਕੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥
naanak sandhiaa karai manamukhee jeeo na ttikai mar jamai hoe khuaar |1|اي نانڪ، خود ارادي وارو انسان پنهنجي شام جي نماز پڙهي سگهي ٿو، پر هن جو ذهن ان تي مرکوز نه آهي. ڄمڻ ۽ موت جي ذريعي، هو تباهه ٿي ويو آهي. ||1||
راگ بھیگاڑہ
بهگارا جو مزاج انتهائي اداسي ۽ درد جو آهي، جيڪو امن ۽ سمجهه جي ڳولا جي ضرورت کي جنم ڏئي ٿو. اداس جي بلند جذباتي حالت صرف سچ ۽ معني جي لالچ جي ذريعي استعمال ڪئي وئي آهي.