സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ആ സായാഹ്ന പ്രാർത്ഥന മാത്രം സ്വീകാര്യമാണ്, അത് കർത്താവായ ദൈവത്തെ എൻ്റെ ബോധത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.
കർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹം എൻ്റെ ഉള്ളിൽ കുതിച്ചുയരുന്നു, മായയോടുള്ള എൻ്റെ അടുപ്പം കത്തിച്ചുകളയുന്നു.
ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ ദ്വൈതഭാവം ജയിക്കുകയും മനസ്സ് സ്ഥിരത കൈവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ധ്യാനാത്മകമായ ധ്യാനം ഞാൻ എൻ്റെ സായാഹ്ന പ്രാർത്ഥനയാക്കി.
ഓ നാനാക്ക്, സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖ് തൻ്റെ സായാഹ്ന പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലിയേക്കാം, പക്ഷേ അവൻ്റെ മനസ്സ് അതിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല; ജനനമരണത്തിലൂടെ അവൻ നശിച്ചു. ||1||
ബിഹാഗരയുടെ മാനസികാവസ്ഥ അങ്ങേയറ്റം ദുഃഖവും വേദനയുമാണ്, ഇത് സമാധാനവും ധാരണയും കണ്ടെത്തേണ്ടതിൻ്റെ ആവശ്യകതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. സങ്കടത്തിൻ്റെ ഉയർന്ന വൈകാരികാവസ്ഥ സത്യത്തിനും അർത്ഥത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ആസക്തിയാൽ മാത്രമേ പ്രയോജനപ്പെടുത്തൂ.