ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

Salok, Derde Mehl:

ਏਹਾ ਸੰਧਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥
ehaa sandhiaa paravaan hai jit har prabh meraa chit aavai |

Daardie aandgebed alleen is aanvaarbaar, wat die Here God tot my bewussyn bring.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਲਾਵੈ ॥
har siau preet aoopajai maaeaa mohu jalaavai |

Liefde vir die Here wel in my op, en my gehegtheid aan Maya is weggebrand.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਰੈ ਮਨੂਆ ਅਸਥਿਰੁ ਸੰਧਿਆ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥
guraparasaadee dubidhaa marai manooaa asathir sandhiaa kare veechaar |

Deur Guru se genade word dualiteit oorwin, en die verstand word stabiel; Ek het kontemplatiewe meditasie my aandgebed gemaak.

ਨਾਨਕ ਸੰਧਿਆ ਕਰੈ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਉ ਨ ਟਿਕੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥
naanak sandhiaa karai manamukhee jeeo na ttikai mar jamai hoe khuaar |1|

O Nanak, die eiewillige manmukh kan sy aandgebede opsê, maar sy gedagtes is nie daarop gesentreer nie; deur geboorte en dood word hy verwoes. ||1||

Sri Guru Granth Sahib
Shabad-inligting

Titel: Raag Bihaagraa
Skrywer: Guru Amardas Ji
Bladsy: 553
Lynnommer: 11 - 13

Raag Bihaagraa

Die bui van Bihagara is dié van uiterste hartseer en pyn, wat aanleiding gee tot die behoefte om vrede en begrip te vind. Die verhoogde emosionele toestand van hartseer word slegs ingespan deur die drang na waarheid en betekenis.