चतुर्थ मेहलः १.
यः स्वं गुरुस्य सिक्खं सच्चिगुरुः इति कथयति सः प्रातःकाले उत्थाय भगवतः नाम ध्यायति।
प्रातः उत्थाय स्नानं, अमृतकुण्डे च शुद्धिः कर्तव्या।
गुरुनिर्देशानुसृत्य भगवतः नाम हरः हर इति जपः कर्तव्यः। सर्वाणि पापानि दुष्कृतानि नकारात्मकानि च मेटिताः भविष्यन्ति।
अथ सूर्योदये गुरबाणीं गातव्यः; उपविष्टः स्थितः वा भगवतः नाम ध्यातव्यः।
यः मम भगवन्तं हरं हरं प्रतिप्रश्वासेन प्रत्येकं भोजनस्य च ध्यायति - सः गुरसिखः गुरुचित्तप्रियः भवति।
सः व्यक्तिः, यस्य मम प्रभुः गुरुः च दयालुः दयालुः च अस्ति - तस्मिन् गुरसिखे गुरुशिक्षा प्रदत्ताः।
सेवकः नानकः तस्य गुरसिखस्य पादरजः याचते, यः स्वयमेव नाम जपति, अन्येषां जपार्थं प्रेरयति च। ||२||
गौरी एकं मनोभावं निर्माति यत्र श्रोता उद्देश्यं प्राप्तुं अधिकं प्रयत्नः कर्तुं प्रोत्साहितः भवति। तथापि रागेण दत्तं प्रोत्साहनं अहङ्कारस्य वृद्धिं न करोति । अतः एतेन एतादृशं वातावरणं निर्मीयते यत्र श्रोता चोदितः भवति, परन्तु तदपि अभिमानी आत्ममहत्त्वपूर्णः च भवितुं निवारितः भवति ।