നാലാമത്തെ മെഹൽ:
ഗുരുവിൻ്റെ സിഖ്, യഥാർത്ഥ ഗുരു എന്ന് സ്വയം വിളിക്കുന്ന ഒരാൾ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഭഗവാൻ്റെ നാമം ധ്യാനിക്കും.
അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റാൽ, അവൻ അമൃത് കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം.
ഗുരുവിൻ്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, അവൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമം, ഹർ, ഹർ എന്ന് ജപിക്കണം. എല്ലാ പാപങ്ങളും ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും നിഷേധാത്മകതയും ഇല്ലാതാക്കപ്പെടും.
പിന്നെ, സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഗുർബാനി പാടണം; ഇരുന്നാലും എഴുന്നേറ്റാലും അവൻ കർത്താവിൻ്റെ നാമം ധ്യാനിക്കണം.
എൻ്റെ ഭഗവാനെ, ഹർ, ഹർ, ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഓരോ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളിലും ധ്യാനിക്കുന്ന ഒരാൾ - ആ ഗുർസിഖ് ഗുരുവിൻ്റെ മനസ്സിന് പ്രസാദകരമായിത്തീരുന്നു.
എൻ്റെ കർത്താവും യജമാനനും ദയയും അനുകമ്പയും ഉള്ള ആ വ്യക്തിയാണ് - ആ ഗുർസിഖിന്, ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെടുന്നു.
സ്വയം നാമം ജപിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ അത് ചൊല്ലാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ ഗുർസിഖിൻ്റെ പാദങ്ങളിലെ പൊടിക്കായി സേവകൻ നാനാക്ക് യാചിക്കുന്നു. ||2||
ഒരു ലക്ഷ്യം നേടുന്നതിനായി കൂടുതൽ കഠിനമായി പരിശ്രമിക്കാൻ ശ്രോതാവിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മാനസികാവസ്ഥ ഗൗരി സൃഷ്ടിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, രാഗം നൽകുന്ന പ്രോത്സാഹനം ഈഗോ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ ഇത് ശ്രോതാവിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, പക്ഷേ അഹങ്കാരവും സ്വയം പ്രാധാന്യമുള്ളവരുമായി മാറുന്നത് തടയുന്നു.