ماجھ، چوٿين مھل:
گرو جي ذريعي، مون کي رب جي روحاني حڪمت حاصل ڪئي آهي. مون کي رب پاڪ جي ذات ملي آهي.
منهنجو ذهن رب جي محبت سان ڀريل آهي؛ مان رب جي عظيم ذات ۾ پيئندو آهيان.
پنهنجي وات سان، مان رب جو نالو، هار، هار؛ منهنجو ذهن رب جي عظيم ذات سان ڀرجي ويو آهي. ||1||
اچو، اي اولياء، ۽ مون کي منهنجي رب جي گلي ڏانهن وٺي وڃو.
مون کي منهنجي محبوب جو خطبو پڙهي ٻڌاءِ.
مان پنهنجو ذهن رب جي انهن سنتن ڏانهن وقف ڪريان ٿو، جيڪي پنهنجي وات سان گروءَ جي باني جو ڪلام ڳائين ٿا. ||2||
وڏي خوش نصيبي سان، رب مون کي پنهنجي بزرگ سان ملڻ جي هدايت ڪئي آهي.
ڪامل گرو منهنجي وات ۾ رب جو عظيم جوهر رکيو آهي.
بدبختن کي سچو گرو نه ملندو آهي. خود ارادي وارا انسان مسلسل پيٽ جي ذريعي ٻيهر جنم وٺندا آهن. ||3||
خدا، رحمدل، پاڻ پنهنجي رحمت ڪئي آهي.
هن انا جي زهريلي آلودگي کي مڪمل طور تي ختم ڪري ڇڏيو آهي.
اي نانڪ، انساني جسم جي شهر جي دڪانن ۾، گرومخ، رب جي نالي جو واپار خريد ڪن ٿا. ||4||5||
راگ ماجھ کي پنجين سک گرو (شري گرو ارجن ديو جي) ترتيب ڏنو هو. راگ جو بنياد پنجابي لوڪ موسيقيءَ ۾ آهي ۽ ان جو جوهر ماجھا علائقي جي ’آشين‘ جي روايتن کان متاثر هو؛ ڪنهن پياري جي واپسيءَ لاءِ انتظار ۽ تڙپ جي راند، هن راڳ جي جذبن کي اڪثر هڪ ماءُ سان ڀيٽيو ويو آهي، جيڪو پنهنجي ٻار جي واپسيءَ جي انتظار ۾ ڊگهي عرصي کان پوءِ. هن کي ٻار جي واپسي جي اميد ۽ اميد آهي، جيتوڻيڪ ساڳئي وقت هوء دردناڪ طور تي انهن جي واپسي جي غير يقيني صورتحال کان واقف آهي. هي راگ انتهائي پيار جي جذبي کي زنده ڪري ٿو ۽ ان کي علحدگيءَ جي غم ۽ اذيت سان اجاگر ڪيو ويو آهي.