સીખ સમૃદ્ધિ - ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੪ ॥ ਹਰਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੪ ॥

maajh mahalaa 4 |

માજ, ચોથી મહેલ:

ਹਰਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥

har gur giaan har ras har paaeaa |

ગુરુ દ્વારા, મેં ભગવાનનું આધ્યાત્મિક જ્ઞાન મેળવ્યું છે. મેં પ્રભુનો ઉત્કૃષ્ટ સાર પ્રાપ્ત કર્યો છે.

ਮਨੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਆਇਆ ॥

man har rang raataa har ras peeaeaa |

મારું મન પ્રભુના પ્રેમથી રંગાયેલું છે; હું ભગવાનના ઉત્કૃષ્ટ સારથી પીઉં છું.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੀ ਮਨੁ ਹਰਿ ਰਸਿ ਟੁਲਿ ਟੁਲਿ ਪਉਦਾ ਜੀਉ ॥੧॥

har har naam mukh har har bolee man har ras ttul ttul paudaa jeeo |1|

મારા મુખથી હું ભગવાનનું નામ જપું છું, હર, હર; મારું મન ભગવાનના ઉત્કૃષ્ટ સારથી ભરાઈ ગયું છે. ||1||

ਆਵਹੁ ਸੰਤ ਮੈ ਗਲਿ ਮੇਲਾਈਐ ॥

aavahu sant mai gal melaaeeai |

આવો, હે સંતો, અને મને મારા પ્રભુના આલિંગન તરફ દોરી જાઓ.

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੀ ਮੈ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈਐ ॥

mere preetam kee mai kathaa sunaaeeai |

મને મારા પ્રિયતમનો ઉપદેશ સંભળાવો.

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਮਿਲਹੁ ਮਨੁ ਦੇਵਾ ਜੋ ਗੁਰਬਾਣੀ ਮੁਖਿ ਚਉਦਾ ਜੀਉ ॥੨॥

har ke sant milahu man devaa jo gurabaanee mukh chaudaa jeeo |2|

હું મારું મન ભગવાનના તે સંતોને સમર્પિત કરું છું, જેઓ તેમના મુખથી ગુરુની બાનીનો ઉચ્ચાર કરે છે. ||2||

ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਸੰਤੁ ਮਿਲਾਇਆ ॥

vaddabhaagee har sant milaaeaa |

પરમ સૌભાગ્યથી, ભગવાને મને તેમના સંતને મળવા દોરી છે.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥

gur poorai har ras mukh paaeaa |

સંપૂર્ણ ગુરુએ મારા મુખમાં ભગવાનનો ઉત્કૃષ્ટ સાર મૂક્યો છે.

ਭਾਗਹੀਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ਮਨਮੁਖੁ ਗਰਭ ਜੂਨੀ ਨਿਤਿ ਪਉਦਾ ਜੀਉ ॥੩॥

bhaagaheen satigur nahee paaeaa manamukh garabh joonee nit paudaa jeeo |3|

કમનસીબને સાચા ગુરુ મળતા નથી; સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો ગર્ભાશય દ્વારા સતત પુનર્જન્મ સહન કરે છે. ||3||

ਆਪਿ ਦਇਆਲਿ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਧਾਰੀ ॥

aap deaal deaa prabh dhaaree |

પરમ કૃપાળુ પરમાત્માએ પોતે જ તેમની દયા કરી છે.

ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਬਿਖਿਆ ਸਭ ਨਿਵਾਰੀ ॥

mal haumai bikhiaa sabh nivaaree |

તેમણે અહંકારનું ઝેરી દૂષણ સંપૂર્ણપણે દૂર કર્યું છે.

ਨਾਨਕ ਹਟ ਪਟਣ ਵਿਚਿ ਕਾਂਇਆ ਹਰਿ ਲੈਂਦੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਉਦਾ ਜੀਉ ॥੪॥੫॥

naanak hatt pattan vich kaaneaa har lainde guramukh saudaa jeeo |4|5|

હે નાનક, માનવ દેહની નગરીની દુકાનોમાં, ગુરુમુખો પ્રભુના નામનો વ્યાપારી સામાન ખરીદે છે. ||4||5||

શબદ માહિતી

શીર્ષક:	રાગ માઝ
લેખક:	ગુરુ રામદાસજી
પાન:	95
લાઇન નંબર:	12 - 18

રાગ માઝ

રાગ માઝની રચના શીખોના પાંચમા ગુરુ (શ્રી ગુરુ અર્જુન દેવજી) દ્વારા કરવામાં આવી હતી. રાગની ઉત્પત્તિ પંજાબી લોક સંગીતમાં આધારિત છે અને તેનો સાર 'ઓશિયન' ની માઝા પ્રદેશોની પરંપરાઓથી પ્રેરિત હતો; કોઈ પ્રિય વ્યક્તિના પાછા આવવાની રાહ જોવાની અને ઝંખવાની રમત. આ રાગ દ્વારા ઉદભવેલી લાગણીઓની તુલના ઘણી વખત માતા સાથે કરવામાં આવી છે જે લાંબા સમય સુધી છૂટાછેડા પછી તેના બાળકના પાછા આવવાની રાહ જોતી હોય છે. તેણીને બાળકના વળતરની અપેક્ષા અને આશા છે, જો કે તે જ ક્ષણે તેણી તેમના ઘરે પરત ફરવાની અનિશ્ચિતતાથી પીડાદાયક રીતે વાકેફ છે. આ રાગ આત્યંતિક પ્રેમની લાગણીને જીવંત કરે છે અને તેને અલગ થવાના દુ:ખ અને વેદના દ્વારા પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે.