Në muajin Çayt, ka ardhur pranvera e bukur dhe bletët e çuditshme gumëzhin nga gëzimi.
Pylli po lulëzon para derës sime; sikur i dashuri im të kthehej në shtëpinë time!
Nëse burri i saj, Zoti nuk kthehet në shtëpi, si mund të gjejë paqe shpirti-nusja? Trupi i saj po treten nga pikëllimi i ndarjes.
Këndon zogu i bukur këngëtar, i ulur në pemën e mangos; por si mund ta duroj dhimbjen në thellësi të qenies sime?
Rreth degëve të lulëzuara po gumëzhin bleta me gumëzhitje; por si mund të mbijetoj? Unë po vdes, o nëna ime!
O Nanak, në Çajt, paqja arrihet lehtësisht, nëse nusja shpirtërore e merr Zotin si bashkëshortin e saj, brenda shtëpisë së zemrës së saj. ||5||
Tukhari përcjell në mendje ambicien e fortë të shpirtit për të nxjerrë në pah madhështinë e Krijuesit. Ky qëllim është i një rëndësie të madhe për shpirtin dhe për këtë arsye ai nuk do të dorëzohet edhe nëse mendja kokëfortë nuk reagon. Ky Raag ilustron fokusin e shpirtit në qëllimin e tij, duke përcjellë mesazhin e tij në mendje drejtpërdrejt dhe më pas duke adoptuar një qasje më të butë. Ndjenjat e këtij Raag dominohen nga dëshira e zjarrtë e shpirtit për të bindur mendjen të ndjekë planin e saj të ndriçimit dhe kështu të bëhet një me Akaal (Zot).