In die maand Chayt het die lieflike lente aangebreek, en die hommelbye neurie van vreugde.
Die bos blom voor my deur; as my Geliefde maar net na my huis sou terugkeer!
As haar Man Here nie terugkeer huis toe nie, hoe kan die sielsbruid vrede vind? Haar liggaam mors weg met die hartseer van skeiding.
Die pragtige sangvoël sing, sit op die mangoboom; maar hoe kan ek die pyn in die diepte van my wese verduur?
Die hommelby gons om die blomtakke; maar hoe kan ek oorleef? Ek sterf, o my moeder!
O Nanak, in Chayt word vrede maklik verkry, as die sielebruid die Here as haar Man verkry, binne die huis van haar eie hart. ||5||
Tukhari dra die siel se sterk ambisie oor om die grootheid van Die Skepper aan die verstand te beklemtoon. Hierdie doelwit is van kardinale belang vir die siel en dit sal dus nie tou opgooi nie, selfs al reageer die koppige verstand nie. Hierdie Raag illustreer die siel se fokus op sy doel, deur sy boodskap direk aan die verstand oor te dra en dan 'n sagter benadering aan te neem. Die gevoelens van hierdie Raag word oorheers deur die siel se brandende begeerte om die verstand te oortuig om sy plan van verligting te volg en dus een te word met Akaal (God).