سري راگ، ٽيون مهل:
وقت ۽ لمحي تي غور ڪريو- اسان کي ڪڏهن رب جي عبادت ڪرڻ گهرجي؟
رات ڏينهن جيڪو سچو رب جي نالي سان ڳنڍجي ٿو سو سچو آهي.
جيڪڏهن ڪو محبوب رب کي هڪ پل لاءِ به وساري ٿو ته اها ڪهڙي عقيدت آهي؟
جنهن جي دل ۽ جسم کي سچي رب جي طرفان ٿڌو ۽ سڪون مليل آهي، ان جو ساهه به ضايع نه ٿو ٿئي. ||1||
اي منھنجا دماغ، رب جي نالي تي غور ڪر.
سچي عقيدت جي پوڄا تڏهن ٿيندي آهي جڏهن رب جي ذهن ۾ رهجي ويندو آهي. ||1||روڪ||
آسانيءَ سان، پنهنجي فارم کي پوکيو، ۽ سچي نالي جو ٻج پوکيو.
ٻج خوشيءَ سان پکڙجي ويا آهن، ۽ آسانيءَ سان، ذهن مطمئن ٿي ويو آهي.
گرو جي ڪلام جو ڪلام امروشي امرت آهي؛ ان کي پيئڻ سان، اڃ بجھي ٿي.
اهو سچو ذهن سچ سان جڙيل آهي، ۽ اهو سچ سان گڏ رهي ٿو. ||2||
ڳالهائڻ ۾، ڏسڻ ۾ ۽ لفظن ۾، شبد ۾ غرق رهجي.
گرو جي باني جو ڪلام چارئي عمرن ۾ وڄندو رهي ٿو. جيئن سچ، اهو سچ سيکاري ٿو.
خود غرضي ۽ مالڪي ختم ٿي وڃي ٿي، ۽ سچو انهن کي پاڻ ۾ سمائي ٿو.
جيڪي محبت سان سچي ذات ۾ جذب ٿيندا رهن ٿا، اهي پنهنجي حضور جي حويلي کي ويجهو ڏسن ٿا. ||3||
هن جي فضل سان، اسان نالو، رب جي نالي تي غور ڪيو. سندس رحمت کان سواءِ، اهو حاصل نه ٿو ڪري سگهجي.
ڪامل سٺي تقدير ذريعي، هڪ شخص کي ست سنگت، سچي جماعت ملي ٿي، ۽ هڪ سچي گرو سان ملڻ لاءِ اچي ٿو.
رات ڏينهن هنم ۾ مشغول رهو ته اندر مان فساد جو درد دور ٿي ويندو.
اي نانڪ، اسم جي ذريعي شيدائيءَ سان ملائي، نالي ۾ غرق ٿي وڃي ٿو. ||4||22||55||
هن راگ جو بنياد هندستاني ڪلاسيڪل موسيقيءَ جي مکيه وهڪري جي روايتن تي ٻڌل آهي. سري راگ پنهنجي نوعيت ۾ سنجيده ۽ فڪر پيدا ڪري ٿو ۽ هڪ ماحول پيدا ڪري ٿو جتي ٻڌندڙ ان ۾ ڏنل صلاحن تي ڌيان ڏئي ٿو. ٻڌندڙ (ذهن) کي پيغام جي سچائيءَ کان آگاهه ڪيو ويندو آهي ۽ انهيءَ ’تعليم‘ سان کيس طاقت ڏني ويندي آهي ته هو عاجزي ۽ ’حاصل ڪيل‘ علم ٻنهي سان مستقبل کي منهن ڏئي سگهي.