ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |

سري راگ، ٽيون مهل:

ਜੇ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਤਾ ਕਿਤੁ ਵੇਲਾ ਭਗਤਿ ਹੋਇ ॥
je velaa vakhat veechaareeai taa kit velaa bhagat hoe |

وقت ۽ لمحي تي غور ڪريو- اسان کي ڪڏهن رب جي عبادت ڪرڻ گهرجي؟

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥
anadin naame ratiaa sache sachee soe |

رات ڏينهن جيڪو سچو رب جي نالي سان ڳنڍجي ٿو سو سچو آهي.

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸਰੈ ਭਗਤਿ ਕਿਨੇਹੀ ਹੋਇ ॥
eik til piaaraa visarai bhagat kinehee hoe |

جيڪڏهن ڪو محبوب رب کي هڪ پل لاءِ به وساري ٿو ته اها ڪهڙي عقيدت آهي؟

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਚ ਸਿਉ ਸਾਸੁ ਨ ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ॥੧॥
man tan seetal saach siau saas na birathaa koe |1|

جنهن جي دل ۽ جسم کي سچي رب جي طرفان ٿڌو ۽ سڪون مليل آهي، ان جو ساهه به ضايع نه ٿو ٿئي. ||1||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥
mere man har kaa naam dhiaae |

اي منھنجا دماغ، رب جي نالي تي غور ڪر.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਤਾ ਥੀਐ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saachee bhagat taa theeai jaa har vasai man aae |1| rahaau |

سچي عقيدت جي پوڄا تڏهن ٿيندي آهي جڏهن رب جي ذهن ۾ رهجي ويندو آهي. ||1||روڪ||

ਸਹਜੇ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਬੀਜੁ ਪਾਇ ॥
sahaje khetee raaheeai sach naam beej paae |

آسانيءَ سان، پنهنجي فارم کي پوکيو، ۽ سچي نالي جو ٻج پوکيو.

ਖੇਤੀ ਜੰਮੀ ਅਗਲੀ ਮਨੂਆ ਰਜਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
khetee jamee agalee manooaa rajaa sahaj subhaae |

ٻج خوشيءَ سان پکڙجي ويا آهن، ۽ آسانيءَ سان، ذهن مطمئن ٿي ويو آهي.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥
gur kaa sabad amrit hai jit peetai tikh jaae |

گرو جي ڪلام جو ڪلام امروشي امرت آهي؛ ان کي پيئڻ سان، اڃ بجھي ٿي.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥
eihu man saachaa sach rataa sache rahiaa samaae |2|

اهو سچو ذهن سچ سان جڙيل آهي، ۽ اهو سچ سان گڏ رهي ٿو. ||2||

ਆਖਣੁ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਸਬਦੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
aakhan vekhan bolanaa sabade rahiaa samaae |

ڳالهائڻ ۾، ڏسڻ ۾ ۽ لفظن ۾، شبد ۾ غرق رهجي.

ਬਾਣੀ ਵਜੀ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇ ॥
baanee vajee chahu jugee sacho sach sunaae |

گرو جي باني جو ڪلام چارئي عمرن ۾ وڄندو رهي ٿو. جيئن سچ، اهو سچ سيکاري ٿو.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਰਹਿ ਗਇਆ ਸਚੈ ਲਇਆ ਮਿਲਾਇ ॥
haumai meraa reh geaa sachai leaa milaae |

خود غرضي ۽ مالڪي ختم ٿي وڃي ٿي، ۽ سچو انهن کي پاڻ ۾ سمائي ٿو.

ਤਿਨ ਕਉ ਮਹਲੁ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥
tin kau mahal hadoor hai jo sach rahe liv laae |3|

جيڪي محبت سان سچي ذات ۾ جذب ٿيندا رهن ٿا، اهي پنهنجي حضور جي حويلي کي ويجهو ڏسن ٿا. ||3||

ਨਦਰੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥
nadaree naam dhiaaeeai vin karamaa paaeaa na jaae |

هن جي فضل سان، اسان نالو، رب جي نالي تي غور ڪيو. سندس رحمت کان سواءِ، اهو حاصل نه ٿو ڪري سگهجي.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਲਹੈ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥
poorai bhaag satasangat lahai satagur bhettai jis aae |

ڪامل سٺي تقدير ذريعي، هڪ شخص کي ست سنگت، سچي جماعت ملي ٿي، ۽ هڪ سچي گرو سان ملڻ لاءِ اچي ٿو.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਦੁਖੁ ਬਿਖਿਆ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
anadin naame ratiaa dukh bikhiaa vichahu jaae |

رات ڏينهن هنم ۾ مشغول رهو ته اندر مان فساد جو درد دور ٿي ويندو.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੨॥੫੫॥
naanak sabad milaavarraa naame naam samaae |4|22|55|

اي نانڪ، اسم جي ذريعي شيدائيءَ سان ملائي، نالي ۾ غرق ٿي وڃي ٿو. ||4||22||55||

Sri Guru Granth Sahib
شبد جي معلومات

عنوان: سري راگ
لکڻ وارو: گرو امر داس جی
صفحو: 35
لائن نمبر: 4 - 12

سري راگ

هن راگ جو بنياد هندستاني ڪلاسيڪل موسيقيءَ جي مکيه وهڪري جي روايتن تي ٻڌل آهي. سري راگ پنهنجي نوعيت ۾ سنجيده ۽ فڪر پيدا ڪري ٿو ۽ هڪ ماحول پيدا ڪري ٿو جتي ٻڌندڙ ان ۾ ڏنل صلاحن تي ڌيان ڏئي ٿو. ٻڌندڙ (ذهن) کي پيغام جي سچائيءَ کان آگاهه ڪيو ويندو آهي ۽ انهيءَ ’تعليم‘ سان کيس طاقت ڏني ويندي آهي ته هو عاجزي ۽ ’حاصل ڪيل‘ علم ٻنهي سان مستقبل کي منهن ڏئي سگهي.