सिख समृद्धी - ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ ਜੇ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਤਾ ਕਿਤੁ ਵੇਲਾ ਭਗਤਿ ਹੋਇ ॥

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

सिरी राग, तिसरी मेहल:

ਜੇ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਤਾ ਕਿਤੁ ਵੇਲਾ ਭਗਤਿ ਹੋਇ ॥

जे वेला वखतु वीचारीऐ ता कितु वेला भगति होइ ॥

वेळ आणि क्षण विचारात घ्या - आपण परमेश्वराची उपासना कधी करावी?

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ सचे सची सोइ ॥

रात्रंदिवस जो खऱ्या परमेश्वराच्या नामात रमतो तोच खरा.

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸਰੈ ਭਗਤਿ ਕਿਨੇਹੀ ਹੋਇ ॥

इकु तिलु पिआरा विसरै भगति किनेही होइ ॥

जर कोणी प्रिय परमेश्वराला क्षणभर विसरला तर ती कसली भक्ती?

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਚ ਸਿਉ ਸਾਸੁ ਨ ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ॥੧॥

मनु तनु सीतलु साच सिउ सासु न बिरथा कोइ ॥१॥

ज्याचे मन आणि शरीर खरे परमेश्वराने थंड व शांत केले आहे - त्याचा श्वास वाया जात नाही. ||1||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

मेरे मन हरि का नामु धिआइ ॥

हे माझ्या मन, परमेश्वराच्या नामाचे चिंतन कर.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਤਾ ਥੀਐ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साची भगति ता थीऐ जा हरि वसै मनि आइ ॥१॥ रहाउ ॥

जेव्हा परमेश्वर मनात वास करतो तेव्हाच खरी भक्ती होते. ||1||विराम||

ਸਹਜੇ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਬੀਜੁ ਪਾਇ ॥

सहजे खेती राहीऐ सचु नामु बीजु पाइ ॥

अंतर्ज्ञानी सहजतेने, आपली शेती जोपासा आणि खऱ्या नावाचे बीज पेरा.

ਖੇਤੀ ਜੰਮੀ ਅਗਲੀ ਮਨੂਆ ਰਜਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

खेती जंमी अगली मनूआ रजा सहजि सुभाइ ॥

रोपे सुखाने उगवली आहेत आणि सहज सहजतेने मन तृप्त झाले आहे.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

गुर का सबदु अंम्रितु है जितु पीतै तिख जाइ ॥

गुरूचे वचन म्हणजे अमृत आहे; ते प्यायल्याने तहान शमते.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

इहु मनु साचा सचि रता सचे रहिआ समाइ ॥२॥

हे खरे मन सत्याशी जुळलेले असते, आणि ते सत्याशी विलीन होते. ||2||

ਆਖਣੁ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਸਬਦੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

आखणु वेखणु बोलणा सबदे रहिआ समाइ ॥

बोलण्यात, पाहण्यात आणि शब्दात शब्दात मग्न राहा.

ਬਾਣੀ ਵਜੀ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇ ॥

बाणी वजी चहु जुगी सचो सचु सुणाइ ॥

गुरूंच्या बाणीचे वचन चारही युगात स्पंदन करत असते. सत्य म्हणून, ते सत्य शिकवते.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਰਹਿ ਗਇਆ ਸਚੈ ਲਇਆ ਮਿਲਾਇ ॥

हउमै मेरा रहि गइआ सचै लइआ मिलाइ ॥

अहंभाव आणि स्वत्व नाहीसे होतात आणि खरा त्यांना स्वतःमध्ये सामावून घेतो.

ਤਿਨ ਕਉ ਮਹਲੁ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥

तिन कउ महलु हदूरि है जो सचि रहे लिव लाइ ॥३॥

जे सत्यामध्ये प्रेमाने लीन असतात त्यांना त्यांच्या उपस्थितीचा वाडा जवळच दिसतो. ||3||

ਨਦਰੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

नदरी नामु धिआईऐ विणु करमा पाइआ न जाइ ॥

त्याच्या कृपेने आपण भगवंताच्या नामाचे चिंतन करतो. त्याच्या दयेशिवाय ते मिळू शकत नाही.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਲਹੈ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥

पूरै भागि सतसंगति लहै सतगुरु भेटै जिसु आइ ॥

परिपूर्ण चांगल्या प्रारब्धाद्वारे, एखाद्याला सत्संगती, खरी मंडळी सापडते आणि तो खऱ्या गुरूंना भेटायला येतो.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਦੁਖੁ ਬਿਖਿਆ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ दुखु बिखिआ विचहु जाइ ॥

रात्रंदिवस नामाशी निगडीत राहा, भ्रष्टतेचे दुःख आतून नाहीसे होईल.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੨॥੫੫॥

नानक सबदि मिलावड़ा नामे नामि समाइ ॥४॥२२॥५५॥

हे नानक, नामाच्या माध्यमातून शब्दात विलीन होऊन नामात लीन होतो. ||4||22||55||

शबद माहिती

शीर्षक:	सिरी राग
लेखक:	गुरु अमर दास जी
पान:	35
ओळ क्रमांक:	4 - 12

सिरी राग

या रागाचा आधार मुख्य प्रवाहातील भारतीय शास्त्रीय संगीताच्या परंपरेत अडकलेला आहे. सिरी राग गंभीर आणि विचार करायला लावणारा आहे आणि एक वातावरण तयार करतो जिथे श्रोत्याला त्यात दिलेल्या सल्ल्याकडे नेले जाते. श्रोत्याला (मनाला) संदेशाच्या सत्याची जाणीव करून दिली जाते आणि या 'शिक्षणा'द्वारे नम्रतेने आणि 'मिळवलेले' ज्ञान या दोन्ही गोष्टींना भविष्याला सामोरे जाण्याचे बळ मिळते.