कल्याण, चतुर्थ मेहल : १.
हे भगवन् पवित्रस्य पादौ प्रक्षालयामि।
क्षणेन मे पापानि दहन्तु; कृपां कुरु मे भगवन् गुरो । ||१||विराम||
विनयशीलाः याचकाः तव द्वारे याचकाः तिष्ठन्ति। उदाराः भूत्वा कांक्षिणां देहि ।
त्राहि मां त्राहि देव - अहं तव अभयारण्यम् आगतः। गुरुशिक्षां, नाम च मम अन्तः रोपयतु। ||१||
शरीरग्रामे यौनकामना क्रोधः च अतीव प्रबलः भवति; अहं तेषां विरुद्धं युद्धं कर्तुं उत्तिष्ठामि।
स्वकीयं कृत्वा मां त्राहि; सिद्धगुरुद्वारा अहं तान् बहिः निष्कासयामि। ||२||
भ्रष्टाचारस्य प्रबलः अग्निः अन्तः हिंसकरूपेण प्रज्वलितः अस्ति; गुरुस्य शब्दस्य वचनं हिमजलं यत् शीतलं शान्तं च करोति।
मम मनः शरीरं च शान्तं शान्तं च अस्ति; रोगः चिकित्सितः, अधुना अहं शान्तिपूर्वकं निद्रां करोमि। ||३||
यथा यथा सूर्यकिरणाः सर्वत्र प्रसृताः, तथा भगवान् एकैकं हृदयं व्याप्नोति।
पवित्रसन्तं मिलित्वा भगवतः उदात्ततत्त्वे पिबति; स्वस्य अन्तःस्थस्य गृहे उपविष्टः, सारतः पिबतु। ||४||
विनयशीलः गुरोः प्रेम्णा चकविपक्षी इव सूर्यदर्शनप्रियः।
सा पश्यति, रात्रौ यावत् पश्यति च; यदा च सूर्यः मुखं दर्शयति तदा अमृते पिबति। ||५||
अविश्वासः निन्दकः अतीव लोभी उच्यते - सः श्वः अस्ति। दुरात्मना मलिनया प्रदूषणेन च प्रफुल्लितः |
सः स्वरुचिविषये अतिशयेन वदति। कथं सः विश्वसितुम् अर्हति ? ||६||
मया साधसंगतस्य पवित्रस्य सङ्घस्य अभयारण्यम् अन्विषम्; भगवतः उदात्ततत्त्वं मया लब्धम्।
ते परेषां कृते सत्कर्माणि कुर्वन्ति, भगवतः अनेकान् महिमागुणान् च वदन्ति; एतेषां सन्तानाम्, एतेषां भगवतः भक्तानां मिलने मम आशीर्वादं कुरु । ||७||
त्वं दुर्गमः प्रभुः दयालुः दयालुः च महान् दाता; कृपया अस्मान् दयायाः वर्षणं कुरु, अस्मान् तारय च ।
त्वं जगतः सर्वेषां भूतानाम् जीवनम्; कृपया नानकं पोषणं धारय च। ||८||५||
कलियनस्य बलवान्, तथापि लचीलः स्वभावः अस्ति । यत्किमपि कामं तत्प्राप्त्यर्थं संकल्पं च बोधयति, येन येन शक्यम्। यद्यपि स्वेच्छया निर्धारितः, तथापि कलियान् कदाचित् अनुकूलपद्धतिं प्रयुङ्क्ते, अन्यदा आक्रामकपद्धतिं च प्रयुङ्क्ते, स्वस्य लक्ष्यं प्राप्तुं अस्य रागस्य दृढनिश्चयः, बलवान्, तथापि अनुनयात्मकः चरित्रः अस्ति, यस्य माध्यमेन सः स्वस्य इच्छां पूरयति ।