ਕਲਿਆਨ ਮਹਲਾ ੪ ॥
कलिआन महला ४ ॥

कल्याण, चतुर्थ मेहल : १.

ਰਾਮਾ ਮੈ ਸਾਧੂ ਚਰਨ ਧੁਵੀਜੈ ॥
रामा मै साधू चरन धुवीजै ॥

हे भगवन् पवित्रस्य पादौ प्रक्षालयामि।

ਕਿਲਬਿਖ ਦਹਨ ਹੋਹਿ ਖਿਨ ਅੰਤਰਿ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
किलबिख दहन होहि खिन अंतरि मेरे ठाकुर किरपा कीजै ॥१॥ रहाउ ॥

क्षणेन मे पापानि दहन्तु; कृपां कुरु मे भगवन् गुरो । ||१||विराम||

ਮੰਗਤ ਜਨ ਦੀਨ ਖਰੇ ਦਰਿ ਠਾਢੇ ਅਤਿ ਤਰਸਨ ਕਉ ਦਾਨੁ ਦੀਜੈ ॥
मंगत जन दीन खरे दरि ठाढे अति तरसन कउ दानु दीजै ॥

विनयशीलाः याचकाः तव द्वारे याचकाः तिष्ठन्ति। उदाराः भूत्वा कांक्षिणां देहि ।

ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਸਰਨਿ ਪ੍ਰਭ ਆਏ ਮੋ ਕਉ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜੀਜੈ ॥੧॥
त्राहि त्राहि सरनि प्रभ आए मो कउ गुरमति नामु द्रिड़ीजै ॥१॥

त्राहि मां त्राहि देव - अहं तव अभयारण्यम् आगतः। गुरुशिक्षां, नाम च मम अन्तः रोपयतु। ||१||

ਕਾਮ ਕਰੋਧੁ ਨਗਰ ਮਹਿ ਸਬਲਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਉਠਿ ਜੂਝੁ ਕਰੀਜੈ ॥
काम करोधु नगर महि सबला नित उठि उठि जूझु करीजै ॥

शरीरग्रामे यौनकामना क्रोधः च अतीव प्रबलः भवति; अहं तेषां विरुद्धं युद्धं कर्तुं उत्तिष्ठामि।

ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਗੁਰ ਪੂਰਾ ਕਾਢਿ ਕਢੀਜੈ ॥੨॥
अंगीकारु करहु रखि लेवहु गुर पूरा काढि कढीजै ॥२॥

स्वकीयं कृत्वा मां त्राहि; सिद्धगुरुद्वारा अहं तान् बहिः निष्कासयामि। ||२||

ਅੰਤਰਿ ਅਗਨਿ ਸਬਲ ਅਤਿ ਬਿਖਿਆ ਹਿਵ ਸੀਤਲੁ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਦੀਜੈ ॥
अंतरि अगनि सबल अति बिखिआ हिव सीतलु सबदु गुर दीजै ॥

भ्रष्टाचारस्य प्रबलः अग्निः अन्तः हिंसकरूपेण प्रज्वलितः अस्ति; गुरुस्य शब्दस्य वचनं हिमजलं यत् शीतलं शान्तं च करोति।

ਤਨਿ ਮਨਿ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਅਧਿਕਾਈ ਰੋਗੁ ਕਾਟੈ ਸੂਖਿ ਸਵੀਜੈ ॥੩॥
तनि मनि सांति होइ अधिकाई रोगु काटै सूखि सवीजै ॥३॥

मम मनः शरीरं च शान्तं शान्तं च अस्ति; रोगः चिकित्सितः, अधुना अहं शान्तिपूर्वकं निद्रां करोमि। ||३||

ਜਿਉ ਸੂਰਜੁ ਕਿਰਣਿ ਰਵਿਆ ਸਰਬ ਠਾਈ ਸਭ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ॥
जिउ सूरजु किरणि रविआ सरब ठाई सभ घटि घटि रामु रवीजै ॥

यथा यथा सूर्यकिरणाः सर्वत्र प्रसृताः, तथा भगवान् एकैकं हृदयं व्याप्नोति।

ਸਾਧੂ ਸਾਧ ਮਿਲੇ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ਤਤੁ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਪੀਜੈ ॥੪॥
साधू साध मिले रसु पावै ततु निज घरि बैठिआ पीजै ॥४॥

पवित्रसन्तं मिलित्वा भगवतः उदात्ततत्त्वे पिबति; स्वस्य अन्तःस्थस्य गृहे उपविष्टः, सारतः पिबतु। ||४||

ਜਨ ਕਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਗੁਰ ਸੇਤੀ ਜਿਉ ਚਕਵੀ ਦੇਖਿ ਸੂਰੀਜੈ ॥
जन कउ प्रीति लगी गुर सेती जिउ चकवी देखि सूरीजै ॥

विनयशीलः गुरोः प्रेम्णा चकविपक्षी इव सूर्यदर्शनप्रियः।

ਨਿਰਖਤ ਨਿਰਖਤ ਰੈਨਿ ਸਭ ਨਿਰਖੀ ਮੁਖੁ ਕਾਢੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ॥੫॥
निरखत निरखत रैनि सभ निरखी मुखु काढै अंम्रितु पीजै ॥५॥

सा पश्यति, रात्रौ यावत् पश्यति च; यदा च सूर्यः मुखं दर्शयति तदा अमृते पिबति। ||५||

ਸਾਕਤ ਸੁਆਨ ਕਹੀਅਹਿ ਬਹੁ ਲੋਭੀ ਬਹੁ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ॥
साकत सुआन कहीअहि बहु लोभी बहु दुरमति मैलु भरीजै ॥

अविश्वासः निन्दकः अतीव लोभी उच्यते - सः श्वः अस्ति। दुरात्मना मलिनया प्रदूषणेन च प्रफुल्लितः |

ਆਪਨ ਸੁਆਇ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਬਾਤਾ ਤਿਨਾ ਕਾ ਵਿਸਾਹੁ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥੬॥
आपन सुआइ करहि बहु बाता तिना का विसाहु किआ कीजै ॥६॥

सः स्वरुचिविषये अतिशयेन वदति। कथं सः विश्वसितुम् अर्हति ? ||६||

ਸਾਧੂ ਸਾਧ ਸਰਨਿ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਕਾਢਿ ਕਢੀਜੈ ॥
साधू साध सरनि मिलि संगति जितु हरि रसु काढि कढीजै ॥

मया साधसंगतस्य पवित्रस्य सङ्घस्य अभयारण्यम् अन्विषम्; भगवतः उदात्ततत्त्वं मया लब्धम्।

ਪਰਉਪਕਾਰ ਬੋਲਹਿ ਬਹੁ ਗੁਣੀਆ ਮੁਖਿ ਸੰਤ ਭਗਤ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ॥੭॥
परउपकार बोलहि बहु गुणीआ मुखि संत भगत हरि दीजै ॥७॥

ते परेषां कृते सत्कर्माणि कुर्वन्ति, भगवतः अनेकान् महिमागुणान् च वदन्ति; एतेषां सन्तानाम्, एतेषां भगवतः भक्तानां मिलने मम आशीर्वादं कुरु । ||७||

ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲ ਦਇਆ ਪਤਿ ਦਾਤਾ ਸਭ ਦਇਆ ਧਾਰਿ ਰਖਿ ਲੀਜੈ ॥
तू अगम दइआल दइआ पति दाता सभ दइआ धारि रखि लीजै ॥

त्वं दुर्गमः प्रभुः दयालुः दयालुः च महान् दाता; कृपया अस्मान् दयायाः वर्षणं कुरु, अस्मान् तारय च ।

ਸਰਬ ਜੀਅ ਜਗਜੀਵਨੁ ਏਕੋ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਕਰੀਜੈ ॥੮॥੫॥
सरब जीअ जगजीवनु एको नानक प्रतिपाल करीजै ॥८॥५॥

त्वं जगतः सर्वेषां भूतानाम् जीवनम्; कृपया नानकं पोषणं धारय च। ||८||५||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग कल्याण
लेखकः: गुरु राम दास जी
पुटः: 1325 - 1326
पङ्क्तिसङ्ख्या: 16 - 8

राग कल्याण

कलियनस्य बलवान्, तथापि लचीलः स्वभावः अस्ति । यत्किमपि कामं तत्प्राप्त्यर्थं संकल्पं च बोधयति, येन येन शक्यम्। यद्यपि स्वेच्छया निर्धारितः, तथापि कलियान् कदाचित् अनुकूलपद्धतिं प्रयुङ्क्ते, अन्यदा आक्रामकपद्धतिं च प्रयुङ्क्ते, स्वस्य लक्ष्यं प्राप्तुं अस्य रागस्य दृढनिश्चयः, बलवान्, तथापि अनुनयात्मकः चरित्रः अस्ति, यस्य माध्यमेन सः स्वस्य इच्छां पूरयति ।