धनासरी, तृतीय मेहलः १.
भगवतः नामधनं सदा सङ्गृह्य, अन्तः गहने पोषयतु;
सर्वभूतानि प्राणिं च पोषयति पोषयति च।
ते एव मुक्तिनिधिं प्राप्नुवन्ति, .
ये प्रेम्णा ओतप्रोताः, भगवतः नामकेन्द्रिताः च सन्ति। ||१||
गुरूं सेवन् भगवन्नामधनं लभते।
प्रदीप्तः प्रबुद्धः च भगवन्नामं ध्यायति। ||विरामः||
इयं भगवतः प्रेम वधूप्रेम इव भर्तुः प्रति।
ईश्वरः शान्ति-शान्ति-भूषितां आत्मा-वधूम् आकर्षयति, भोजयति च।
अहंकारेण ईश्वरं कोऽपि न प्राप्नोति।
सर्वेषां मूलं प्राइमलेश्वरात् दूरं भ्रमन् वृथा प्राणान् अपव्ययति। ||२||
शान्तिः, आकाशशान्तिः, सुखं, तस्य बाणीवचनं च गुरुतः आगच्छति।
सत्यं सा सेवा, या नाम विलीनतां नयति।
शाबादवचनेन धन्यः सदा भगवन्तं प्रियं ध्यायति।
सत्यनामद्वारा गौरवपूर्णं महत्त्वं लभ्यते। ||३||
प्रजापतिः स्वयं युगेषु तिष्ठति।
यदि सः स्वस्य अनुग्रहकटाक्षं क्षिपति तर्हि वयं तस्य साक्षात्कारं कुर्मः।
गुरबाणीवचनद्वारा भगवान् मनसि निवसितुं आगच्छति।
सत्यसंयुतान् ईश्वरः स्वयम् एकीकरोति नानक। ||४||३||
धनसरी सर्वथा निश्चिन्तत्वस्य भावः । अस्माकं जीवने ये वस्तूनि सन्ति तेभ्यः सन्तुष्टेः, 'समृद्धतायाः' च भावात् एषा संवेदना उत्पद्यते, श्रोत्रे भविष्यस्य विषये सकारात्मकं आशावादीं च दृष्टिकोणं ददाति।