ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सूही महला ५ ॥

सूही, पञ्चम मेहलः : १.

ਕਰਮ ਧਰਮ ਪਾਖੰਡ ਜੋ ਦੀਸਹਿ ਤਿਨ ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਲੂਟੈ ॥
करम धरम पाखंड जो दीसहि तिन जमु जागाती लूटै ॥

ये धार्मिकाः संस्काराः, संस्काराः, पाखण्डाः च दृश्यन्ते, ते मृत्युदूतेन, परमकरग्राहकेन लुण्ठिताः भवन्ति।

ਨਿਰਬਾਣ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਵਹੁ ਕਰਤੇ ਕਾ ਨਿਮਖ ਸਿਮਰਤ ਜਿਤੁ ਛੂਟੈ ॥੧॥
निरबाण कीरतनु गावहु करते का निमख सिमरत जितु छूटै ॥१॥

निर्वाणावस्थायां प्रजापतिस्तुतिकीर्तनं गायन्तु; ध्याने तं चिन्तयन् मुहूर्तमपि त्रायते। ||१||

ਸੰਤਹੁ ਸਾਗਰੁ ਪਾਰਿ ਉਤਰੀਐ ॥
संतहु सागरु पारि उतरीऐ ॥

हे सन्ताः विश्वसमुद्रं लङ्घयन्तु।

ਜੇ ਕੋ ਬਚਨੁ ਕਮਾਵੈ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸੋ ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਤਰੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
जे को बचनु कमावै संतन का सो गुरपरसादी तरीऐ ॥१॥ रहाउ ॥

यः सन्तानाम् उपदेशान् आचरति, गुरुप्रसादेन सः पारं वहति। ||१||विराम||

ਕੋਟਿ ਤੀਰਥ ਮਜਨ ਇਸਨਾਨਾ ਇਸੁ ਕਲਿ ਮਹਿ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ॥
कोटि तीरथ मजन इसनाना इसु कलि महि मैलु भरीजै ॥

तीर्थयात्रायाः पवित्रेषु तीर्थेषु कोटिशो शुद्धिस्नानानि केवलम् अस्मिन् कलियुगस्य अन्धकारयुगे मर्त्यं मलिनतया पूरयन्ति।

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ॥੨॥
साधसंगि जो हरि गुण गावै सो निरमलु करि लीजै ॥२॥

पवित्रसङ्गे साधसंगते भगवतः महिमा स्तुतिं गायति सः निर्मलः शुद्धः भवति। ||२||

ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਭਿ ਸਾਸਤ ਇਨੑ ਪੜਿਆ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥
बेद कतेब सिम्रिति सभि सासत इन पड़िआ मुकति न होई ॥

वेदस्य, बाइबिलस्य, सिमृतस्य, शास्त्रस्य च सर्वाणि पुस्तकानि पठितुं शक्यते, परन्तु ते मुक्तिं न आनयिष्यन्ति।

ਏਕੁ ਅਖਰੁ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਤਿਸ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੋਈ ॥੩॥
एकु अखरु जो गुरमुखि जापै तिस की निरमल सोई ॥३॥

यो गुरमुखत्वेन एकवचनं जपति स निर्मलशुद्धं प्रतिष्ठां लभते। ||३||

ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੂਦ ਵੈਸ ਉਪਦੇਸੁ ਚਹੁ ਵਰਨਾ ਕਉ ਸਾਝਾ ॥
खत्री ब्राहमण सूद वैस उपदेसु चहु वरना कउ साझा ॥

चत्वारि जातिः - ख'शात्रियः, ब्राह्मणाः, सूद्राः, वैश्याः च - उपदेशापेक्षया समानाः सन्ति।

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਉਧਰੈ ਸੋ ਕਲਿ ਮਹਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਨਾਨਕ ਮਾਝਾ ॥੪॥੩॥੫੦॥
गुरमुखि नामु जपै उधरै सो कलि महि घटि घटि नानक माझा ॥४॥३॥५०॥

गुरमुखत्वेन नाम भगवतः नाम जपेत् स त्रायते। अस्मिन् कलियुगस्य कृष्णयुगे नानक, ईश्वरः प्रत्येकस्य भूतस्य हृदयेषु व्याप्तः अस्ति। ||४||३||५०||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग सूही
लेखकः: गुरु अर्जन देव जी
पुटः: 747 - 748
पङ्क्तिसङ्ख्या: 15 - 1

राग सूही

सुही तादृशस्य भक्तिस्य अभिव्यक्तिः अस्ति यत् श्रोता अत्यन्तं सामीप्यस्य, अमृतस्य प्रेमस्य च भावाः अनुभवति । श्रोता तस्मिन् प्रेम्णि स्नातः भवति, आराधनस्य अर्थः किम् इति यथार्थतया ज्ञायते ।