सिख समृद्धी - ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਕਰਮ ਧਰਮ ਪਾਖੰਡ ਜੋ ਦੀਸਹਿ ਤਿਨ ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਲੂਟੈ ॥

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

सूही महला ५ ॥

सूही, पाचवी मेहल:

ਕਰਮ ਧਰਮ ਪਾਖੰਡ ਜੋ ਦੀਸਹਿ ਤਿਨ ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਲੂਟੈ ॥

करम धरम पाखंड जो दीसहि तिन जमु जागाती लूटै ॥

जे धार्मिक विधी, कर्मकांड आणि ढोंगीपणा दिसतो, ते अंतिम कर वसूल करणाऱ्या मृत्यूदूताने लुटले आहेत.

ਨਿਰਬਾਣ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਵਹੁ ਕਰਤੇ ਕਾ ਨਿਮਖ ਸਿਮਰਤ ਜਿਤੁ ਛੂਟੈ ॥੧॥

निरबाण कीरतनु गावहु करते का निमख सिमरत जितु छूटै ॥१॥

निर्वाण अवस्थेत, निर्मात्याच्या स्तुतीचे कीर्तन गा; ध्यानात त्याचे चिंतन केल्याने क्षणभरही तारण होते. ||1||

ਸੰਤਹੁ ਸਾਗਰੁ ਪਾਰਿ ਉਤਰੀਐ ॥

संतहु सागरु पारि उतरीऐ ॥

हे संतांनो, संसारसागर पार करा.

ਜੇ ਕੋ ਬਚਨੁ ਕਮਾਵੈ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸੋ ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਤਰੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जे को बचनु कमावै संतन का सो गुरपरसादी तरीऐ ॥१॥ रहाउ ॥

गुरूंच्या कृपेने जो संतांच्या शिकवणुकीचे आचरण करतो तो पार वाहून जातो. ||1||विराम||

ਕੋਟਿ ਤੀਰਥ ਮਜਨ ਇਸਨਾਨਾ ਇਸੁ ਕਲਿ ਮਹਿ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ॥

कोटि तीरथ मजन इसनाना इसु कलि महि मैलु भरीजै ॥

कलियुगाच्या या अंधकारमय युगात पवित्र तीर्थस्थानावरील लाखो शुद्ध स्नान केवळ मनुष्याला घाणाने भरतात.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ॥੨॥

साधसंगि जो हरि गुण गावै सो निरमलु करि लीजै ॥२॥

जो साधक संगतीत भगवंताचे गुणगान गातो, तो निष्कलंक शुद्ध होतो. ||2||

ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਭਿ ਸਾਸਤ ਇਨੑ ਪੜਿਆ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

बेद कतेब सिम्रिति सभि सासत इन पड़िआ मुकति न होई ॥

वेद, बायबल, सिम्रीती आणि शास्त्रे सर्व पुस्तके वाचली तरी त्यातून मुक्ती मिळणार नाही.

ਏਕੁ ਅਖਰੁ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਤਿਸ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੋਈ ॥੩॥

एकु अखरु जो गुरमुखि जापै तिस की निरमल सोई ॥३॥

जो गुरुमुख म्हणून एक शब्दाचा जप करतो, तो निष्कलंक शुद्ध प्रतिष्ठा प्राप्त करतो. ||3||

ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੂਦ ਵੈਸ ਉਪਦੇਸੁ ਚਹੁ ਵਰਨਾ ਕਉ ਸਾਝਾ ॥

खत्री ब्राहमण सूद वैस उपदेसु चहु वरना कउ साझा ॥

क्षत्रिय, ब्राह्मण, सूद्र आणि वैश्य या चार जाती शिकवणीच्या बाबतीत समान आहेत.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਉਧਰੈ ਸੋ ਕਲਿ ਮਹਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਨਾਨਕ ਮਾਝਾ ॥੪॥੩॥੫੦॥

गुरमुखि नामु जपै उधरै सो कलि महि घटि घटि नानक माझा ॥४॥३॥५०॥

जो गुरुमुख या नात्याने भगवंताच्या नामाचा जप करतो त्याचा उद्धार होतो. कलियुगाच्या या अंधकारमय युगात, हे नानक, देव प्रत्येक जीवाच्या हृदयात वावरत आहे. ||4||3||50||

शबद माहिती

शीर्षक:	राग सूही
लेखक:	गुरु अर्जन देव जी
पान:	747 - 748
ओळ क्रमांक:	15 - 1

राग सूही

सुही ही अशा भक्तीची अभिव्यक्ती आहे की ऐकणाऱ्याला अत्यंत जवळीक आणि अमर्याद प्रेमाची भावना येते. श्रोता त्या प्रेमात न्हाऊन निघतो आणि आराधना करणे म्हणजे काय हे खऱ्या अर्थाने कळते.