سکھ سمردھی - ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਭੈ ਮਤ ਸੁਨਿ ਕੈ ਕਰੀ ਕਰਮ ਕੀ ਆਸਾ ॥ ਕਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਸਭ ਲੋਗ ਸਿਆਨੇ ਉਠਿ ਪੰਡਿਤ ਪੈ ਚਲੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੧॥

bed puraan sabhai mat sun kai karee karam kee aasaa |

جنھاں سیانے بندیاں نے وید پران آدکاں دے سارے مت سن کے کرم-کانڈ دی آس رکھی، (اہ آس رکھی کِ کرم-کانڈ نال جیون سوریگا)

kaal grasat sabh log siaane utth panddit pai chale niraasaa |1|

اہ سارے (آتمک) موت وچ ہی گرسے رہے۔ پنڈت لوک بھی آس پوری ہون توں بنا ہی اٹھّ کے چلے گئے (جگت تیاگ گئے) ॥1۔۔

man re sario na ekai kaajaa |

ہے من! تیتھوں اہ اکّ کمّ بھی (جو کرن-جوگ سی) نہیں ہو سکیا،

bhajio na raghupat raajaa |1| rahaau |

توں پرکاش-روپا پرماتما دا بھجن نہیں کیتا ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔

ban khandd jaae jog tap keeno kand mool chun khaaeaa |

کئی لوکاں نے جنگلاں وچ جا کے جوگ سادھے، تپ کیتے، گاجر-مولی آدک چن کھا کے گزارا کیتا؛

naadee bedee sabadee monee jam ke pattai likhaaeaa |2|

جوگی، کرم-کانڈی، 'الکھّ' آکھن والے جوگی، موندھاری-اہ سارے جم دے لیکھے وچ ہی لکھے گئے (بھاو، اہناں دے سادھن موت دے ڈر توں بچا نہیں سکدے) ॥2۔۔

bhagat naaradee ridai na aaee kaachh koochh tan deenaa |

جس منکھّ نے سریر اتے تاں (دھارمک چنّ) چکر آدک لا لئے ہن، پر پریما-بھگتی اس دے ہردے وچ پیدا نہیں ہوئی،

raag raaganee ddinbh hoe baitthaa un har peh kiaa leenaa |3|

جو راگ راگنیاں تاں گاؤندا ہے پر نرا پکھنڈ-مورتی ہی بن بیٹھا ہے، اجہے منکھّ نوں پرماتما پاسوں کجھ نہیں ملدا ۔۔3۔۔

pario kaal sabhai jag aoopar maeh likhe bhram giaanee |

سارے جگت اتے کال دا سہم پیا ہویا ہے، بھرمی گیانی بھی اسے ہی لیکھے وچ لکھے گئے ہن (اہ بھی موت دے سہم وچ ہی ہن)۔

kahu kabeer jan bhe khaalase prem bhagat jih jaanee |4|3|

کبیر آکھدا ہے- جنھاں منکھاں نے پریما-بھگتی کرنی سمجھ لئی ہے اہ (موت دے سہم توں) آزاد ہو گئے ہن ۔۔4۔۔3۔۔

راگ سورٹھِ پرانا اتے بھگتی شبد جاں بھجن گاؤن لئی ورتیا جاندا ہے۔ اس نوں نام سمرن لئی اتم منیا جاندا ہے۔