Nakikinig sa lahat ng mga turo ng Vedas at Puraana, gusto kong isagawa ang mga ritwal ng relihiyon.
Ngunit nakita ko ang lahat ng mga pantas na nahuli ng Kamatayan, ako ay bumangon at umalis sa mga Pandits; ngayon ay malaya na ako sa hangaring ito. ||1||
O isip, hindi mo natapos ang tanging gawaing ibinigay sa iyo;
hindi mo pinagnilayan ang Panginoon, ang iyong Hari. ||1||I-pause||
Pagpunta sa kagubatan, nagsasanay sila ng Yoga at malalim, mahigpit na pagmumuni-muni; nabubuhay sila sa mga ugat at sa mga bungang kanilang tinitipon.
Ang mga musikero, ang mga Vedic na iskolar, ang mga umawit ng isang salita at ang mga lalaking tahimik, lahat ay nakalista sa Register of Death. ||2||
Ang mapagmahal na debosyonal na pagsamba ay hindi pumapasok sa iyong puso; pagpapalayaw at pag-adorno sa iyong katawan, kailangan mo pa ring isuko.
Umupo ka at tumugtog ng musika, ngunit ikaw ay isang mapagkunwari; ano ang inaasahan mong matatanggap mula sa Panginoon? ||3||
Ang kamatayan ay bumagsak sa buong mundo; ang mga nagdududa na iskolar ng relihiyon ay nakalista din sa Register of Death.
Sabi ni Kabeer, nagiging dalisay ang mga taong iyon - sila ay naging Khalsa - na nakakaalam ng mapagmahal na pagsamba ng Panginoon. ||4||3||
Inihahatid ni Sorath ang pakiramdam ng pagkakaroon ng napakalakas na paniniwala sa isang bagay na gusto mong patuloy na ulitin ang karanasan. Sa katunayan ang pakiramdam na ito ng katiyakan ay napakalakas na ikaw ay naging paniniwala at isabuhay ang paniniwalang iyon. Ang kapaligiran ng Sorath ay napakalakas, na sa huli kahit na ang pinaka hindi tumutugon na tagapakinig ay maaakit.