धनासरी, तृतीय मेहलः १.
अज्ञानिनः मूर्खाः मिथ्या धनं सञ्चयन्ति।
अन्धाः मूर्खाः स्वेच्छा मनमुखाः भ्रष्टाः।
विषं धनं नित्यं दुःखं जनयति।
भवद्भिः सह न गमिष्यति, न च लाभं दास्यति। ||१||
गुरुशिक्षाद्वारा सत्यं धनं लभ्यते।
मिथ्याधनं निरन्तरं आगच्छति गच्छति च। ||विरामः||
मूर्खाः स्वेच्छा मनुष्यमुखाः सर्वे भ्रष्टाः म्रियन्ते च।
ते घोरविश्वसमुद्रे मज्जन्ति, न च एतत् तीरं, परं वा प्राप्तुं न शक्नुवन्ति।
किन्तु सम्यक् दैवेन सत्यगुरुं मिलन्ति;
सत्यनाम्ना ओतप्रोताः दिवारात्रौ संसारविरक्ताः तिष्ठन्ति। ||२||
चतुर्युगेषु तस्य वचनस्य सच्चा बाणी अम्ब्रोसियल अमृतम् अस्ति।
सम्यक् दैवेन सत्यनाम्नि लीनः भवति ।
सिद्धा साधकाः सर्वे च नरा नाम स्पृहन्ति।
सिद्ध दैवमात्रेण लभ्यते । ||३||
सच्चिदानन्दः सर्वं; सः सत्यः अस्ति।
केवलं कतिपये एव उदात्तं प्रभुं परमेश्वरं साक्षात्करोति।
सः सत्यस्य सत्यतमः; सः एव सत्यं नाम अन्तः रोपयति।
हे नानक भगवान् स्वयं सर्वान् पश्यति; सः एव अस्मान् सत्येन सह सम्बध्दयति। ||४||७||
धनसरी सर्वथा निश्चिन्तत्वस्य भावः । अस्माकं जीवने ये वस्तूनि सन्ति तेभ्यः सन्तुष्टेः, 'समृद्धतायाः' च भावात् एषा संवेदना उत्पद्यते, श्रोत्रे भविष्यस्य विषये सकारात्मकं आशावादीं च दृष्टिकोणं ददाति।