धनासरी, तिसरी मेहल:
अज्ञानी मूर्ख खोटी संपत्ती गोळा करतात.
आंधळे, मूर्ख, स्वेच्छेने युक्त मनमुख भरकटले आहेत.
विषारी संपत्ती सतत वेदना आणते.
ते तुमच्याबरोबर जाणार नाही आणि त्यातून काही फायदा होणार नाही. ||1||
खरी संपत्ती गुरूंच्या उपदेशानेच मिळते.
खोटी संपत्ती येतच राहते. ||विराम द्या||
मूर्ख स्वेच्छेने युक्त मनमुख सर्वच मार्गभ्रष्ट होऊन मरतात.
ते भयंकर महासागरात बुडतात आणि ते या किनाऱ्यावर किंवा पलीकडे पोहोचू शकत नाहीत.
पण परिपूर्ण प्रारब्धाने ते खरे गुरू भेटतात;
रात्रंदिवस खऱ्या नामाने ते जगापासून अलिप्त राहतात. ||2||
चार युगांमध्ये, त्यांच्या वचनाची खरी बाणी म्हणजे अमृतमय अमृत होय.
परिपूर्ण प्रारब्धाने, माणूस खऱ्या नामात लीन होतो.
सिद्ध, साधक आणि सर्व पुरुष नामाची आस धरतात.
ते केवळ परिपूर्ण प्रारब्धानेच मिळते. ||3||
खरा परमेश्वर सर्वस्व आहे; तो खरा आहे.
केवळ काहींनाच परमप्रभु परमेश्वराची जाणीव होते.
तो खऱ्याचा विश्वासू आहे; तो स्वतःच खरे नाम आपल्यात बसवतो.
हे नानक, प्रभु स्वतः सर्व पाहतो; तो स्वतः आपल्याला सत्याशी जोडतो. ||4||7||