Aasaa, Mehl Cyntaf:
Canu'r Enw, byw wyf; ei anghofio, dwi'n marw.
Mae mor anodd llafarganu'r Gwir Enw.
Os bydd rhywun yn teimlo newyn am y Gwir Enw,
yna y newyn hwnnw a ddifetha ei boenau. ||1||
Felly sut allwn i byth ei anghofio, O fy Mam?
Gwir yw y Meistr, a Gwir yw ei Enw. ||1||Saib||
Mae pobl wedi blino ar geisio cloriannu mawredd y Gwir Enw,
Ond nid ydynt wedi gallu gwerthuso hyd yn oed iota ohono.
Hyd yn oed pe baent i gyd yn cyfarfod â'i gilydd ac yn eu hadrodd,
Ni fyddech yn cael eich gwneud yn fwy neu'n llai. ||2||
Nid yw'n marw - nid oes rheswm i alaru.
Y mae yn parhau i roddi, ond ni ddihysbyddir ei Ddarpariaethau byth.
Ei unig rinwedd ogoneddus hon — nid oes neb arall yn debyg iddo ;
ni bu erioed neb tebyg iddo, ac ni bydd byth. ||3||
Mor Fawr a Ti Dy Hun, Mor Fawr yw'th Anrhegion.
Chi sydd wedi creu ddydd a nos hefyd.
Mae'r rhai sy'n anghofio eu Harglwydd a'u Meistr yn ffiaidd ac yn ddirmygus.
O Nanak, heb yr Enw, mae pobl yn alltudion truenus. ||4||2||
Mae gan Aasaa emosiynau cryf o ysbrydoliaeth a dewrder. Rhydd y Raag hon y penderfyniad a'r uchelgais i'r gwrandäwr roddi o'r neilltu unrhyw esgusodion a bwrw ymlaen â'r gweithredu angenrheidiol i gyrraedd y nod. Mae'n cynhyrchu teimladau o angerdd a brwdfrydedd i lwyddo ac mae'r egni a gynhyrchir o'r teimladau hyn yn galluogi'r gwrandäwr i ddod o hyd i'r cryfder o'r tu mewn i gyflawni llwyddiant, hyd yn oed pan fo'r cyflawniad yn ymddangos yn anodd. Mae naws benderfynol y Raag hon yn sicrhau nad yw methiant yn opsiwn ac yn cymell y gwrandäwr i gael ei ysbrydoli.