ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |

مارو، ٽيون مهل:

ਸੋ ਸਚੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥
so sach sevihu sirajanahaaraa |

سچي خالق جي خدمت ڪريو.

ਸਬਦੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
sabade dookh nivaaranahaaraa |

شبد جو ڪلام دردن جو ناس ڪندڙ آهي.

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ਆਪੇ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥
agam agochar keemat nahee paaee aape agam athaahaa he |1|

هو ناقابل رسائي ۽ ناقابل فراموش آهي؛ هن جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي. هو پاڻ ناقابلِ رسائي ۽ لامحدود آهي. ||1||

ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੁ ਵਰਤਾਏ ॥
aape sachaa sach varataae |

سچو رب پاڻ سچ کي وسيع بڻائي ٿو.

ਇਕਿ ਜਨ ਸਾਚੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥
eik jan saachai aape laae |

هو ڪجهه عاجز انسانن کي سچ سان ڳنڍي ٿو.

ਸਾਚੋ ਸੇਵਹਿ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾਮੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥
saacho seveh saach kamaaveh naame sach samaahaa he |2|

اهي سچي رب جي خدمت ڪن ٿا ۽ سچ تي عمل ڪن ٿا. نالي جي ذريعي، اهي سچي رب ۾ جذب ٿين ٿا. ||2||

ਧੁਰਿ ਭਗਤਾ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥
dhur bhagataa mele aap milaae |

بنيادي رب پنهنجي بندن کي پنهنجي اتحاد ۾ متحد ڪري ٿو.

ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥
sachee bhagatee aape laae |

هو انهن کي سچي عقيدت جي عبادت سان ڳنڍي ٿو.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਇਸੁ ਜਨਮੈ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥
saachee baanee sadaa gun gaavai is janamai kaa laahaa he |3|

جيڪو سدائين رب جي شان ۾ گيت ڳائيندو، سندس ڪلام جي سچي ڪلام ذريعي، هن زندگيءَ جو فائدو حاصل ڪري ٿو. ||3||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰਹਿ ਪਰੁ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥
guramukh vanaj kareh par aap pachhaaneh |

گرومخ واپار ڪندو آهي، ۽ پنهنجو پاڻ کي سمجهي ٿو.

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥
ekas bin ko avar na jaaneh |

هو هڪ رب کان سواءِ ٻيو ڪو نه ٿو ڄاڻي.

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰੇ ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥
sachaa saahu sache vanajaare poonjee naam visaahaa he |4|

سچو آهي بينڪ وارو، ۽ سچا آهن هن جا سوداگر، جيڪي اسم جو واپار خريد ڪن ٿا. ||4||

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ॥
aape saaje srisatt upaae |

هو پاڻ ٺاهي ٿو ۽ ڪائنات ٺاهي ٿو.

ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥
virale kau gurasabad bujhaae |

هو گرو جي ڪلام کي محسوس ڪرڻ لاءِ ٿورن کي متاثر ڪري ٿو.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਕਾਟੇ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥
satigur seveh se jan saache kaatte jam kaa faahaa he |5|

اهي عاجز انسان جيڪي سچا گرو جي خدمت ڪن ٿا. هو انهن جي ڳچيءَ مان موت جو ڦڙو کسي ٿو. ||5||

ਭੰਨੈ ਘੜੇ ਸਵਾਰੇ ਸਾਜੇ ॥
bhanai gharre savaare saaje |

هو ناس ڪري ٿو، ٺاهي ٿو، سينگاري ٿو ۽ فيشن ڪري ٿو سڀني مخلوقن کي،

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਜੰਤ ਪਾਜੇ ॥
maaeaa mohi doojai jant paaje |

۽ انهن کي دوئي، وابستگي ۽ مايا سان ڳنڍي ٿو.

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਸਦਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵਹਿ ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥
manamukh fireh sadaa andh kamaaveh jam kaa jevarraa gal faahaa he |6|

پاڻ سڳورا من موهيندڙ سدائين ڀڄندا رهن ٿا، انڌو ڪم ڪن ٿا. موت هنن جي ڳچيءَ ۾ پنهنجو ڦوڪو وجهي ڇڏيو آهي. ||6||

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥
aape bakhase gur sevaa laae |

هو پاڻ کي معاف ڪري ٿو، ۽ اسان کي گرو جي خدمت ڪرڻ جو حڪم ڏئي ٿو.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
guramatee naam man vasaae |

گرو جي تعليمات ذريعي، نالو ذهن ۾ اچي ٿو.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਸਾਚਾ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੋ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥
anadin naam dhiaae saachaa is jag meh naamo laahaa he |7|

رات ڏينهن، سچي پالڻهار جي نالي جو دھیان ڪريو، ۽ هن دنيا ۾ اسم جو فائدو حاصل ڪريو. ||7||

ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥
aape sachaa sachee naaee |

هو پاڻ سچو آهي، ۽ سچو آهي سندس نالو.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
guramukh devai man vasaaee |

گرومخ ان کي ڏئي ٿو، ۽ ان کي ذهن ۾ داخل ڪري ٿو.

ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਹਿ ਤਿਨ ਸਿਰਿ ਚੂਕਾ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥
jin man vasiaa se jan soheh tin sir chookaa kaahaa he |8|

سڳورا ۽ اعليٰ آهن اُهي، جن جي ذهن ۾ رب رهي ٿو. انهن جا ڪنڌ جهيڙي کان خالي آهن. ||8||

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
agam agochar keemat nahee paaee |

هو ناقابل رسائي ۽ ناقابل فراموش آهي؛ سندس قدر جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
guraparasaadee man vasaaee |

گرو جي فضل سان، هو ذهن ۾ رهي ٿو.

ਸਦਾ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਗੁਣਦਾਤਾ ਲੇਖਾ ਕੋਇ ਨ ਮੰਗੈ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥
sadaa sabad saalaahee gunadaataa lekhaa koe na mangai taahaa he |9|

اُن شخص کي ڪير به حساب ۾ نه ٿو سڏي، جيڪو سَبَدَ جي ڪلام جي ساراهه ڪري. ||9||

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰੁਦ੍ਰੁ ਤਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥
brahamaa bisan rudru tis kee sevaa |

برهما، وشنو ۽ شيو هن جي خدمت ڪن ٿا.

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥
ant na paaveh alakh abhevaa |

اهي به ڳجهه، اڻڄاڻ رب جي حدن کي ڳولي نٿا سگهن.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਅਪਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥
jin kau nadar kareh too apanee guramukh alakh lakhaahaa he |10|

جيڪي توهان جي نظر ۾ برڪت وارا آهن، اهي گرو مُخ بڻجي وڃن ٿا، ۽ سمجهه ۾ نه ايندڙن کي سمجهن ٿا. ||10||

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥
poorai satigur sojhee paaee |

ڪامل سچي گرو اها سمجھ ڏني آهي.

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
eko naam man vasaaee |

مون هڪ اسم کي پنهنجي ذهن ۾ سمايو آهي.

ਨਾਮੁ ਜਪੀ ਤੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਹਲੁ ਪਾਇ ਗੁਣ ਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥
naam japee tai naam dhiaaee mahal paae gun gaahaa he |11|

مان نالو ڳايان ٿو، ۽ نالي تي غور ڪريان ٿو. سندس شان ۾ گيت ڳائي، مان رب جي درگاهه ۾ داخل ٿيس. ||11||

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਮੰਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥
sevak seveh man hukam apaaraa |

ٻانهو خدمت ڪري ٿو، ۽ لاتعداد رب جي حڪم جي تعميل ڪري ٿو.

ਮਨਮੁਖ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਾਰਾ ॥
manamukh hukam na jaaneh saaraa |

خود غرض انسان رب جي حڪم جي قدر نه ٿا ڄاڻن.

ਹੁਕਮੇ ਮੰਨੇ ਹੁਕਮੇ ਵਡਿਆਈ ਹੁਕਮੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥
hukame mane hukame vaddiaaee hukame veparavaahaa he |12|

رب جي حڪم سان، بلند ٿئي ٿو. سندس حُڪم سان، هڪ کي تسبيح ملي ٿي. سندس حڪم سان، انسان بي پرواهه ٿي وڃي ٿو. ||12||

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥
guraparasaadee hukam pachhaanai |

گرو جي فضل سان، انسان رب جي حڪم کي سڃاڻي ٿو.

ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥
dhaavat raakhai ikat ghar aanai |

حيران ذهن کي روڪيو ويو آهي، ۽ هڪ رب جي گهر ڏانهن واپس آندو ويو آهي.

ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥
naame raataa sadaa bairaagee naam ratan man taahaa he |13|

نالي سان متاثر ٿي، انسان هميشه لاءِ الڳ رهي ٿو. نام جو زيور دماغ ۾ رهي ٿو. ||13||

ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
sabh jag meh varatai eko soee |

هڪ رب سڄي دنيا ۾ پکڙيل آهي.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥
guraparasaadee paragatt hoee |

گرو جي فضل سان، هو ظاهر ٿيو.

ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥
sabad salaaheh se jan niramal nij ghar vaasaa taahaa he |14|

اهي عاجز انسان جيڪي شيدائي جي ساراهه ڪن ٿا، اهي بي عيب آهن. اھي پنھنجي اندر جي گھر ۾ رھندا آھن. ||14||

ਸਦਾ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥
sadaa bhagat teree saranaaee |

عقيدتمند هميشه تنهنجي حرم ۾ رهن ٿا، رب.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
agam agochar keemat nahee paaee |

توهان ناقابل رسائي ۽ اڻڄاڻ آهيو؛ توهان جي قيمت جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਤਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥
jiau tudh bhaaveh tiau too raakheh guramukh naam dhiaahaa he |15|

جيئن تنهنجي مرضي، تون اسان کي رکين. گرومخ نالي تي غور ڪري ٿو. ||15||

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥
sadaa sadaa tere gun gaavaa |

ھميشه ۽ ھميشه، مان توھان جي ساراھيو گيت ڳايان ٿو.

ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਾ ॥
sache saahib terai man bhaavaa |

اي منھنجا سچا پالڻھار ۽ پالڻھار، مان توھان جي دماغ کي راضي ڪريان.

ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥੧੦॥
naanak saach kahai benantee sach devahu sach samaahaa he |16|1|10|

نانڪ هي سچي دعا پيش ڪري ٿو: اي منهنجا مالڪ، مهرباني ڪري مون کي سچائي سان برڪت ڏي، ته مان سچ ۾ ضم ٿي سگهان. ||16||1||10||

Sri Guru Granth Sahib
شبد جي معلومات

عنوان: راگ مارو
لکڻ وارو: گرو امر داس جی
صفحو: 1053 - 1054
لائن نمبر: 8 - 7

راگ مارو

مارو روايتي طور تي جنگ جي تياري ۾ جنگ جي ميدان تي ڳايو ويندو هو. هي راگ هڪ جارحاڻي نوعيت جو آهي، جيڪو نتيجن جي پرواهه ڪرڻ کان سواءِ، سچ جي اظهار ۽ زور ڏيڻ جي اندروني طاقت ۽ طاقت پيدا ڪري ٿو. مارو جي فطرت بي خوفي ۽ طاقت جو پيغام ڏئي ٿي جيڪا يقيني بڻائي ٿي ته سچ ڳالهايو وڃي، ڪابه قيمت ناهي.