مارو، ٽيون مهل:
سچي خالق جي خدمت ڪريو.
شبد جو ڪلام دردن جو ناس ڪندڙ آهي.
هو ناقابل رسائي ۽ ناقابل فراموش آهي؛ هن جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي. هو پاڻ ناقابلِ رسائي ۽ لامحدود آهي. ||1||
سچو رب پاڻ سچ کي وسيع بڻائي ٿو.
هو ڪجهه عاجز انسانن کي سچ سان ڳنڍي ٿو.
اهي سچي رب جي خدمت ڪن ٿا ۽ سچ تي عمل ڪن ٿا. نالي جي ذريعي، اهي سچي رب ۾ جذب ٿين ٿا. ||2||
بنيادي رب پنهنجي بندن کي پنهنجي اتحاد ۾ متحد ڪري ٿو.
هو انهن کي سچي عقيدت جي عبادت سان ڳنڍي ٿو.
جيڪو سدائين رب جي شان ۾ گيت ڳائيندو، سندس ڪلام جي سچي ڪلام ذريعي، هن زندگيءَ جو فائدو حاصل ڪري ٿو. ||3||
گرومخ واپار ڪندو آهي، ۽ پنهنجو پاڻ کي سمجهي ٿو.
هو هڪ رب کان سواءِ ٻيو ڪو نه ٿو ڄاڻي.
سچو آهي بينڪ وارو، ۽ سچا آهن هن جا سوداگر، جيڪي اسم جو واپار خريد ڪن ٿا. ||4||
هو پاڻ ٺاهي ٿو ۽ ڪائنات ٺاهي ٿو.
هو گرو جي ڪلام کي محسوس ڪرڻ لاءِ ٿورن کي متاثر ڪري ٿو.
اهي عاجز انسان جيڪي سچا گرو جي خدمت ڪن ٿا. هو انهن جي ڳچيءَ مان موت جو ڦڙو کسي ٿو. ||5||
هو ناس ڪري ٿو، ٺاهي ٿو، سينگاري ٿو ۽ فيشن ڪري ٿو سڀني مخلوقن کي،
۽ انهن کي دوئي، وابستگي ۽ مايا سان ڳنڍي ٿو.
پاڻ سڳورا من موهيندڙ سدائين ڀڄندا رهن ٿا، انڌو ڪم ڪن ٿا. موت هنن جي ڳچيءَ ۾ پنهنجو ڦوڪو وجهي ڇڏيو آهي. ||6||
هو پاڻ کي معاف ڪري ٿو، ۽ اسان کي گرو جي خدمت ڪرڻ جو حڪم ڏئي ٿو.
گرو جي تعليمات ذريعي، نالو ذهن ۾ اچي ٿو.
رات ڏينهن، سچي پالڻهار جي نالي جو دھیان ڪريو، ۽ هن دنيا ۾ اسم جو فائدو حاصل ڪريو. ||7||
هو پاڻ سچو آهي، ۽ سچو آهي سندس نالو.
گرومخ ان کي ڏئي ٿو، ۽ ان کي ذهن ۾ داخل ڪري ٿو.
سڳورا ۽ اعليٰ آهن اُهي، جن جي ذهن ۾ رب رهي ٿو. انهن جا ڪنڌ جهيڙي کان خالي آهن. ||8||
هو ناقابل رسائي ۽ ناقابل فراموش آهي؛ سندس قدر جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي.
گرو جي فضل سان، هو ذهن ۾ رهي ٿو.
اُن شخص کي ڪير به حساب ۾ نه ٿو سڏي، جيڪو سَبَدَ جي ڪلام جي ساراهه ڪري. ||9||
برهما، وشنو ۽ شيو هن جي خدمت ڪن ٿا.
اهي به ڳجهه، اڻڄاڻ رب جي حدن کي ڳولي نٿا سگهن.
جيڪي توهان جي نظر ۾ برڪت وارا آهن، اهي گرو مُخ بڻجي وڃن ٿا، ۽ سمجهه ۾ نه ايندڙن کي سمجهن ٿا. ||10||
ڪامل سچي گرو اها سمجھ ڏني آهي.
مون هڪ اسم کي پنهنجي ذهن ۾ سمايو آهي.
مان نالو ڳايان ٿو، ۽ نالي تي غور ڪريان ٿو. سندس شان ۾ گيت ڳائي، مان رب جي درگاهه ۾ داخل ٿيس. ||11||
ٻانهو خدمت ڪري ٿو، ۽ لاتعداد رب جي حڪم جي تعميل ڪري ٿو.
خود غرض انسان رب جي حڪم جي قدر نه ٿا ڄاڻن.
رب جي حڪم سان، بلند ٿئي ٿو. سندس حُڪم سان، هڪ کي تسبيح ملي ٿي. سندس حڪم سان، انسان بي پرواهه ٿي وڃي ٿو. ||12||
گرو جي فضل سان، انسان رب جي حڪم کي سڃاڻي ٿو.
حيران ذهن کي روڪيو ويو آهي، ۽ هڪ رب جي گهر ڏانهن واپس آندو ويو آهي.
نالي سان متاثر ٿي، انسان هميشه لاءِ الڳ رهي ٿو. نام جو زيور دماغ ۾ رهي ٿو. ||13||
هڪ رب سڄي دنيا ۾ پکڙيل آهي.
گرو جي فضل سان، هو ظاهر ٿيو.
اهي عاجز انسان جيڪي شيدائي جي ساراهه ڪن ٿا، اهي بي عيب آهن. اھي پنھنجي اندر جي گھر ۾ رھندا آھن. ||14||
عقيدتمند هميشه تنهنجي حرم ۾ رهن ٿا، رب.
توهان ناقابل رسائي ۽ اڻڄاڻ آهيو؛ توهان جي قيمت جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي.
جيئن تنهنجي مرضي، تون اسان کي رکين. گرومخ نالي تي غور ڪري ٿو. ||15||
ھميشه ۽ ھميشه، مان توھان جي ساراھيو گيت ڳايان ٿو.
اي منھنجا سچا پالڻھار ۽ پالڻھار، مان توھان جي دماغ کي راضي ڪريان.
نانڪ هي سچي دعا پيش ڪري ٿو: اي منهنجا مالڪ، مهرباني ڪري مون کي سچائي سان برڪت ڏي، ته مان سچ ۾ ضم ٿي سگهان. ||16||1||10||
مارو روايتي طور تي جنگ جي تياري ۾ جنگ جي ميدان تي ڳايو ويندو هو. هي راگ هڪ جارحاڻي نوعيت جو آهي، جيڪو نتيجن جي پرواهه ڪرڻ کان سواءِ، سچ جي اظهار ۽ زور ڏيڻ جي اندروني طاقت ۽ طاقت پيدا ڪري ٿو. مارو جي فطرت بي خوفي ۽ طاقت جو پيغام ڏئي ٿي جيڪا يقيني بڻائي ٿي ته سچ ڳالهايو وڃي، ڪابه قيمت ناهي.