ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |મારૂ, ત્રીજી મહેલ:
ਸੋ ਸਚੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥
so sach sevihu sirajanahaaraa |સાચા સર્જનહાર પ્રભુની સેવા કરો.
ਸਬਦੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
sabade dookh nivaaranahaaraa |શબ્દનો શબ્દ દુઃખનો નાશ કરનાર છે.
ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ਆਪੇ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥
agam agochar keemat nahee paaee aape agam athaahaa he |1|તે દુર્ગમ અને અગમ્ય છે; તેનું મૂલ્યાંકન કરી શકાતું નથી. તે પોતે જ દુર્ગમ અને અમાપ છે. ||1||
ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੁ ਵਰਤਾਏ ॥
aape sachaa sach varataae |સાચા ભગવાન પોતે જ સત્યને વ્યાપક બનાવે છે.
ਇਕਿ ਜਨ ਸਾਚੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥
eik jan saachai aape laae |તે કેટલાક નમ્ર માણસોને સત્ય સાથે જોડે છે.
ਸਾਚੋ ਸੇਵਹਿ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾਮੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥
saacho seveh saach kamaaveh naame sach samaahaa he |2|તેઓ સાચા ભગવાનની સેવા કરે છે અને સત્યનો અભ્યાસ કરે છે; નામ દ્વારા તેઓ સાચા પ્રભુમાં સમાઈ જાય છે. ||2||
ਧੁਰਿ ਭਗਤਾ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥
dhur bhagataa mele aap milaae |આદિમ ભગવાન તેમના ભક્તોને તેમના સંઘમાં જોડે છે.
ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥
sachee bhagatee aape laae |તે તેમને સાચી ભક્તિ સાથે જોડે છે.
ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਇਸੁ ਜਨਮੈ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥
saachee baanee sadaa gun gaavai is janamai kaa laahaa he |3|જે વ્યક્તિ ભગવાનના ગુણગાન ગાય છે, તેમની બાની સાચા શબ્દ દ્વારા, તે આ જીવનનો લાભ મેળવે છે. ||3||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰਹਿ ਪਰੁ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥
guramukh vanaj kareh par aap pachhaaneh |ગુરુમુખ વેપાર કરે છે, અને પોતાની જાતને સમજે છે.
ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥
ekas bin ko avar na jaaneh |તે એક ભગવાન સિવાય બીજા કોઈને જાણતો નથી.
ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰੇ ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥
sachaa saahu sache vanajaare poonjee naam visaahaa he |4|સાચો છે બેંકર, અને સાચો છે તેના વેપારીઓ, જેઓ નામનો વેપાર ખરીદે છે. ||4||
ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ॥
aape saaje srisatt upaae |તે પોતે જ બ્રહ્માંડ બનાવે છે અને બનાવે છે.
ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥
virale kau gurasabad bujhaae |તે થોડા લોકોને ગુરુના શબ્દને સાકાર કરવા પ્રેરણા આપે છે.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਕਾਟੇ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥
satigur seveh se jan saache kaatte jam kaa faahaa he |5|જેઓ સાચા ગુરુની સેવા કરે છે તેઓ સાચા છે. તે તેમની ગરદનની આસપાસથી મૃત્યુની ફાંસી ખેંચે છે. ||5||
ਭੰਨੈ ਘੜੇ ਸਵਾਰੇ ਸਾਜੇ ॥
bhanai gharre savaare saaje |તે બધા જીવોનો નાશ કરે છે, બનાવે છે, શણગારે છે અને ફેશન કરે છે,
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਜੰਤ ਪਾਜੇ ॥
maaeaa mohi doojai jant paaje |અને તેમને દ્વૈત, આસક્તિ અને માયા સાથે જોડે છે.
ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਸਦਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵਹਿ ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥
manamukh fireh sadaa andh kamaaveh jam kaa jevarraa gal faahaa he |6|સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો આંધળી રીતે વર્તે છે, કાયમ ભટકે છે. મૃત્યુએ તેમની ગરદનની આસપાસ તેની ફાંસો બાંધી છે. ||6||
ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥
aape bakhase gur sevaa laae |તે પોતે માફ કરે છે, અને આપણને ગુરુની સેવા કરવાની આજ્ઞા આપે છે.
ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
guramatee naam man vasaae |ગુરુના ઉપદેશ દ્વારા નામ મનમાં વાસ કરે છે.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਸਾਚਾ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੋ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥
anadin naam dhiaae saachaa is jag meh naamo laahaa he |7|રાત-દિવસ, સાચા પ્રભુના નામનું ધ્યાન કરો, અને આ જગતમાં નામનો લાભ મેળવો. ||7||
ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥
aape sachaa sachee naaee |તે પોતે જ સાચો છે, અને તેનું નામ સાચું છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
guramukh devai man vasaaee |ગુરુમુખ તેને આપે છે, અને તેને મનમાં સમાવે છે.
ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਹਿ ਤਿਨ ਸਿਰਿ ਚੂਕਾ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥
jin man vasiaa se jan soheh tin sir chookaa kaahaa he |8|જેનાં મનમાં પ્રભુ વાસ કરે છે તે ઉમદા અને ઉમદા છે. તેમનું માથું ઝઘડાથી મુક્ત છે. ||8||
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
agam agochar keemat nahee paaee |તે દુર્ગમ અને અગમ્ય છે; તેનું મૂલ્ય આંકી શકાતું નથી.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
guraparasaadee man vasaaee |ગુરુની કૃપાથી તે મનમાં વાસ કરે છે.
ਸਦਾ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਗੁਣਦਾਤਾ ਲੇਖਾ ਕੋਇ ਨ ਮੰਗੈ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥
sadaa sabad saalaahee gunadaataa lekhaa koe na mangai taahaa he |9|જે વ્યક્તિ સદ્ગુણ આપનાર શબ્દની સ્તુતિ કરે છે, તે વ્યક્તિને કોઈ ગણતું નથી. ||9||
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰੁਦ੍ਰੁ ਤਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥
brahamaa bisan rudru tis kee sevaa |બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શિવ તેમની સેવા કરે છે.
ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥
ant na paaveh alakh abhevaa |તેઓ પણ અદ્રશ્ય, અજાણ્યા ભગવાનની મર્યાદા શોધી શકતા નથી.
ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਅਪਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥
jin kau nadar kareh too apanee guramukh alakh lakhaahaa he |10|જેઓ તમારી કૃપાના દર્શનથી ધન્ય છે, તેઓ ગુરુમુખ બને છે, અને અગમ્યને સમજે છે. ||10||
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥
poorai satigur sojhee paaee |સંપૂર્ણ સાચા ગુરુએ આ સમજણ આપી છે.
ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
eko naam man vasaaee |મેં નામ, એક નામ, મારા મનમાં સ્થાયી કર્યું છે.
ਨਾਮੁ ਜਪੀ ਤੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਹਲੁ ਪਾਇ ਗੁਣ ਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥
naam japee tai naam dhiaaee mahal paae gun gaahaa he |11|હું નામનો જપ કરું છું, અને નામનું ધ્યાન કરું છું. તેમના ભવ્ય ગુણગાન ગાતા, હું ભગવાનની હાજરીની હવેલીમાં પ્રવેશ કરું છું. ||11||
ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਮੰਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥
sevak seveh man hukam apaaraa |સેવક સેવા કરે છે, અને અનંત ભગવાનની આજ્ઞાનું પાલન કરે છે.
ਮਨਮੁਖ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਾਰਾ ॥
manamukh hukam na jaaneh saaraa |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો પ્રભુની આજ્ઞાની કિંમત જાણતા નથી.
ਹੁਕਮੇ ਮੰਨੇ ਹੁਕਮੇ ਵਡਿਆਈ ਹੁਕਮੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥
hukame mane hukame vaddiaaee hukame veparavaahaa he |12|પ્રભુની આજ્ઞાથી, વ્યક્તિ ઉન્નત થાય છે; તેમના હુકમ દ્વારા, એક મહિમાવાન છે; તેમના હુકમથી વ્યક્તિ બેફિકર બની જાય છે. ||12||
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥
guraparasaadee hukam pachhaanai |ગુરુની કૃપાથી, વ્યક્તિ ભગવાનના આદેશને ઓળખે છે.
ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥
dhaavat raakhai ikat ghar aanai |ભટકતા મનને સંયમિત કરવામાં આવે છે, અને એક ભગવાનના ઘરે પાછા લાવવામાં આવે છે.
ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥
naame raataa sadaa bairaagee naam ratan man taahaa he |13|નામથી રંગાયેલ, વ્યક્તિ કાયમ માટે અલિપ્ત રહે છે; નામનું રત્ન મનમાં રહે છે. ||13||
ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
sabh jag meh varatai eko soee |એક ભગવાન સમગ્ર વિશ્વમાં વ્યાપેલા છે.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥
guraparasaadee paragatt hoee |ગુરુની કૃપાથી તે પ્રગટ થાય છે.
ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥
sabad salaaheh se jan niramal nij ghar vaasaa taahaa he |14|જે નમ્ર માણસો શબ્દની સ્તુતિ કરે છે તેઓ નિષ્કલંક છે; તેઓ તેમના પોતાના આંતરિક સ્વના ઘરમાં રહે છે. ||14||
ਸਦਾ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥
sadaa bhagat teree saranaaee |ભક્તો તમારા ધામમાં કાયમ રહે છે, પ્રભુ.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
agam agochar keemat nahee paaee |તમે દુર્ગમ અને અગમ્ય છો; તમારી કિંમતનો અંદાજ લગાવી શકાતો નથી.
ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਤਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥
jiau tudh bhaaveh tiau too raakheh guramukh naam dhiaahaa he |15|જેમ તે તમારી ઇચ્છાને ખુશ કરે છે, તમે અમને રાખો છો; ગુરુમુખ નામનું ધ્યાન કરે છે. ||15||
ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥
sadaa sadaa tere gun gaavaa |હંમેશ અને હંમેશ માટે, હું તમારા ભવ્ય ગુણગાન ગાઉં છું.
ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਾ ॥
sache saahib terai man bhaavaa |હે મારા સાચા પ્રભુ અને ગુરુ, હું તમારા મનને પ્રસન્ન કરી શકું.
ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥੧੦॥
naanak saach kahai benantee sach devahu sach samaahaa he |16|1|10|નાનક આ સાચી પ્રાર્થના કરે છે: હે ભગવાન, કૃપા કરીને મને સત્ય સાથે આશીર્વાદ આપો, જેથી હું સત્યમાં ભળી શકું. ||16||1||10||
રાગ મારો
યુદ્ધની તૈયારીમાં યુદ્ધના મેદાનમાં પરંપરાગત રીતે મારુ ગાવામાં આવતું હતું. આ રાગ એક આક્રમક સ્વભાવ ધરાવે છે, જે પરિણામોને ધ્યાનમાં લીધા વિના, સત્યને વ્યક્ત કરવા અને તેના પર ભાર મૂકવાની આંતરિક શક્તિ અને શક્તિ બનાવે છે. મારુનો સ્વભાવ નિર્ભયતા અને શક્તિ દર્શાવે છે જે ખાતરી કરે છે કે સત્ય બોલવામાં આવે છે, પછી ભલે ગમે તેટલી કિંમત હોય.