ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी : १.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਸਰਧਾ ਪੂਰੀਐ ॥
सतिगुरु होइ दइआलु त सरधा पूरीऐ ॥

यदा सच्चः गुरुः दयालुः भवति तदा ते कामाः सिद्धाः भविष्यन्ति।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਝੂਰੀਐ ॥
सतिगुरु होइ दइआलु न कबहूं झूरीऐ ॥

यदा सत्यगुरुः दयालुः भवति तदा त्वं कदापि शोकं न करिष्यसि।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਦੁਖੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥
सतिगुरु होइ दइआलु ता दुखु न जाणीऐ ॥

यदा सत्यगुरुः दयालुः भविष्यति तदा त्वं न दुःखं ज्ञास्यसि।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀਐ ॥
सतिगुरु होइ दइआलु ता हरि रंगु माणीऐ ॥

यदा सच्चः गुरुः दयालुः भविष्यति तदा भवन्तः भगवतः प्रेम्णः आनन्दं लप्स्यन्ते।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਜਮ ਕਾ ਡਰੁ ਕੇਹਾ ॥
सतिगुरु होइ दइआलु ता जम का डरु केहा ॥

यदा सत्यगुरुः दयालुः तदा किमर्थं मृत्युभयम् ।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਸਦ ਹੀ ਸੁਖੁ ਦੇਹਾ ॥
सतिगुरु होइ दइआलु ता सद ही सुखु देहा ॥

यदा सत्यगुरुः दयालुः भवति तदा शरीरस्य शान्तिः सदा भवति।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥
सतिगुरु होइ दइआलु ता नव निधि पाईऐ ॥

यदा सत्यगुरुः दयालुः भवति तदा नव निधिः प्राप्यते।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੨੫॥
सतिगुरु होइ दइआलु त सचि समाईऐ ॥२५॥

यदा सत्यगुरुः दयालुः भवति तदा त्वं सच्चे भगवते लीनः भविष्यसि। ||२५||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग माझ
लेखकः: गुरु नानक देव जी
पुटः: 149
पङ्क्तिसङ्ख्या: 11 - 14

राग माझ

राग माझ पंचम सिख गुरु (श्री गुरु अर्जुन देव जी) द्वारा रचित हुआ। रागस्य उत्पत्तिः पंजाबी लोकसङ्गीतस्य आधारेण अस्ति तथा च तस्य सारः 'आशियाई' इत्यस्य माझाक्षेत्रपरम्पराभ्यः प्रेरितम् आसीत्; प्रियजनस्य पुनरागमनस्य प्रतीक्षायाः आकांक्षायाः च क्रीडा।अस्य रागस्य कारणेन उत्पन्नाः भावनाः प्रायः दीर्घकालं यावत् विरहस्य अनन्तरं स्वसन्ततिस्य पुनरागमनं प्रतीक्षमाणायाः मातुः भावानाम् तुलना कृता अस्ति। तस्याः बालस्य पुनरागमनस्य प्रतीक्षा आशा च अस्ति, यद्यपि तस्मिन् एव क्षणे सा तेषां गृहं प्रत्यागमनस्य अनिश्चिततायाः विषये दुःखदरूपेण अवगतः अस्ति अयं रागः अत्यन्तं प्रेम्णः भावः जीवन्तं करोति तथा च एतत् विरहस्य दुःखेन, पीडया च प्रकाशितं भवति।